blog sözlük itiraf

Üç gecedir göz bandımı takmadan yatıyorum. Bu bir devrim benim için. Çünki kendisini tam 8 senedir kullanıyorum. Aynısını değil yahu genel manada.
(bkz: bir şeyler değişiyor)

Geç saatlerde sözlükte entry girişi yokken aktif olan yazarlar ne yapıyor çok merak ediyorum. Sen ne yapıyorsan onu yapıyoruz diyenler olursa da ben aktif yazarlar listesine bakıp bakıp hangi başlıkta olduğunu tahmin etmeye çalışıyorum; keyfim yerindeyse de 'doğru bildin lisesi!' Diye seviniyorum. '*''*'

Edit: Şafak çalışkanIn sabahlara kadar sözlüğün zayıf noktalarını aradığını düşünüyorum. Bir gün yönetime devirecek gibime geliyor. '*''*'

içimde sanki çok yakında ölecekmişim gibi bir his var.
Allah uzak etsin demiyorum.
gelsin şöyle beri gelsin..
yavaş az sol yap, tam kır şimdi.
hah tamam gel öyle.

Geçmiş başlıklarda sağlıkla alakalı şeyler görünce sınıfta kaldığım aklıma geliyor hatta yüzüme çarpıyor :( bitmiyor okul sözlük, işte bu acıtıyor :(

ne kadar itiraf bilemem ama. seneler önceki şu sevgilinin gelecekte yeniden karşılaşacağız öngörüsünün ağından tam kurtulduk derken, çalıştığım yerde benimle birlikte giren kızın tip olarak andırması, aynı adı taşıması, aynı okulda aynı bölümde okumuş olması yetmezmiş gibi, bugün aynı katta kuzenini gördüm. nerden tanıyorum dedim. sonra dank etti. ulan nasıl olur bu. gerçekten nasıl olur.

tesadüflere inanmam demeyeyim, kimi zaman inanırım. fakat içinde bulunduğum durumun açıklaması umarım vardır.

Ortaokulda sınıfta birisinden hoşlanıyordum. Çoğu kişi de biliyordu. Bir de sınıfta adaşım birisi daha vardı. Gelip şu senden hoşlanıyor dediklerinde diğeri zannetmiş. Hala o seviyor biliyor. İtiraf ediyorum yakışıklı, bendim o! '*' '*'

Şu an nişandayım. Oyun havası çalıyor. Millete wp den ses kaydı gönderiyorum. Yanlış bir yerde dinlerlerse çok komik olur. Nihahhahahahahah

keşke okuyup doktor olsaydım, şekere bir çare bulurdum

çocukları seviyorum. lakin evimin dibinde bir park var. minimum gece 1'e kadar oynuyorlar. ne kafa kalıyor ne huzur. çocuk bunlar tabi oynayacaklar. bizim çocukluğumuzda yaptığımız gibi salçalı ekmek yiyen, ezan okunduğunda evine dönen, kırdığı camın parasını oyun oynadığı arkadaşlarıyla denkleştiren bir nesil beklemiyorum. fakat bu da kafa arkadaş. ne görgüsüz aileleriniz varmış ya sizin! biz kendi evlatlarımızı/kardeşlerimizi insanlara saygılı büyütüyoruz fakat görüyorum ki insanların çoğunda adabı muaşeret yok. göç ala ala bok oldu şehir. ipini koparan geldi. geçen gün yaşlıca bir amca çıkıp "sabah işe gideceğim, lütfen çocuklarınızı biraz susturun" dediğinde utanmadılar bile. he tamam he tamam diyerek geçiştirdiler. ayıp yahu vallahi ayıp. bu edep yoksunlarıyla aynı toplumda yaşamaktan utanıyorum. sonra da oturup görgü kurallarından, türk insanının misafirperverliğinden, toplumun ahlakından falan bahsederler. toplumda çok çöp birey var. umarım çocukları ileride kendilerini yetiştirebilir, bu boktan ailelerden pırlanta gibi çıkarlar.

Gözümün önünde riyakarlığın dibine vuruyordu. Olmadığı ve asla da olamayacağı birini oynuyordu. Ve bunu hep yapıyordu.

"senden adam olmaz" demedim. "bu konular ilgimi çekmiyor" dedim. Sustum.sustuk.. Sanki hiçbir şey olmamış gibi yemeğe devam ettik.

kıssadan hisse: bu kötü bir örnek arkadaşlar siz böyle olmayın. Kendinizi olmadığınız biri gibi göstermeyin. Gerçekten çok itici duruyor.

Erkeklere karşı içimde güven duygusu yok. Hayatıma yeni biri girdiği zaman güvensizliğim ile karşımdaki insanın hayatını cehenneme çeviriyorum. Buna sebep olan ise 4 yıl önce yaşadığım 2.5yıl süren ilişkim.
İnsan hayatında kaç kere gerçekten aşık olur? Ben 1 kez oldum. Çocukluk aşkımdı yıllar sonra tekrar karşıma çıktı. Tüm ruhumu teslim ettim ellerine, içimdeki duyguları öldüreceğini bilmeden. Aldatıldım. Bir değil iki kez hemde. Affettim. Seviyordum çünkü umrumda değildi. Kaybetmek istemiyordum. Kendi gururumu ayaklar altına aldım defalarca. Terkedildim en sonunda.
Şuan içimde ona karşı en ufak bir duygu yok. Nefret bile etmiyorum ondan. Sadece bana yaşattıklarının bedelini güvensizlikle ödemek çok ağrıma gidiyor. Güvenemiyorum kimseye, yeniden sevmek yeniden aşık olmak istiyorum ama bu güvensizlik önümde kocaman bir engel. Ve ben bunu aşamıyorum

korktuğum başıma geldi, bu site beni mutsuz etmeye başladı.

Yanlız kalınca mesela yanlız başına araba kullanırken yanımda tanıdığım biri varmış gibi iç sesimle konuşuyorum ve tekrar iç ses olarak cevaplıyorum kendi mi.

Az önce Nasa'nın sitesinden Amerika'daki güneş tutulmasını izledim. Hala yayını mevcut. Bizim buradakine de yetişmişti ömrüm. Acaba o zaman böyle röntgen filmleriyle falan baktım da mı böyle oldum ben sözlük? Bilemedim.

eli eline değmeden,
nasıl bileceksin ki cenneti...

İtiraf ediyorum sözlük:

Hayatım boyunca fazla kek yapmış olmasam da, bu akşam yaptığım kek, bugüne kadarki yaptığım en iyi kek oldu.
Hazır kek kıvamında ama daha süper, daha lezzetli, daha yumuşak ve daha daha...

Dün yaklaşık 1 saat, kek yapmanın püf noktalarını araştırdım, epey bilgi edindim. Öyle böyle değil. Ve bugün de edindiğim farklı bir tarifle kek yaptım. Toz kakaolu puding ile kakaolu kek. Bildiğin kakaolu pudingi toz haliyle un koyar gibi ekledim kek malzemesine. Herkes'*' bayıldı.

Bu da kekim:

Kekim - 1
Kekim - 2

Beni yeme, kekimi ye.'*'

itiraf ediyorum zenco'nun son entry'lerine girip sırayla kötülüyorum.'*'

edit: bunu da kötülediğin için teşekkür ediyorum, sen harika bir insansın :')

Bir çocuğum var, ona karşı yetersiz hissediyorum. Bilmiyorum anneler böyle hisseder mi ama sürekli daha iyisini yapmaya çalışmaktan da yoruldum sanırım biraz. Evet oğlum çikolata isteyince veriyorum bu beni kötü bir anne mi yapar? Çok seviyorlar insanları tanımadan yargılamayı. Çikolatayı görüp cık cık cık diye iç geçirenler var. Ne yaptım onu yalnız mı bıraktım? Ya da sorumsuzluk mu yaptım? Mükemmel bir anne değilim, bence kimse de mükemmel değil. Yine de insan üzülmekten kendini alıkoyamıyor.

ailem paramparca oldu. ya ben de ileride böyle olursam diye düşünmekten hiçkimseye yanaşamıyorum. insanları elimin tersiyle itiyorum. kendi mağaramda yalnızlıktan öleceğim belki

Kafamda sözlüğe yazacak o kadar çok şey var lakin dün ufak bir trafik kazası geçirdim. Ve bir süre sol bileğimi oynatamayacağım . Bugün tek elle bir şeyler yazayım dedim . Oldukça zordu ama başardım.