blog sözlük itiraf

43 sayfa, 857 entrysini okuduğum başlık. (bkz: blog sözlük itiraf)

Cenabet olarak namaz kıldım,lys ve ygs'ye girdim ve iki senemi cenabet geçirdim.

bugün hiçbir hayalimin kalmadığını fark ettim. bir kısmı gerçekleşti bir kısmının üzerine meteor düştü, dinozorlar ezdi. veya kedi yedi bilmiyorum. yok işte. keşke hayallerimi gerçekleştirmek için bu kadar aceleci davranmasaydım. birisi ne hayalin var diye sordu. bir süre düşünürken hayalimin kalmadığını anladım işte. hayalim güzel bir gitar dedim. gitar işte. pahalı olanlardan. onu geç büyük hayallerden bahsediyorum ben dedi. hiç büyük hayalim yok ki diyemedim. yalan söyledim ben de. norveç. norveç'e gitmek istiyorum ben dedim. ooo güzel hayalmiş dedi. hayalim değil ki diyemedim. diyemezdim. çünkü hayali olmayan bir insan eksiktir. karşımdaki insan da beni çok önemli biriymişim gibi dinleyen biriydi zaten. diyemezdim ki ben çok sıradan bir insanım. sıradan olduğum kadar da farklı bir insan. hayal kırıklığına uğrardı. onun hayali benim gibi olmakmış. ben nasılım ki diye sordum. güçlü dedi. nasıl güçlü neyim güçlü benim dedim. güçlüsün dedi. o da bilmiyor ki nasıl güçlü olduğumu. kimse umurumda değilmiş. o öyle dedi yani. kimse üzemez seni dedi. güldüm. niye güldün ki şimdi dedi. hiç. hiç dedim. nasıl anlatabilirdim ki bunların gerçek olmadığını. baktım beceremiyorum anlatmadım ben de. tıpkı beceremeyip bıraktığım diğer şeyler gibi. eksik olduğum konuları bırakıyorum. yapamayacağımdan emin olduğum konuları. sonunu gördüğüm şeyleri. anlarsın ya. anladın mı peki? bence anlamadın. anlasan ne değişirdi ki zaten. anlatmam ben de. ne diyorum ben? şu sıralar ben de kendimi anlamıyorum zaten. bugün başka sözlüğe yazmak yerine buraya yazmaya karar verdim. sebebini bilmiyorum. değişiklik iyidir. ben en iyisi gidip bitki çayımı bitireyim. siz de şu şarkıyı dinleyin. büyük ihtimalle bu entryi de silerim. neyse.

Denklem oldukça basit aslında. Sadece ben biraz gerizekalıyım.

sevdiğim yerde kalıp sevdiğim insanla sevdiğim işi yapmak istiyorum. Ilerde bir gün atanırsam da yine sevdiğim işi yapmaya ve farklı mekanlarda olsak da sevdiğim insanla görüşmeye devam edeceğim.

(bkz: en kötü ihtimalle)
(bkz: wordpress)
(bkz: sosyal medya yönetimi)
(bkz: freelance)
(bkz: coding is a passion)
(bkz: which is unstoppable)
--
(bkz: noo getting over)
(bkz: my heart will go on)

Bir kere daha "hayal kırıklığı" olmak istemiyorum sözlük. Sanırım artık kaldıramam.

yazın türev integral çalışmamı gerektirecek hayatıma lanet edesim var.

Büyük yalnızlık cekiyorum dertlesecek insan aranır

Herkesin bir patlama noktası olur Nasıl suyun kaynama noktası varsa. Bugün bunu yaşadım, patladım gitti. Arkadaş bu insanlar ne kadar laf sokmayı seviyor birbirine. Bu duruma mı geldik? İki kelime konuşamayacak mıyız? Laf kondurunca ne oluyor yani karşındakini kendinden uzaklaştırmaktan başka? Yeni hastalıklarımızdan biri bu galiba kendini herkesten üstün görüp saçma sapan laf kondurmak.

pişman değilim ama yine olsa aynısını yapmazdım.

genç kızlar size sesleniyorum. yarın çocuklarınıza "baba" lık yapamayacak bir adamı asla sevgili diye kolunuza takmayın. ziyan olursunuz.

Simdi de o klasik fake cok katli dugun pastasini kesiyorlar. Boyle birbirlerine yedirmeler falan. Oy. Dayanamadim. Cok sukur evlenmeyecegim. O degil de gelse de yesem :/ taki merasimine geciliyor. Dugunlerin en dedikodulu ve onemli kismi. '*'

Taki dedikodusunu yapmazsam olmaz. Damadin ustu altin, gelinin ustu de nakit'*' para dolu bir sekilde ayrildilar. Bosaltip gelecekler sanirim.'*' simdi tabi oglan tarafinin burada kimsesi yok, uzaktan gelenler de altin takti. Bizimkiler de altindan yana taktilar. Bana kalirsa az geldi ama bilemedim. Ahahaha sozluk horon havasi basladi su anda, kopuyoruz.

Rabbim kimseye taşıyamayacağı yük vermezmiş. Ama omuzlarım yeterince geniş ve güçlü değil.

İtiraf ediyorum; kedilerle dolu bir evde yaşamak istiyorum!

Deri soymayı ya da yaralarımı siymayi çok seviyorum. Evet acıtıyo genelde ama soymak ayrı bi haz veriyo bana. Mazoşist değilim,bilerekte kendimi yaralamıyorum ama o soyma meselesi heyecan veriyo bana

okumaktan araştırmaktan aciz, başkasının dediklerini kural kabul eden, yalan yutmaya çok açık olan insanları harbiden sevmiyorum. mesela bu gerizekalılar jet fadıl gibi adamlar tarafından dolandırılıyor ya, manyakça bir keyif alıyor ve gülüyorum.

olum el alemin akıllısı sizsiniz de salak biz miyiz? ben oturup 4 saat bir yazı okuyacağım, gözlerim ağrıyacak, bilgi edineceğim ve bu bilgiyi sana bedavaya vereceğim öyle mi?

adama 30 dakika borsayı anlattım. mantığını anlattım. hadi dedim olur, sistem kafasında şekillenmiyordur, bak dedim bu at yarrağı borsası, burada her bok alınır satılır. az buçuk anladı da.

daha iyi anlamak istiyorsanız lütfen premium üye olup banka hesabıma 1.000 dolar yatırın da demedim. bak dedim, güzelim dedim, al bunlar dökümanlar, okursan çok iyi anlarsın. ben geçen gün bu dökümanları ceketimin üstüne bıraktım ceketim bile çözdü sistemi.

yok abi. adam okumaktan aciz. istiyor ki ben anlatayım, her şeye ben koşayım fakat o kazansın.

bu ülke ne kaybettiyse;

1- kolay kazancı düzgün yollardan sağlayacağını sanan salaklar yüzünden.
2- okumaktan ve anlamaktan aciz insanlar yüzünden kaybetti.

cehalet harbiden kusunç bir şey. çok şükür ki böyle insanlara saygım falan yok da yüzlerine söyleyip rahatlıyorum.

ama kalk buradan siktir git diyemediğim için de kalan kızgınlığı buraya döküyorum. oh be raadladım biraz.

29 yas icime oturdu sozluk. Kuzenlerimizin evindeyiz. Karsimdaki benimle ayni adi tasiyan, hatta ayni ilden dogumlu erkek tarafindan biri baglama caliyor. Zaten kac saattir bir yandan yegenimin pesinde kosturmusum, bir yandan ustumde ruhsal bir cokuntu var, bir yandan artik tamamen sevgiden vazgecmisligimin verdigi agirlik. Oturup boyle hungur hungur aglayasim var. Kalabalik ama iste hala. Neyse sozluk.

daha önce bunu yazdım mı hatırlamıyorum ama bir daha yazmak istiyorum.

bulunduğum yerin biraz aşağısı sahil. belediye gerçekten o kadar güzel dizayn etti ki bir tarafta çok güzel bir bisiklet yolu, yanında yürüyüş ve koşu parkuru ve biraz ilerisinde ücretsiz otoparkı var.

özellikle bisiklet severler için büyük hizmet yaptılar sağ olsunlar. umarım bu bisiklet yolunu daha da uzatır hatta bisiklete öncelik verirler.

yan tarafında bizlere ayrılan koşu pistinde haftanın birkaç günü koşuyorum. yol biraz engebeli ama bacağı kuvvetlendirme açısından daha da iyi oluyor. dediğim gibi az ilerisi otopark ve ücretsiz.

şimdi sadede gelelim. bir çomar kitle var, var ki bütün istanbul'u işgal eden. bu yavşaklar arabalarını ücretsiz otopark bomboşken bilerek bisiklet ve koşu yoluna bırakıyor ve çimlerde götlerini yayıp çitlenen çekirdek eşliğinde mangal yaparak hem ortamı dumana boğuyor hem de parkurları işgal ediyorlar.

bak belediye ne güzel yapmış gidip park alanına park etsene çomar. ille de ceza mı yemeniz lazım adam olmak için? burası babanın köyü değil ki, çok istiyorsan dön köyüne orada yap ne bok yiyorsan.

arada sırada arkadaşla koşuya çıktığımda duysunlar diye "öküzler koşu yoluna araba bırakmış, iflah olmaz bunlar" diyorum, onda bile kös kös bakıyorsunuz.

ne diyelim olum size. köpeğe bile tuvalet eğitimi verilir, koca koca yazılarla yasak yazısının olduğu alanda sizin gibi primatlara eğitim verilmez.

bitmediniz, kurtulamadık sizden.

feedburner ayarlarımla oynarken nasıl becerdiysem tüm takipçilerimi uçurdum. Artık blogumu e posta ile takip eden kimse yok. Bazı şeyleri kurcalamaktan vazgeçemiyorum. Sonuç hep hüsran.

Babam ciddi iken ben trol, babam trol iken ben ciddi oluyorum. Bir türlü ayarı tutturamıyoruz. Bir gün şakasına yada ciddi ciddi dayağımı yiyeceğim. Bekliyorum.