blog sözlük itiraf

Bazı şeyleri söylemem sizin zihninizdeki soruları çözecek ama beni günaha sokacak. Rabbim bildirsin, beni bulaştırmayın, ne olur.

(bkz: yanlış yere yazmışım)
(bkz: düşün ki o bunu okuyor)

cok asigim ve bu cok tehlikeli.

geçtiğimiz günlerde, geçmişimle yüzleştim ve kafamın içini tamamen boşalttım

Hayatimda ilk defa bir dizi karakterinin yerinde olmayi ciddi ciddi istedim. Cok duygusalim..aglayacagim galiba...........

uzun süredir kazandığım tek savaş yok..

İlk defa aşık olduğumu hissediyorum

Annem akşam üzeri kendini her şeyden soyutlamayı bırak, bize bile yabancıymış gibi davranıyorsun dedi öyle değil diyemedim.
Kendime bile bu kadar uzakken size nasıl yakın olayım ki ben.

Bakın önce söz veriyorsunuz, sonra bunu yerine getirmiyorsunuz. Yalan söylemek bu kadar kolay işte.

Bunu çocuklarınıza da ögretebilirsiniz.

Seni çok seviyor olmaları, seni yok etmeleri için yeterli bir sebep.

blog sözlük'te en sevdiğim başlıksın galiba.
-(sen sözlük ne demek öğrenememişsin, ağlama duvarı değil burası!)-
bir zamandan beri koştuğum yolların mahiyeti, bir zamandan beri yok-muş gibi geliyor. insanların bir şeylere tutunma çabası ile ilermesi ve üretme çabası eskisi kadar hoş gelmiyor. kendim için bir motivasyon bulamıyorum. "ölüm de var"ölüm'ün olmasına dair düşünceleri ile geçerken zaman içerisinden, ahire yaklaşmak ne kadar da garip değil mi?

farkında olmak ve bir olayın en ince ayrıntısına kadar düşünmek, yapılacak hareketlere karşı yapacağın hareketleri önceden planlamak, insanların -en yakınlarım dahil- gerçek kimliklerini gördüğüm zaman; hemen kaçıp gitmek istiyorum. n'için bir çabadır bu? mutlu bir gelecek, mutlu bir aile için mi? hoş gelmiyor. "ölüm de var" diyorum.

artık yalnızlık çepeçevre kuşatmış çevremi. zeki diyordu ya "herhangi bir kimseye sarılma isteği duyduğum vakit önüme koskoca bir imkansızlık çıkıyor." diye. yoktan imksansızlık çıkmaz, imkan görüngüde vardır. galiba bu düşünceleri dile getirmem de insanların benden soğumasına yol açtı/açıyor.

bunu gördüm ve bunu öğrendim. bunları gösterdim ve bunlardan acı aldım. hayat bu ya bizim de payımıza bu düştü.

yine kendime ve dolayısıyla hiçbir şeye tahammül edemediğim o hain zamanlardan birini yaşıyorum. son bir haftadır inanılmaz mutsuzum, inanılmaz durgun ve hem fiziksel hem de psikolojik olarak yorgunum. yorgunluğumun hiçbir sebebi yok 1 buçuk aydır virüs muhabbetine evden çıkmadım, artık dışarı çıkmaya korkuyorum yıllar önce kurtulmak istediğim ve kurtulduğum eski halime geri dönmüş gibiyim. hiçbir arkadaşımla bağlantı kurmuyorum, yazdıklarında cevap vermiyorum, tüm sosyal medyadan elimi ayağımı çektim, sadece yatıyor, yatıyor ve yatıyorum. uyku düzenim o kadar bozuldu ki öğlen 1de uyuyor akşam üzeri 5te uyanıyorum (4 saat). sosyal fobimin geri gelmesinden çok korkuyorum bu hastalığı yenmek için yıllarımı verdim. aynaya bakınca tanıyamıyorum kendimi, çıkış yolu da aramıyorum belki geçici bir süreç ama kendimi iyi hissetmiyorum.

eba'yı sebit yazılım yapmış sözlükçüm. Sebit'e başvurmuştum (bkz: atanmazdan evvel). beni almamışlardı. yani gel önce bir görüşelim dediler, ben almazsanız ankara'ya niye geleyim diyerek gitmemiştim. o zamanlar gaziantep'teydim.

var ya, rabbim kimselere yaşatmasın. işsizlik o kadar zor bir şey ki, böyle yumru gibi gırtlağınıza yapışıyor, hıçkırıyorsunuz geçmiyor.

(bkz: bu gecenin duası da bu olsun)
(bkz: geceye bir dua bırak)

edit. eba'nın sadece paylaşım modülünü sebit bilişim yaptı. eba o kadar kapsamlı ki, hemen hemen ankara'daki yazılım şirketlerinin en az yüzde 10'u eba'dan rızıklanmıştır. bir de devlet kurumları, ilginçtir, kendi bünyesinde çalıştırmak üzere yazılımcı alıyorlar, yine de dışardan firmalara yaptırıyorlar işlerini. saqat konular bunlar, susayım :-|

edit2. impark'ta çalışırken genetik bilimin tarihsel gelişimi hakkında minik bir uygulamayı da bana yaptırmışlardı-2013 yılında. (bkz: action script) kullanmıştım. ne günlermiş. (bkz: swh) o zamanlar çalıştığım şirket eba'dan işler alıyordu. (bkz: eğitim bilişim sektörü)(bkz: öyle demeyin iyi para var)

başkaları ile film izlerken alt yazılı tabi ki ya desem de türkçe dublaj film izlemeyi daha çok seviyorum.

Ailemi çok sevdiğim halde geçmişe dönüp baktığımda etkili ve iyi ebeveynliğin tek bir hecesini dahi gerçekleştirmemiş olduklarını görüyorum. Büyük hayal kırıklıklıkları ve öfke yaşıyorum.

O kadar yorgunum o kadar yoruluyorum ki öyle psikolojik falan değil. Dün kulaklarım duymayacak, elimden ayağımdan gücün bitip zihnime ulaşılamayan dakikalar yaşayacak kadar yoruludum. Mesleğimi seviyorum ama bu şartlarda çalışmaktan hatta artık çalışmaktan nefret ediyorum.

Sevgiye ve ilgiye o kadar açım ki... Hayatımı uzaktan izliyormuşum gibi hissediyorum. Tek hissettiğim şey de bu biliyor musun...

(bkz: brainquire) güya çocuk uygulaması. Öğrencilerden çok öğretmenler oynamış. Bir de paşa paşa profil resmi yapmışlar. (Bunlardan biri de benim çaktırmayın)

Çok eğlenceli oyunlar var, tavsiye ederim :)

bir gün böyle fütursuzca eleştirirken benim de yaptığım bir şeye denk geleceğim diye ödüm kopuyor. '*'

kötü alışkanlıkları olan iyi biriyim..

Ne kadar az bilirsen o kadar çok uyursun.