bazen gerçekleri göremediğimi düşünüyorum.
Uzaklara bakmak diye bir şey kalmadığında anlaşılır belki. Sevmenin kıymeti. Yakınında bir şeyler aramaktan vazgeçtiğinde bir ihtimal. Takıntılı sıfat tamlamalarının tam ortasını sildiğinde. Geriye kalan tamlamadaki eksiklik gibi gözüken sonsuzluk bir nevi. Silinen kısma gelebilecek ihtimallerin takıntısızlığı. Gösterebilir insana. yine aynı kıymeti ki görünmediği halde var olan şeyler söyleyin. Ben de araya bu kıymeti atıvereyim. Sırasıyla yapalım ya da aynı anda. Birlikte. Maksat göstermek de olmasın hatta. Ancak gördüğüne inanan insanlara yardım etmekten ibaret olsun. Yine de fark etmez. Değişmez. Artmaz ya da azalmaz işte. İnsanın cürmü bazı şeylere değer katmaya yetmez. Ve bu insanın cürmü hatta. Kattığından çok değersizleştirmeye yol açabilir kimi zaman. Farklı mevzuularda. Bizim konumuz etkilenmekten münezzeh. Bir cümleye nesne edilemez. Edilgen çatılı fiil dahi olamaz. Sanrıların içine gömülen bir takım zihinlerde bunun tam zıddı bir algı oluşabilir. Ki onlar da sanrıların sebep olduğu algılar ile zehirli fikirler salgılar. Sonra kazanan yine yeni rakı olur. Pansuman niyetine. Mikropları kırsın diye. Bir şekilde ölmeli işte. Sanrılardan damıtılan algılar.

Doğa olaylarından yola çıkmazsak belki. Her şey bu kadar anlamlı gelmezse bir gün. Sebep olacağımız bir şey kalmazsa hatta. Taşı sıktığımızda elimiz ağrırsa. Topraktan geriye ancak rengi kalırsa. Gecenin tam ortasında minicik beyaz bir ışık bile yanmazsa. Gökkuşakları uğurlamazsa yağmuları. Dokuzuncu kattan aşağı düşerse damlalar. Tek kibritlik kükürt bile bulunamazsa ocaklarda. Ölürüz belki de kim bilir.

Yaşamaksa ölmenin zıddı. Nefes almaksa bedeni cesetten ayıran. Gülmekse eğer insana değer katan. parmağının ucunu kesmekse hissetme refleksi. Ve göz kenarlarını kaşımaksa ihtiyaç. Ölüyüz belki de kim bilir.

Kim karar verebilir ki bütün bunlara. Kendimiz bile değil. Çevremiz. Hiç değil. İki mahalle ötedekiler belki. Selayı duyabildikleri ölçüde yaşayan somyanın kenarına diz çökmüş insanlar. En çok perdelerin hakkıdır karar vermek. Aylarca açılmayan bir tanesi karar verebilir. Her sabah şahane ezgiler eşliğinde açılanlar caka satabilir. Havanın durumuna duyulan merak. Kişinin ehliyetini ele verebilir. Yıllanmış semtlerin köhne sakinleri. Sizi umursamıyor dahi olabilir. Bağıramıyorsak bunları bu denli. Geç kalmışlığın mahiyeti anlaşılamıyorsa bir türlü. Farkına bile varamıyorsak etkisizliğin. Fark etmez belki de. Ne denir.

Tespit etmek cefalı. Bilmek acıklı. Yine de gülmek yapışmışsa ruha bir kere. Patavatsızlık işte. Elden ne gelir.

Çok şey yazmalı. Çok zaman ayırmalı. Ve bunların hepsi düşünmeden olmalı. Ki düşünmek benliğe yapılmış en büyük ihanet. Zihnin ele geçirdiği bir mevcudiyet. Egemenliğin akla teslim edildiği bir varlık. Yaşamaya ne hacet. Bir kısım ihtimalden akla çarpan üç beşi. Ya umutlandırır insanı. Ya da garabet. Eşsiz bir sonsuzluk sunan kalp orada dururken. Kafatasının içine hapsedilmiş. Zaruri mağlubiyet. Sınırlı hissetmek. Ve inkar etmek. Çift taraflı eziyet.

Korkuyorum.bana ait olan ve olmayan korkulara sahiplik yapıyorum bedenimde.korkular biriktikçe bunları paylaşacak bir paragraf başı dahi kalmıyor..sanki bu birikim görüşümü bulanıklaştıran sıkıcı,beyaz bir sise dönüşmekte.bense yeni korkulara gebe yürümekteyim sisin içinde.”hiçbir zaman korkusuz biri olamadın,olmayacaksın da “ diyor boğucu kentin gökdelenlerine erişen sis.ki haklı,âh ne haklı..
gerçekten ne sevdiğimi bulabilirsem onun beni öldürmesine izin vereceğim!
Hayattan beklentim giderek azalıyor sözlük. Yo yo elde edebildiğimden değil, edemediğimden azalıyor. Her köşeye geldiğimde "Bugün, burası, işte tam burası benim kırılma noktam!" diyorum ve kırılıyor da sözlük, kırılıyor ama işte tam şurası...
Sabaha doların 5.74₺ olmasını öğrenerek uyanmak nasıl bir duygu biliyor musun sözlük? tabi senin hostun domainin falan sponsorlu. Ya benim blog? Seneye dolar 10₺ olur. O değil de arif sen irlanda ve macbook hayalini unut tatslım. İşe bile giremezsin artık. Oy dur felaket tellalı ağzımı açtım ahahaha sabahın köründe uyanıyorum ilacım sağ olsun ve iyiyim.'*'
bazen,bazı insanların beni sadece kullandığını düşünüyorum.beni,varoluşumu(?) kullanıyorlar.o an konuştukları yahut sevdiklerini söyledikleri,sarılmak istedikleri kişi aslında ben olmuyorum.ben onların beyinlerinde tasavvur ettikleri hayalin vücut bulmasını sağlayan bir et yığını olarak kalakalıyorum..öylece.
aynı başlığa art arda entry girmek üzücü..(bkz: ühü ühü)
Yanimdakiler canimin yandigindan agliyorum saniyorlar ama canimin yandigi falan yok kendime sinirliyim. Kimseye hicbir seye sinirli olmadigim kadar sinirliyim ve aglamaya bile hakkim yok aslinda.
Ve bi de seyler var ya, kendi yapamadiklarindan baskalarini sorumlu tutan insanlar. Onlar umarim bir seyler yapamamaya devam ederler cunku bunu hakediyorlar ve onlarin hepsinden tiksiniyorum. Savasmadan hicbir sey olmuyor ve savasmayip netice beklemek gercekten tiksinilesi. '*' insan isterse ama gercekten isterse kendisinde savasacak gucu de buluyor baska seyleri de. O yuzden kimsenin aglamaya hakki yok. '*'
Kısacık cümlelerin içindeki bir tane kelimeye takılıp saçmalama modumdayım sanırsam..ah ah.
Aylardan sancılı bi ağustos başı.Küçük, çok küçük bi şey. Farkındaydı. Ama kimse onun kadar hassas olamaz ki, bunun da farkındaydı. Saklar saklar da çevresinden birikir damla damla, o da biliyordu. Gücü kendi bulutlarina yettiği için bu kadar nemlidir gözleri belki. Belki işlemese damlalarinda birikintilerini, barınamaz barakasinda ne kendi ne de kendinden olanı. Derdine dert demeye utanır mı insan, bari sen dert bil derdini... Nasıl anlayamadım, sadece gönlündeki kuraklikti onu huzursuz eden ve daha canlı bi yeşille bakmasının sebebi. Ne yapabilirdi ki, insan bedeninde mahpus kuş gönlü yorulur, durur.
Neydi kuşun ölümü,
"...
öldü, kim ısıtır artık onun ellerini
suların aynasında üşüyen ellerini
suların saygısıyla üşüyen ellerini. "
(bkz: #71125) caps lock açık. kendisine trip atmam yüzünden yazdı. caps lock kapalı.

edit: ahahha beni öldürecek ahahaah.
Hiç uyumamak istiyorum. Intihar sayılır mı?
biriyle konuşurken heyecanla atacağı mesajı beklemeyi özledim.. - dahası yeni biriyle konuşmayı özledim o derece-
sıfır heyecan, sıfır mutluluk, sıfır yüz gülmesi..
ciddi ciddi hayattan hiç bir umudu beklentisi kalmayan bir insancağız olmaya doğru gidiyor gibiyim
Bu kesinlikle yeni ilacımdan kaynaklı. Son 1 aydır doğru düzgün dizi izlemedim, bilgisayarımı nadir açıyorum, neredeyse hiçbir şeye bakmıyorum. TV zaten izlemiyordum hiç. Bloguma da yazmadım iki aydır galiba. Ve buradan taşınıyoruz birkaç hafta sonra. Bugün vakit bulsam da bloguma dökülsem biraz. Tuhaf hissediyorum sözlükçüm yani. Bu entariyi girmeye geldim sabah sabah.'*''*''*'
Bazı görece kötü şeyleri yaşarken içim burulsa da mutlu oluyorum. Tamam tam mutluluk değil ama bir kabulleniş çöküyor ruh halime.
Bugun youtube da mezun oldugum lisenin te 12 13 sene once okumuş olan bir sinifinin videolarina denk geldim. Birsuru fotograf, birsuru video var. simdiki teknoloji bagimlisi, moron ergenlerin anlayamadigi ve alamadigi hazzi daha basit seylerden almislar. Fotograflarda kendi ogretmelerimin de genclik halleri var. Hanimlar daha zayıflar, erkeklerin saclari henuz dokulmemis. Ama hepsi cok mutlu gozukuyorlar. Bize ders anlatiyorken gozlerinin ici isildamiyor artik hicbirinin. Duygulandim. Bayagi duygulandim. O zamanlar 16 17 yasinda olan insanlar bugün 30 yasindalar ve okulumuzun anasini aglatip mezun olmuslar. 4 yil boyunca cok guzel anilar biriktirmisler. Uzulerek mezun olduklarina eminim.
Benim oyle dort yil boyunca, ayni sinifla birsuru ani biriktirme sansim olmadi. Ne yazik ki dort lise degisikligi yaptim. Mezun oldugum liseden de, en basindan beri bahsettigim kisilerin okudugu lise iste, nefret ediyorum. Sahiden. Hic ozlemiyorum. Orada okumuş olmak benim icin resmen uzuntu kaynagi. Cok sevdigim arkadaşlarım, ogretmenlerim var elbet ama keske hepsiyle farkli yerlerde farklı sartlarda tanışmış olsaydik. Ya da keske o kadar kotu bir okul olmasaydi da boyle kotu seyler hissetmeseydim. Bu konuda gerçekten uzgunum. Hayatimin en guzel yillari orada cop oldu resmen.
o kadar yorgunum ki günlerce uyumak istiyorum.
geldimmm sözlükk..
seviyorum seni ;)

(bkz: hugs hugs hugs hugs hugs hugs)
(bkz: ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥)

808 entry daha

blog sözlük itiraf