blog sözlük itiraf

Blog sözlükte gösterdiğim karakterimle gerçek hayattaki halim çok farklıymış gibi hissediyorum sözlük.normal hayatta neşeli,cana yakın bir insanım ancak buraya geldiğimde çekingen ve ciddi yanım ortaya çıkıyor sanki.yazdığım şeylere kendi karakterim yansısın istesem de beceremiyorum bir türlü. Hatta bu yüzden yazıp daha paylaşmadan sildiğim o kadar çok entryim var ki...

Umarım bu durumum yazarlığa alıştıkça geçer. Zira kendimi bu haldeyken iki yüzlü gibi hissediyorum.

çok doğru değil mi ya: "ıssız adaya düştüm ama herkes benle gelmiş"

Azdan az, çoktan çok gider.

Ayyyy yeter vallahi yeter. Kurban olduğum Rabbim sen bu garip hüzünü hiç gülmesin diye mi yarattın? Hayır artık dertlerime bile gülüyorum o noktadayım. Vardır bir hayır diye diye sıyırdım. Bu entryi bile gülerek yazıyorum. Allahım gülünce isyan sayılır mı?

her şeyim tam olsa bile bir yanım eksik hissediyorum.sürekli hissettiğim bir şey bu.ruhumun yarısı yok sanırım.ruh eşinden kasıt bu mudur acaba?

yoruldum.adımı sorsalar söyleyemeyecek kadar, sanki göz kapaklarımı kapatsam bir daha açamayacakmış gibi yoruldum. fiziksel yorgunluk değil benimkisi, öleceğini bile bile su içmeye devam eden ceylan gamsızlığı var üzerimde. koca dünyada beni bu dünyaya pamuk ipliğiyle dahi olsun bağlayan hiç bir şey yok gibi hissediyorum.

çok sağlam üşütmüşüm ağrıdan uyuyamıyorum.

nick altı doldurup ponçikleşmekten, başlıklara bilgi verici entry girmeyi veya olmayan bir başlığı açmayı geri plana iten arkadaşlar görüyorum. bu pandemi dönemi sözlüğü iyice foruma çevirdi amüniyim. bende bundan sonra +rep yazayım nick altlarına. belki modluk felan atarlar ehehue

(bkz: babaevine) yaklaştıkça frontal loblarımdaki nöronlarda kasılmanın artması.

çatlak matlak da olsam bazen, seviyorum herkesi.

Canım acayip sıkılıyor.

İtiraf ediyorum, artık kirazın tadını almak istemiyorum..

Ben her şeyle dalga geçmek zorundayım eğer bir şeyleri ciddiye alırsam biterim ben

sözlüğün an itibariyle en çok entry girilmiş başlığı. Demek ki neymiş bu tarz oluşumların istisnasız bir ortak noktası var ki; her yerde söyleyemediğimiz şeyleri haykırmak.
Klavye arkasında stres atıyoruz fena mı. An itibariyle ne tür bir itirafta bulunacağımı merak edecek 'fanlarım' olmasa da hep birlikte bekleyip göreceğiz. Neler olacak bakalım.
Umarım bu içimizi dökme ihtiyacımız zaman içinde haşin bir fütursuzluğa dönüşmez

(bkz: Null)

insanların çoğu "bana ben onlardan farklı şeyler söylüyorum desinler" diye saçmalakta bir sakınca görmüyor.

ey güzel Allahım.

üstünüze alınmayın bu söylediklerim sözlük dışı

Bugün vize ödevlerinin notlarının sisteme girilmesi için son gündü. An itibarıyla notları sisteme girilmeyen tek ders inkılap tarihi'*'. Efendim fakültemizde dersler yıllık, yalnızca seçmeli derslerinizi dönemlik olarak seçiyorsunuz. Güz dönemi bir vize, bahar dönemi de bir vize bir final yapılıyor. Eğer iki vize ortalamanız 80 veya 80'den daha yüksek ise finalden muaf oluyor ve dersi finalsiz vermiş oluyorsunuz. Bu güzide yazar arkadaşınız ikinci dönem aldığı 10 dersin 8'ini finalsiz verdi'*'. Sınıf grubunda bazı arkadaşlar ödevleri 3-4 veya daha çok kişi bir arada yapmalarına rağmen düşük notlar aldıkları için serzenişlerde bulunuyorlar. İtirafa gelecek olursam, bu durumdan istemesem de haz alıyorum. Mesajları okurken yüzümde bir müstehzi gülümseme var ki sormayın gitsin. Yüksek not alsalar kıskanacak değilim ama dörder kişi bunca çabaya rağmen istediklerini alamamalarından enteresan bir keyif alıyorum. Nasıl derler bilirsiniz, bu da bir çeşit guilty pleasure
Kötü bir insan mıyım acaba? belki de

Benim bu yaptığımın rakı sofrasında islamı anlatmaya çalışmaktan hiçbir farkı yok.

Abilerim?..

artık sadece iletişim araçları var, iletişimin kendisi yok.

aynı apartmanda oturan komşum bana asılmak için fırsat kolluyor üstelik evli. eşiyle yüzyüze gelmemek için dua ediyorum. adamı engelledim whatsapptan ama umarım aramaz ve karşılaşmayız ben tek başımayken ya da o tek başınayken.
şimdi düşünüyorum da sürekli karşılaşmamız tesadüf değilmiş demek ki.