blog sözlük itiraf

okula girdiğim ilk andan itibaren kendimi çoluk-çocuğun arasında hissediyorum. bazen dersi dinleyen tek öğrenciyim. hocadan gözümü salise ayırmıyorum bazen slayta bakmak dışında veya çok nadir bir durum olursa... okul bu çocuklarla çok eğlenceli olmasa her derse yetişmek gibi bir çabam da olmayacak ama değerli danışmanımızla ne zaman konuşsam kendimi çok cahil hissediyorum. itiraf ediyorum, cahilim sözlük bilmiyorum hiçbir şey.

Hergün okulda servis'te konuştuğun kızın bir gün sonra çıkıp sana ''seni sevgilimle tanıştırıcam, senin gibi kardeşim olması beni mutlu ediyor'' demesi hayalkırıklığın dibi hemde 4 ay sürekli konuştuğun insanı kaybetmek.

Önceki gün avmde biri bana "yürüdü".

aktif olmayan yazarların entrylerini okuyup bazen oyluyorum. hatta yazdıklarını çok beğendiğim bir yazarın uçtuğunu gördüğümde üzülmüştüm... can sıkıntısı neler yaptırıyor insana kimin aklına gelir ki 112 gün önce aktif olan kişinin entrylerini oylamak? benim geldi işte. hatta öyle yazarlar vardı ki mesaj atıp tanışmak isterdim. ama uçmuş :(

En son çok mutluyum mu demiştim sözlük? Rahat dürtmüş beni. Değiştiriyorum; uzun zamandır bu kadar sinirlenmemiştim. Uzun zamandır yaralarımın kabuklarını bu denli kanatan olmamıştı. inanmayın arkadaşlar. Kim olursa olsun, naparsa yapsın; yaralarınızı kimseye göstermeyin.

Simdi buraya bircogunuz icin anlam ifade etmeyen bir seyler yazacagim. Ama merak ya bu, okursunuz muhtemelen, ondan sonra zaten size bir sey anlam ifade etmediğini dusunursunuz. Son zamanlarda munasebetimin oldugu kimse alinmasin bu yazdıklarımı sahiden kimseye gonderme falan yapmiyorum ama hayatta bazi seyler ust uste denk gelebiliyor. Her neyse. Normalde konusmayi cok seven biriyim entrylerime denk gelen kisiler bunun zaten farkindadirlar ama sorun ne biliyor musunuz? Cok konusmam degil, o sizin sorununuz. Neyse sorun su, Konustukca asil konusmak istedigim şeyleri daha cok bastiriyorum. Evet disariya ne kadar cok konusursam aslinda konusmak istedigim seyler icimde o kadar buyuyor. Yok hemen kotu dusunmeyin. Bu hem iyi hem kotu seyler olabiliyor. Ama iste sorun icimde buyumesi. Mesela cuma gunu cok cok cok mutlu oldum. Harika bir sey degil mi, Allah hepinize benim yaşadığım o mutlulugun katlarca fazlasini yasatsin, amin. Ama gelin gorun ki ben o mutluluğumu ne kadar aciga çıkarabildim. Tamam dışarıdan mutlu gozukuyordum belki ama kesinlikle oyle karşıdan gozuktugu kadar mutlu değildim, cok cok daha fazla mutluydum, sahiden. Sevgimi de belli edemiyorum ki ya. Tamam konuşurken soylerim bazen sevdigimi, sevdigim insanlara gulucukler, sarilmalar, iyilikler dağıtmaya çalışırım ama onlar icimden gelenin o kadar azidir ki. Ve bir insanin bana verdiği güzellikler karşısında ne yapacağımı bilemem, yerin dibine girerim o an hungur hungur aglayasim gelir o iyiligin, guzelligin karşılığını veremedigim için. Evet, bir insanin sevgisini, duasini, iyi dileklerini hakedecek kadar iyi biri olmadigimi, karsi tarafa beni sevmesini saglayacak, iyi biri olduğumu düşündürecek ne yaptığımı dusunurum. Sonra kahrolurum resmen, keske derim icimden gelen sevgiyi hissettirebilsem, keske derim beni su anda aglatacak kadar mutlu ettigini ona gosterebilsem. Ama yok yapamam. Oyle okuz gibi durur her zamanki siritisimi koyarim ortaya. Buna ragmen beni hayatlarinda tutan insanlara sonsuz minnettarim. Bu yazi kendimi acindirmak icin yazilmadi. İcimden geldi iste. Bu duyguları son günlerde cok yasiyorum ve birden yaziverdim. Neyse. İyi geceler angrybirdler, sevgi dolu bir gune uyanmaniz dilegiyle.

Ben eski bir blogsözlük yazarıyım. Sözlüğe girirerek anılarımı rootladım.

Vermem gereken 10 kilo var, her akşam kafamda diyet ve spor planları yapıp her sabah üşeniyorum.

İlkokul 2. Sınıftayken arkadaşımı akşamları annesi alırdı. Çok severdim o teyze-?-yi. Bir gün geldi baktım, beline kadar olan saçlarını kısa kestirmişti. Gittim yanına "çok yakışmış ... Teyze" dedim bişeyler daha söyledim mutlu mutlu gittim ama kadın bana bir garip bakıyor bişey söylemedi falan. Ertesi gün bir baktım yine orda, ama saçlar uzun?! Çocuk beynim algılayamadı olayı. Meğer o kısa saçlı hanım arkadaşın annesi değil onun tek yumurta ikiziymiş. Artık annem dahi olsa gördüğüm kişinin sandığım kişi olduğuna emin olmadan konuşup yorum yapmıyorum. Bir daha tövbe.

Bazen gitarla iğrenç pop şarkılarını çalıyorum.'*'

hayatımda çözümleyemediğim en büyük sorunla karşı karşıyayım. daha önce kaçtım. lakin bunun da her sorun gibi önce kabullenip derin nefes alınıp kaçmakla sabretmenin farkını anlayıp düşünüp bir çözüme ulaştırmam gerektiğinin farkındayım. çözüm yolunu bilsem de elimde çözümün haritası yok.

bir insanla düşmanca yaşamayı asla bilemedim. kendimi sevdirmenin, bunun da insanları daha çok güldürerek yapabileceğimi düşündüm ve zekamı bu yönde geliştirdim. evet geliştirilmeye de yatkındı gerçi. ama bi insanla düşmanca yaşamayı, koz oynamayı, insanları yeri geldiğinde korkutabilmeyi, ezebilmeyi, susturabilmeyi, kırmak ya da karşı tarafı düşünüp empati kurmak değil ya da şahını da yemek değil mat etmeyi bilmiyorum. bu konuda çok savunmasızım. elimden hiçbir şey gelmiyor. onurlu bi insanla bozuşmanın da bi adabı ve haysiyeti var. lakin herkes sandığımız kadar onurlu ve düşünceli değil bu dünyada. bu konuda çok yetersizim. zekamı kullanamıyorum. bir çözüm yolu arıyorum ve bulamıyorum. nasıl iyilik edilir insanlara nasıl ne zaman yardım edilir insanların özellerinin sınırlarını nasıl bilebilirim, kendi haddimi nasıl bilebilirim hayatım boyunca bunlar için çalıştım. lakin madalyonun diğer yüzünü bilmediğiniz takdirde bunlar yetersiz kalıyor, eziliyorsunuz kimse yardım eli de uzatmıyor. bu konuda gerçekten yardıma ihtiyacım var. siz gerek siyaset deyin gerekse akıl oyunları. bana yardım edebilecek biri varsa bu konuda gerçekten yardıma ihtiyacım var. en azından kendimi ezdirmeyecek ve savunabilecek kadar bile olsa ihtiyacım var.

İç sesimi bastırmak için bazen şarkının sesini yükseltiyorum bazende kendi kendime konuşuyorum .

sözlüğün tasarımını beğendim.

Adımı pişmiş kelle yada su içsem yarıyor yapmayı düşünüyorum. İkisi de mevcut duruma uyuyor fakat çok da şey yapmak istemiyorum hele 1 ay geçsin hüzün kapımı hiç çalmamışsa bakarız. Şuan kendi kendimi erteledim ama olsun.

Not: saat itibariyle Henüz afyonum patlamadı. Sonrasında büyük ihtimalle bu entry imha edilecek

Kaç yaşıma geldim '*' halen oyuncak ayımla uyuyorum. İtiraftan daha çok bir yakınma denebilir. Çünkü kendisi olmadan uyuyamıyorum ama bu yatak ikimize dar geliyor. Kıyıya köşeye sıkışıp uyumaya çalışıyım en iyisi.

Üst entryde bahsedilen arkadaş benim. İntikam çok güzel bir yemek. İster sıcak yiyin ister soğuk. Üzgünüm fraucum :)))

adamkarganın nerelerde olduğunu gerçekten merak ediyorum
(0_0)
/ | \
| |

İçimin çürüdüğünü hissediyorum. Her yönden tükenmişlik sendromu geçiriyorum. Gücümün sınandığını, ne kadar dayanıklı olduğumun ölçüldüğünü hissediyorum. Sadece ruhsal açıdan değil; artık bedenimin de takati kalmadığını hissediyorum. Bitiyorum. Bitmek üzereyim. Hata yapmaktan asla bıkmadım. Asla ders alıyım demedim. Bu da benim cahilliğim olsun.

Lanet olsun, 4 saatlik uyku sürem var.
Tanım: ne modu, tanım bey?

ruhumun karardığını hissediyorum. can çekişirken ki kendini atma, seyirme hali gibi içimin titrediğini hissediyorum. bazen yıkılacak gibi oluyorum. Tam isyan edeceğim sen bunu yapamazsın diyorum. sen güçlüsün. canın acısın geçer.
Ama artık geçmemeye başladı. umutlu aydınlık taraflarım uyuklamaya başlamış gibi. kaç hayal kırıklığı daha kaldırır bu beden. Sahi kaç hayal kırıklığı bir kalp ağrısı eder? Yapamam denilen birkaç şeyin ardına ötenilen naftalinlenmiş hayallerim çürümüş. Ertelenen hasıraltı edilen hayaller yetimhanesinde bana da yer var mıdır? Uzak mıdır orası?