blog sözlük itiraf

bir ay süreyi iyisiyle olmasa da kötüsüyle doldurdum. hala ruhumda ve vücudumda açtığın derin yaraları sarmakla uğraşıyorum. düşünüyorum, ihanete uğrayan; ihanete uğradığı halde akla ve hayale sığmayacak kötü cümlelere maruz kalan benim ve üzülen de benim. üzülmemem gerek belki, yapmam gereken her şeyi yaptım ama. hayat işte. yapan bir süre sonra hayatına normal devam edebiliyorken yaralanan yükünün acısını ömür boyunca sırtında taşımaya devam ediyor. hala doğru düzgün bir özür bile dileyemedin. bana ne kadar zarar verdiğinin farkında bile olamaman, en fazla farkında olduğunu sanacak olman bile ne kadar acı.

hamlet'te bir diyalog geçer, kelimeler, kelimeler, kelimeler! oğuz atay da söyler bunu, ismini hatırlayamadığım bir kitabında. bir insana nazaran çok kitap okumayı başarabildim, çok kelime öğrendim, çok deyim, söz, deyiş gördüm. bana yaşattığın mutluluğu kelimeler ile anlatabilirim ama bana yaşattığın acıyı anlatacak kadar kelime yok heybemde. umrunda olsaydı zaten yaşatmazdın bunları bana ama elbet aklına gelirim.bana bu zararı vermiş ve özrünü bile dilemeyip her şeyi yarım bırakarak gitmiş olmanın acısını çeker misin bilmem ama belki ruhunda bir ihtimal bir merhamet çınarı vardır.
ben de bana yaşattığın acı yüzünden ruhumda açtığın yaraları sarmaya çalışayım.

Yok, düzelmedi dünkü ruh halim. Aynı bok, aynı hamam ve tas içinde. Kitap da okudum. Yani kitap okumayı öyle bir yere koydum ki sözlük, moralim bok gibi olsa da okuyorum. Sonra kaldığım yerden devam ediyorum moral bozukluğuma. Haydi bakalım.

1 saattir yine geldiler bana, sildim siliştirdim. Yok valla benden kimseye ne sevgili ne arkadaş ne dost ne kardeş ne oğul olur. Bütün problem bende. Haydı şimdi buradan yakalım artık. Bloguma yazmaya yüzüm yok. Sözüm var, yazamam. Arkadaş, hayatımdan iyi yanlar çıkarmaya çalışıyorum yazmak için. Ne yazayım? Sen söyle sözlük ne yazayım? Hayır okuyanım yok, zaten kendime yazıyorum da, ne yazayım? "bugün de Allahıma binlerce şükürler olsun hala tat alma duyularımı kaybetmedim" mi yazayım? Buna zaten şükrediyorum hep. Çünkü bir şey olmuyor hayatımda. Ol-du-ra-mı-yor-um.

Adam gelmiş bana dertlerimı anlatayım diyor. Yok içim şişiyor.

Herkese kendi derdi büyük gelirmiş cidden. Dert diye saydıklarına neremle gülsem bilemiyorum. Adama diyorum ki

En büyük illere 2-2.5 saat uzaklıkta bir ilçedeyim, hiç arkadaşım-dostum ne yanı başımda ne de uzağımda var. Haftanın 7(yedi) günü evdeyim. Pazartesileri belki pazara çıkıyorum, bir de cuma namazına evden çıkıyorum. Ve ben zamanında New York'daki salak bir sokakta, Paris'in fare dolu kulesinin dibinde oturmuş aşırı evcimen biriyim. Bana bile fazla geliyor bu durum. Dışarıdan alakasız biri çıkıp bana "sende ağır depresyon ve sosyal fobi oluşmuş" diyebilecek durumda. Çözüm için elim kolum bağlı.

Ama yok. Neymiş birinin sınav stresi, öbürünün maaşındaki 200₺'lik fark, birinin evlenecek kız bulamaması ki benden 5 yaş küçük... Yani bazen küfretmelik yerler oluyor cidden. Hani böyle derdini ... şeklinde devam eden. Ama yok, onu da edemiyorum.

Tek yapabildiğim gelip kimsenin okumadığı bir sözlük başlığında yazıyorum. Rahatlatıyor mu? Eh %0,2 kadar. Ona da şükür. Bunu mu gidip yazsam bloguma acaba?

Grace and Frankie'nin 4. sezonu da bitti. 5. olacak mı bilmiyorum, ben şimdiden özledim o iki deliyi.'*'

berberim kanser olmuş.
çocukluk arkadaşım, babamın elimden tutup götürdüğü, daha o çıraklık zamanından beri tanıdığım çocuk/adam.
ayna karşısına geçip kim daha uzun, kim daha yakışıklı diye birbirimizle eğlendimiz adam.
şen kahkahaları taa mahallenin girişinden duyulan adam.
kardeşim dedi yüzüme, ben kanser olmuşum, gelecek hafta ameliyat olcam dedi.
tabii ağlayamadım orda, delikanlılık elvermedi.
traş etti, aynaya baktık yanyana durup.
sen daha yakışıklısın diyebildim sadece.
eve zor attım kendimi, Allah(c.c.) şifasını verir umarım biran önce.
sevdiklerimize hiçbişey olmıcak gibi geliyo ya hep, duyunca ondan üzülüyoz sanırım.

Az önce saçma bir hata yapacaktım, sonra dedim napıyorsun ya? Yüzünü görmediğin biri için değer mi? Arkadaş, iyice kafayı yedim. Allah rızası için yok mu aranızda bir tane psikolog? ya da Psikoloji okuyup da bana ücretsiz, şimdilik, yardımcı olacak bir Allah'ımın kulu?'*'

çok sinirleniyorum.
genel.

E-devlet gibi çöktüm
Birkaç gün kafa iznine ihtiyacım var

blog sözlük itiraf başlığı açan yazarı daha yeni öğrendim :( evet an itibariyle 10.entry imi girerken :/

En kritik zamanlarda yaptığım yazım yanlışları sinirlerimi aşırının aşırısı bozuyor.

Mutlu değilim, mutsuz da değilim. Mösyö Seguin'in keçisi gibiyim.

Kara murat benim!

Nüfusta erkek diye kayıtlı olduğumu öğrendim hastanede, fark etmesek seneye askerlik kağıdı gelecekti bana.'*'

moralim o kadar bozuk ki aylardır yazamıyorum :(

Hic de bana gore olmadigini fark ettigim biriyle kanka oldugumu fark ettim. Bayagi samimi olmusuz. Ay ya.

zaman zaman boğulduğumu hissediyorum, evet boğuluyorum.

Bu aralar kayıplardayım (hükümsüzdür). Israrla, kapımı çalması için kelimeleri bekliyorum. :)

Delirmeye başladığımı düşünüyorum. Anlık ruhum kararıyor,çöküntü yaşıyorum.beş dakika sonra hiçbir şey yokmuş gibi hissediyorum. (bkz: Hedef ben miyim tayfun)

İnsan asla yapmam dediği şeyleri içine birden düşebiliyormuş.Üzmek istemezdim ama onun anladığı dilden konuşmasam her şey daha kötü olacaktı.

Kedi sevmek tüm günümün güzel geçmesini, sevdiğim kişilerin en ufak kötü sözü, iması, davranışı ise tüm günümün kötü geçmesini sağlayabiliyor.'*'

kardeşimin doğum günü bugün..
ayağımda salladığım, kıçını sildiğim herif abi benim küçülenleri sana yollıyım m diyo..
dünya üzerinde en değer verdiğim, sayesinde yaşadığım, üzerine en büyük yemin ettiğim varlık.
sıpa iyi ki doğdun da kardeşim oldun.
yanımdayken özlüyorum seni....
iyi ki abim oldun dedin ya, iyi ki doğdun, iyi ki varsın, iyi ki diğer yarımsın..