blog sözlük itiraf

Böyle olacağını tahmin ediyordum ama bu kadar erken beklemiyordum.Üzülüyorum ne yapacağımı bilmiyorum.Ama en iyisi umut vermeden bitirmek.Onunla konuşmaya devam edersem her şey daha kötü olacak.

Son birkaç gündür iyice sıktım dişimi sözlük. Çevremde olup biten her şeye karşı sonsuz bir Sabra sahipmişim gibi bir boşvermişlikle yaklaşıyorum. Hatta kimseye bulaşmayayım, kendi yağımda kavrulayım niyetiyle yürüyüşe çıktım bi' yarım saat evvel. Tüm bu sabrımın üstüne sınavım mıdır desem ne desem 10 dakikalık yürüyüşümde bir araba dolusu abaza takıldı peşime. Önce hızlandım, sonra yavaşladım, yol değiştirdim derken gitmedi araba ensemden. En son "dur cubcub, ne olacaksa olsun" diyerek arabanın yaklaşmasını bekledim. Tam ben "hayırdır kardeşim yolunuzu mu kaybettiniz?" diye sorup ters çıkacekken biri pencereyi indirip "nefes alamıyorum ey tanrım, sen böyle güzellikler yaratmazdın!" demesin mi? O anki şokla ne bir şey diyebildim ne de hareket edebildim. Ters çıkmak niyetiyle içime çektiğim nefesimi bile veremedim. Onlar gülerek gitti, ben içimde nefesimle kaldım. O korkuyu atlatabilmek için anlatmam lazımdı sözlük, bir daha, hele ki bir daha denk geleyim! Ah o zaman güzelliğimden olmayacak nefes alamaması insan müsveddesinin! veremediğim nefesimin de hakkını alacağım böylelerinden.

Çok fazla sinirlenip, gaza gelmiştim kendi kendime ve artık tak etmiş bir konu hakkında başlık açmış, entry'de at koştururken birden sayfa gitti. Hayırlısı bu imiş diyorum çünkü bir şekilde davalık olabilirdim.

Çok gerginim. hem mecazi anlamda hem de gerçek anlamda. Bu gerginliğimin bitmesi sadece bir olaya bağlı. Gün geçtikte gerginliğim katlanarak büyüyor. Bazı şeylerin sonuçları her zaman, her insanı mutlu etmeyebilir. Umarım en kısa sürede bu olay benim sevineceğim bir netice ile sonlanır. Yoksa gerilmeye devam edip, patlayacağım.

Sakin biri olmayı annem sayesinde öğrendim.
Siz de sinirleri alınmış bir insan olmak istiyorsanız yakınınızda aşırı sinirli, her daim patlamaya hazır bir bomba gibi olan insanlar bulundurun. o patlayınca size sakin olmaktan başka şey kalmıyor.

Büte kalmak istemiyorum ama arkadaşlarım kalıp ben geçersem de kendimi çok kötü hissediyorum o yüzden herkesin notunu öğrenmeden sevinemiyorum, yıldım bu durumdan.

eski sevgililerimi düşünüp gülerek mirkelam havasında "unutulmaaaz unutulmaaaz yaşşadığımııaaaz unutulmaaaz" diyorum. Bunda pişirdiğim ıspanak yemeğinin ve şu anda yemek üstüne içtiğim yeşil çayımın etkisi de var. eee... sonuçta benim bağımlısı olduğum içki de (bkz: yeşil çay). Taze zencefilli ama. lütfen.

Yarin harika bir bulusmam var.
Once biraz dolasiriz, sonra alisveris falan yapariz, dinlenmek icin de bir yerlerde oturur bir seyler iceriz, kitap okuruz, bir seyler yazariz, yemek yeriz, sinemaya gideriz. Rahat kiyafetler giyecegim muhtemelen. Cok azicik da rimel ve ruj. Saclarimi da kendi haline birakirim, bukle bukle oluyor. Allahiiiim nasil heyecanliyim.
Ha evet kiminle bulusacagimi soylemedim. Aynaya baktigimda gordugum kisiyle bulusacagim. Bayagidir basbasa kalmadik hic. Cok ozledim. Birbirimize, yalniz kalmaya ihtiyacimiz var.

Yarın finallerim başlıyor ama ben çalışmak istemiyorum. Büte de kalmak istemiyorum. Tüm enerjimi proje teslimine harcadım. enerjim, hevesim yok.
Bıktım.
Bit artık

üniversite hayatım boyunca ilk defa minimum çabayla; bütsüz bir dönem atlatmış olmanın mutluluğu ve dahi rahatlığı içerisindeyim.

"Ah ne zormuş bitsin demek,hala severken seni."

Ben çok safım sanırım sözlük. 5 hareketimin 1 tanesi zekilik/uyanıklılıksa, diğer 4 tanesi saflık tabanlı oluyor. Safım yani.

Zifiri karanlıkta uyuyamıyorum.eğer zifiri karanlıkta uyuyacak olursamda huzursuz hissediyorum.

Kim nazar etti de böyle hayattan bezgin biri oldum diyeceğim de şu an hayatımdaki insanların beni taktıklarına inanmıyorum. Kesin yine fark etmeden ben kendi kendime bir şeyler yapmışımdır. Olur yani.
Yoksa ki insan niye git gide depresyona çekilsin değil mi?
Neyse bu da geçer.

bir blog sahibi olmayı çok istiyorum.
ama çok istediğim çoğu şeyden bir süre sonra sıkıldım.
anlatmak istediğim çok şey var. ama sırf yazmış olmak için yazmaktan korkuyorum.
kendi başına durduk yere iş çıkaran emekli bir teyze gibi hissediyorum şu an..

Bomboş gibi hissediyorum.

Hayatımda hiç bu kadar sıkıcı rüya görmedim diyodum uyanıkmışım meğer.

Guzel kizlara inanilmaz zaafim var.
Guzellik anlayisim kasdan, gozden ibaret degil. Boyle durusuyla, gulusuyle kendisinden emin olan kizlari diyorum.

Bugun tanimadigim uc kizin oldugu masaya "selam kizlar" deyip oturdum. Sonra saatlerce muhabbet ettik. Cok guzellerdi. Duruslariyla da, fikirleriyle de.

Ve onlarin masasina oturana kadar uc farkli masada daha oturmustum. Onlar hep tanidiklarimdi. Ders calismamak icin bahane ariyorum iste.

Simdi de gidip kek yapacagim. Butlerde gorusuruz..

Şimdi Meghan Markle, şu Suits dizisindeki genç avukat kadın, kraliyet ailesine gelin gidiyormuş Sözlük. Blogunu kapanış yazısını yapıştırmış, yetmemiş, sostal hesaplarını kapatmış! Resmen bu hani "ya arif benim atık sevgilim var ve benim hiçbir sosyal ortamlarda hiçbir erkek arkadaşımın olmasını istemiyor akrabalar haricinde. Üzgünüm o yüzden 5 senelik arkadaşlığımızı da bitiriyorum" diyen bir kadın arkadaşımın kafasında adeta.

Ya! Tövbe estağfurullah!

Üzüldüğüm o değil. Şimdi Suits'e ne olacak? 7. sezondan sonra yokmuş diyollaa yabancı haberlerde. 7. sezon da ara verdi. Napacaklar? Öldürecekler mi?

Şey gibi oldu. Napak? Ölek mi?

Keşke ben de kraliyete kapak atabilsem, her şeyi boş versem, dönüp basına "artık evimin gadını, göççük firens ve firenseslerin anasını olaacaam" diyebilseydim. ya da babası. Hiç fark etmez. Kraliyet bu. boru mu?

Hayatımda ilk kez duygularım karşılıklı galiba ama bu durumda ne yapılıyo bilmediğim için korkuyorum.