blog sözlük itiraf

Gozluklerim olmadığı icin hicbir seyi göremiyorum ve az once karanlikta sag ayagimi cok feci supurgeye gecirdim. Allahim nolur parmaklarim kirilmamis olsun, yalvariyorum:'((

degerli oldugumu hissedemiyorum. cöp kutusunun köşesine bırakılmış içine atılmaya tenezzül edilmemiş pis poset gibiyim. sanki beni o kösede birakmislar. atip gitmisler. düsünmemisler hic ben ne yaparim diye. o kadar kötü hissediyorum ki canima kiymak fikri bile bana cazip geliyor. bunca baskı altında yasayamıyorum. elimde olmayan bir seyi düzeltmek icin caba gösteriyorum ama bosa kürek cekiyorum. asiri tahammülsüzleştim. birisini bekliyorum. icinde bulundugum durumdan beni kurtaracak birisini. ama gelmiyor. bekliyorum işte. zaten ömrüm beklemekle geçti

Bugün en yakın arkadaşlarımdan biri geldi yanıma. Güneşin altında zor şartlarda buluştuk. Sonra bir yere oturup limonlu kola içip limon dilimlerini de yedik. (bkz: bizde böyle) bana hediye almış baklava suratlı, bakıp bakıp sırıtıyorum aldığı defterlere, ısırarak yiyesim geliyor '*' sonra derdimi sıkıntımı aldı götürdü ben depresyondan depresyon beğenirken. Sigarama kadar her şeyi düşünüp üstüne üstlük ben makyaj yaparken bana sabretti '*' (bkz: 10 things i love about you) sonra ben okula gittim o işini halletmeye, ayrıldık. Sonra tramvaya yürürken çok duygulandım '*' Allahtan rimelim akmamış sözlük. Canım kasa arkası indirimden aldığım cefakar rimelimle bedavadan hayatıma girmiş olan tatlış arkadaşım '*'

Ama bozarsam dik duruşumu namerdim.

bu arada rüyamda samuel'in boynuzlarını gördüm.
"benden ne istiyorsun" diye sordum ona.
sonra gözümün önünden hemen kayboldu. rüya değildi biliyorum.

neyse daha bu konular çok konuşulacak. Ve ben, oldukça geniş bir insanımdır. bilinsin.

Kötü olan her şeyi tecrübe ettim. Daha fazla kötülük görmek veya kötü olan bir şey öğrenmek istemediğim için tavrım net.
Bilmediğim bir kavram veya olgu geçiyorsa muhabbetin içinde, yararlı bir bilgi değilse öğrenmek istemiyorum diyorum.
Sıkıldım.
Hani diyor ya,
Ya içindeyim hayatın ya da büsbütün dışında.
Ben sonundayım.

Şimdi ben şu anda bulunduğum yerde, bir yerin internetini kullanıyorum. Bana wireless şifresini veren de o "yerin" sorumlusu. 2 haftadır evde değildim. Bu akşam eve döndüm bir de ne göreyim?

************* wireless şifresi denişik!!!!111!! *************

Akşamın 8'inde modemi tutup eve getiremezdim. Allah'dan bilgisayardan falan anlıyorum. Gidip soramam da tekrar şifre ney diye. Belli ki ya benden dolayı ya da diğer o "yerin çalışanlarından" dolayı değiştirmiş. Adam evinde. Neyse dedim gece 3 de gidip modemi alıp geleyim. Çünkü ethernet kablosuyla modem paneline girip wireless şifresini öğrenip modemi geri götürecektim. Ama duramadım sözlük. Yapamadım ya la...

Gittim.

Sırt çantama laptopımı ve ethernet kablosunu atıp 3 kat aşağı modemin yanına gittim. Hani o arada görür de sorarsa hayırdır diye "işte çantam arabada kalmış" bahanesi olur diye. Neyse, hızlı hızlı sen tut modeme bağlan, Allah'dan modem panelinin şifresi standarttı değiştirmemiş, wireless şifresini kopyala; hemen geri eve dön.

Şimdi ne yapayım ben? Bilgisayar adımı bile değiştirdim sırf bağlılar listesinde fark edilmeyeyim diye. İnşallah bir problem çıkmaz. Bir süre de böyle idare edicez (bkz: arif) :/

Ne yapayım yani? Zamanında bana vermişsin, hem senin de kullanmaman gerekirken sen paralel modem bile ayarlamışsın kendi evinde kullanıyorsun be adam. Bizimkiler de eve internet bağlatmaz sözlük. Ben kendi hayatıma geçene kadar böyle ezik bir hayat süreceğim.

Aslında bakma böyle olduğuma, şu anda şey gibi'*''*''*' hayatım. Neyse.

Kendi kendime yeni mottolar atamayı seviyorum

Zo. Zoruma gidiyo çünkü.

Bir bakıştan kaçarken bir gülüşle yerin dibine girmek. Kaçtım da galiba ama çok da güzel girdim dibe Allah var. yalnız o gülüşün beni hedef aldığından da emin değilim.

4 gibi uyudum, ama nasıl uyumuşum, hiç bu kadar derin uyuduğum olmamıştı, saçım kafama yapımış, boynum falan tutulmuş, yüzüm yastığın pamuklu desenini almış falan. 9'da uyanmalıydım. Şimdi bu evi kim süpürecek?

2014 yılında solcu olmadığımı farkettim. Kendimi solcu sanar Akp yönetimini eleştirirdim hep, ancak ekşi’de entry okumaya başlayınca aslında solcu olmadığımı farkettim. Nasıl bir solcu “dag” gözlem evine boşuna para harcıyoruz diyebilir ki. Muhalefet olmak olmazsa olmazdır ama muhalefet yapacağım derken terorist sevici olmak çok farklı birşey. Hala muhalifim en başta bir ateistim, yönetim bilim adına önemli adımlar atmıyor, zar zor ikna edilerek atılan adımlara da saçma sapan muhalefet yapmak gerçekten rezalet. Celal Şengör’ün “aptalı tanımak” kitabı çok gerçekçi ama Türkiye’de ki solculuğun hali de ortada. Muhalefetim ayağına nefret beslemek ve terorist seviciliği yapmak ilginç gerçekten.

Aklımdan çıkaramadığım, gözümün önünden gitmeyen şeyler var. Hayır ben çizgi film izlerken bile seni düşünmek zorunda mıyım? Allah Allah ya, sinirlendim yine.

“Azimli sıçan, duvarı delermiş”
Zaten bana hiç mantıklı gelmemişti sıçarak duvar delmek. Bir kere pozisyon itibariyle yanlış. Bu durumu hayal ettikçe bir gülme geliyor bana.

Edit ; Sıçan: kemirgen iri fare

Çok tuhaf bir özelliğim var, üşümüş parmaklarımı gözlerimin üstüne koyup yaşların akmasını seviyorum. Yaşasın buz gibi parmaklar ve zavallı yorgun gözler.

dayanmaya çalışıyorum olmuyor,güzel günler gelecek diyorum gelmiyor,yapılanlar karşılığını bulacak diyorum bulmuyor,insanların ah'ı çıkar diyorum çıkmıyor. zor günler geçirmeme sebep olan,anksiyete bozukluğu olmama sebep olanlar hayatlarına devam ediyor;ben edemiyorum. sürekli karamsar düşünen birisi olarak bu daha beter ediyor insanı. sürekli içinizde iç ses olarak herşeyin kötüye gideceğini,sürekli kötü düşünen(yolda giderken bile araba çarpma ihtimalini veya anne-babasının şehir dışına çıkarken trenin raydan çıkma ihtimalini düşünen biriyim)birinin size fısıldadığı bir yaşam düşünün.
her şey üst üste binip gidiyor ama giden hayat aslında. umarım artık o güzel günler gelir çünkü iç sesim benide deli edicek,kendisi gibi.

bugünü benim için güzel kılan insanlar tanıdım ben. Ben birini sevdiğim için onun doğum gününü kutlayan arkadaşlarım var benim. bugünün vox populi vox dei için anlamlı olması gerekirken benim için de anlamlı olmasını sağlayan bu güzel sözlüğün üyelerine teşekkür ederim. Beni kırmayarak o'nu mutlu ettiğiniz için hepinize minnettarım. o'nun bir mutluluğu benim için dünyalara bedel. bizi mutlu eden kalpleriniz en az sizin kadar güzel kalpler bulsun. teşekkür ederim hepinize.

Günü geçirip eve dönüş yolunda yalnızken yıldım diye bağırarak ağlamak istiyorum. (bkz: itiraf gibi itiraf)

Bu saatte asli kurucu iktidarın biçimleri: anayasa yapma usulleri başlıklı bir yazı okumak zorunda olmam üzücü

İnsanların sinirlerine dokunuyormuşum hissi üstümden pek gitmiyor.