blog sözlük itiraf

sabah kahvelerine jager, öğlen yemek arasında şirketin arkasında ki boşlukta mataradan viski, akşam kapanışa doğru termosta ısınmamasını umduğum viski bu benim iş yerinde ki bir günüm

merhaba sözlük, beni hatırlar mısınız bilemiyorum ama ben sizi hatırlıyorum ve burada aktif olduğum o günlerimi özlüyorum. okuyanlar hatırlayacaktır 2020 Nisan zamanları sözlükte adeta yarışlar yaptığımızı çok güzel sohbetler ettiğimizi. o zamanlarda üniversiteyi kazanmaya çalışıyordum, şimdi üçüncü sınıfa geçiyorum. geçen yıl korkunç bir buhranın içindeydim, kurtuldum:)) tekrar kendime geliyorum, bu sefer daha iyi.

güzel bir rüyayı yaşamış da uyanmış gibiyim. tek sorun o rüyadan sonra doğru düzgün uyuyamamak. şöyle huzurluca karşında, yanında, dizinde -herhangi bir yerinde ama seninle işte- uyuyakaldığım günleri düşünüyorum, düşlüyorum. tekrarlanamayacağını biliyorum. yine de seni çok derinimde hissedebiliyor olmanın bana acı vermediğini farkettim. çünkü her ne olursa olsun varsın. belki sana ay'ı gösterip "çok güzel değil mi?" diye sayıklayıp iç çekemiyorum, belki ben sana ay'ın güzelliğinden bahsederken senin bana bakışlarına şahit olamıyorum ama gözlerinin pırıltısını hiç unutmuyorum. of! peki ya kokun? sanırım kokunu unutmamak için o üç renkli tişörtü iki senedir yıkamadım. neyse konumuz kokun değil, gözlerin. en çok onları, sonra saçlarını ve ellerini. öptüm çok, gözlerinden.

hani bazen bir çizgi üstünde yürürsün çocuk oyunundaki gibi. ellerini kaldırırsın dengeni sağlamak için ama bazen tutunur bazen takılırsın, aynı onun gibi....

Hiç iradeli biri değilim

Bugün nerede askerlik yapacağım belli olacak, 10:30 da açıklanır demişlerdi. 13:30 oldu daha açıklanmadı.sistemde sorun varmış sistem başından hatalı zaten. bu arada en son üniversite tercihlerinde bu kadar heyecanlanmıştım.

SözLük yazarları arasında bir kamp düzenlense nasıl olur diye düşünüyorum. Sezere söylicem ama iplemez yada içinden sövüp bana karşıda uygun bir dille bunun pekte imkanlı bir şey olmadığından falan bahsedip güzelce geri çevirir diye korktuğumdan aklımdaki bu şirin etkinlik için icraata geçemiyorum. Olsa çok güzel olmazmı ha yazarlar

merhaba sözlük ahalim, içimi dökeceğim bir miktar umarım okuduklarınız sizi rahatsız etmez, şayet öyle olursa şimdiden özür dilerim.

hayata genel olarak sınırlar koyulmaması gerektiğine inanan biriyim. özgürlük kısıtlanmamalı, düşünceler, tercihler, eğilimler , duygular ve daha insanı insan yapan daha ne varsa başkalarına "gerçekten" zarar vermediği sürece müdahale edilmemeli.
her zaman din özgürlüğüne, düşünce özgürlüğüne inandım ama kendi içimde savaştığım bir irite olma durumu söz konusu. imanlıların sokakta gezen trans bireyleri görünce yaşadıkları iğretiyi , saygısız imanlılara karşı beslemeye başladım.
ben de onlardan biriydim neredeyse (o zamanlarda da ırkçılığım ya da homofobikliğim olmamıştı sadece inanç yönünden diyorum bunu) , kapanmayı bile düşündüğüm olmuştu 3 sene kadar önce ama kafayı kullanmaya başladıkça söylenilenler dışında şeyleri de araştırdıkça uzaklaştım bu yoldan. şimdi ise tek gördüğüm aşırı davranan, düşünemeyen, saygısız insanlar.
bu inanç değiştirmemin ilk basamağı olan deizmde biraz daha ılımlıydım bu insanlara karşı ama bu kadar yoğun cahillik (aşağılamak için pelesenk olmuş kelime olarak kullanmıyorum cidden bir bilgisizlik, eğitimsizlik, düşünce yapısında eksiklik bulduğum insanlar ) her defasında daha da batmaya başladı.

dinini öve öve bitiremeyip bizzat uymayanlar, kişileri inancı/milletine göre yargılayanlar, başka her tür düşüncelere şiddetle karşı çıkanlar dolu bu millet ve bizim milletimizdeki bu dine mensup kişiler. (elbette istisnalar da var) (ayrıca diğer ülkelerdeki standart müslüman profili de ortada)

önce istisnalar var diyerek çevremde her gün ister istemez gördüğüm tanımadığım insanlarla huzursuzluk hissetmeden yaşamaya devam edebiliyordum ama sonrasında cidden iyi yere gelmiş inançlıları gördüğümde bile çok zeki veya akıllı olabilir ama gerçekçi ya da mantıklı, rasyonalist değil demeye başladım. zekanın başında merak ve şüphe varsa kendini yaşamını sorgulamayan (objektif biçimde, kendini kandırmaya meyilli olmayarak ) bir insan ne kadar doğru gelebilir ki diye düşünmeden edememeye başladım.

kendi aileme gelecek , yetiştiğim kültüre bakacak olursak ailem tam inançlı insanlar. babam baştan sona akp model bir baba. annem biraz daha geniş görüşlü biri ama iman konusunda tek bir açığı yoktur.( öncesinde aşırı homofobik ve diğer dine mensup insanlardan uzak duran biriydi , 2 yıl önce homoseksüellere karşı kızgınlığını anlatırken biseksüel olduğumu itiraf edince ,inanmadı, ama eskiden olduğu kadar tepki vermemeye başladı, kürt ve laz komşularla nasıl iç içeyse ermeni komşumuzla da bir sorunu olmayacağını gördü).
ben bu ailedeyken sorgulamaya açıksam hemen hemen herkesin açık olabileceğini düşünüp , bunu yapmayan, bile bile kurcalama sorma o kadarını imanın gevşer sorularıyla kaçan insanlara büyük bir hoşgörü ile yaklaşamıyorum. bazı davranışları da bizzat dine olmasa da yaşayanlara karşı nefret kazandırıyor.

not1: onlara kötü davrandığım anlamına gelmesin , yanlarındayken tepkisiz bir rahatsızlık duyuyorum ve sık sık anlatıp rahatlayabileceğim bir çevrem olmadığından dolayı itirafa döküp rahatlama ihtiyacı hissettim.
not2: islama karşı özel sevgisizliğimin temelinde bu dine mensup insanlar ile yaşıyor olmam var, eğer yahudi bir ülkede yaşasaydım onları gözlemler onlara karşı duygular beslerdim.

aldığım ikinci el drone bozuk çıktığı ve iade edeceğim için saçma bir mutluluk duyuyorum.
çünkü o paraya dana satıyorlar.

Kodunu söyle bana kodunu

bana çok değer veren birini kaybettim... sanırım.

daha 1 ay oldu ama çok seviyorum, evlenmek istiyorum sözlük. "bende mi bir yamuk var acaba ?" dedirtiyor.

Çok sıkılıyorum sözlük, çok...

Aslında öldüm, sadece kimsenin haberi yok...

Her gün bir diğerinin aynısı be sözlük. Farklı heyecanlar arıyorum başka insanlarla konuşuyorum falan ama hissediyorum hep aynı şeyden kaçıyorum. O an iyi geliyor ama içimde bir faydası olmadığı öyle açık ki.
Yeter sözlük bitsin istiyorum, bitsin bu düzen yenisi gelmesin. Yok tahammülüm alışmaya.

Yalnızım arkadaşlar. Arada bari iyi geceler falan yazın bana da mutlu olurum belki.

çok bunalıyorum artık
yapmam gereken çok şey var ama ne yapabilecek güç ne de yapabilecek isteğim var
umarım sonuçları kötü olmaz

hayatta yaptığım en düzenli eylem plan yapıp uygulamamak. Evet, plan yapıp uygulamamak bir spor olsaydı ben ülkemize altın madalya getirebilirdim. Plan yapıp uygulamama konusunda mütevazı olmamı kimse beklemesin çünkü plan yapıp uygulamamayı en iyi biz biliriz. Bu arada az önce plan yapıp uygulamadım. iyi geceler.

Kısa ve öz yazacağım, çok özgüvensizim. Bunu aşmam lazım.

Daha entelektüel muhabbetler edebileceğim insanlarla tanışmak isterdim. Ben çok entel olduğumdan falan değil tabi ki. Ama sürekli havadan sudan konuşmak dedikodu yapmak internette yapılan boş geyiklerle eğlenmek bir yerden sonra bayıyor. Ciddi bişey konuşmak insanlara değişik geliyor. Ara ara bir güncel olay konuşalım bir siyaset konuşalım psikoloji konuşalım her neyse neyden muhabbet edebilirsek, ortak neye ilgi duyuyorsak. Ha biraz bilgisi olanla da konuşmak sıkıntı bazen. Özellikle yaşça büyükse yada konum olarak sizden üstteyse adam muhabbet etmiyor sadece ben konuşayım havamı atayım benim fikrim doğru dinle sen diyor. Araya bir kelime sokabilirsen ne ala.