blog sözlük itiraf

Ben sevmek ve sevilmek nasıl bir şey bilmek istiyorum. Hep anlatırlar ya gözlerine bakınca sevdiğinin tüm dertleri unuturmuşsun gerçekten öyle mi bilmek istiyorum. Hiç konuşmadan anlaşmak istiyorum. Doğum günümde dilediğim tek şey bu. Tabii bunda yukarıdaki girdinin sahibi sayın expelliarmusun etkisi çok çok büyük. Kendilerinin aşkları çok minnoş :D maşallah

Yazılarımı asla geri dönüp okumam. Okuduğum pek çok yazımı "bu ne be, bunu ben bile okumam başkası niye okusun" diyerek sildim :d O yüzden ayrılmamış -de'ler (gözümüzden kaçıyor tabii), yanlış yazılmış kelimeler ya da kendini tekrar eden cümleler / paragraflar görürseniz sebebi bu. '*'

Sevgi boşluklarımı popkekle doldurmaya çalıştığım dakikalardayız.

Tahribad-ı isyan diye bir hiphop grubu buldum, zerre kadar tarzım olmamasına rağmen çok beğendim evde "hobba yine neler olacak acaba koklaa havada isyan kokusu var" diye bağırarak dolaşıyorum

üstesinden gelemiyorsan, dağılmasını seyretmekten keyif alacaksın belki de.

şu an iyi götürüyormuş gibi gözüküyorum ama aslında "ben bu işi nasıl tamama erdiricem lan?" diye hesap yapıyorum galiba. kısaca boynuma kadar b.ka battım, o yüzden başım dik yürüyorum.

Çok değer verdiğim, geriye kalan arkadaşlarımdan bir tanesinin doğum günü yarın. Yani bugün. Facebook'da gördüm haliyle uyarısını. Sanırım 1-2 aydır yazışmadık hiç. Malum ben de pek whatsapp da online olmadığım için. Bir de sorsalar "arayıp sormayan" ben olduğum için, kutlamadım, kutlamayı da düşünmüyorum. Zaten o Facebook'daki doğum tarihi kısmını kapattığım için, o da göremez. Hatırlayıp kutlayacağını da zannetmiyorum. En azından bahanesi olmuş olur.

Eskiden blog yazarken anonim takılmayı düşünürdüm. Sonra boş verdim, derken yıllardır fark ettim ki kendiliğinden anonim takılıyormuş blogum. (bkz: error) Çıktığım kişiler bilmesine rağmen durup da bakmazken bloguma, başkası niye baksın?

Buradan da şu sonucu çıkarmalıyız Sözlük, "ben kendim için yazıyorum". Capeesh?

öyle geziyorum bloglar arasında. bir bakıyorum yeni biri. Açıyorum inceliyorum. Sağım solum arkam popüler kültür. Sonra niye kimse okumuyor. Ya zaten senin yazdıklarını herkes yazıyor?

Ben kendim özgün orjinal olduğumu savunmuyorum ama bunu gayet de düşünen bir çoğunluğum var. Gençler blog yazmakla para kırılmıyor vallahi kırılmıyor. Fame olmanın yeni bir yolu olarak görenler başlamadan bıraksın bu işi kalabalık yapmasın buralarda.

Asabımı bozmayın benim. Ne prim yapıyorsa ona yönelmekten vazgeçin artık.

Gökkuşağının bütün renklerine sahipken şimdi beyazı geçtim, sadece siyah varmış gibi hissediyorum. Birilerinin saçma salak sıkıntılarını, dertlerini gördükçe, dinledikçe, okudukça mesela; daha da böyle agresifleşiyorum. Kusasım geliyor direkt ağızlarının içine doğru. Ama kusacak bir şey bile kalmadı. Bazen buradaki bazı itiraflar ya da bazı entryler de öyle hissettiriyor, ama agresifleşmeme rağmen yine de kötülemiyorum. Ben böyle nasıl bazıları çıkıp alakasız olmasına rağmen benim entrylerimi kötülüyor onu da anlamıyorum. Benim her şeyimle tanışın ama inadımla tanışmayın bence. Hele nefretimle hiç tanışmayın. Sessiz sakin insanların patlamaları normal olmaz tahmin edersiniz ki.

Özetle böyle tuhaf bir gerginlik var üzerimde sözlük. Ve canım elma dilim patates ve ranch sos istiyor.

"Kısa çöpüz, uzun çöpte hakkımız vardır da gözümüz yoktur"

Doğru dürüst sözlüğe girmeye fırsatım olmuyor, neredeyse adını sanını unuttuğum insanlar hala bazı entrilerimi alakasızca seri eksiliyor. Eksi meksi umrumda değil de bu ne kinmiş arkadaş. Yazık la yazık, kendinize zarar. Saldırın, bu yazdığımı da eksileyin :)
Sonraki gün editi: geçmişte komplekse sokmuş bulunduğum insanlar, babanızın çiftliği gibi kullandığınız sözlüğe zarar veriyorsunuz, yerelleştiriyorsunuz. Bu yaptığınız en başta moderatörlerin emeğine saygısızlık. Çok meraklıysanız açın bir forum sitesi, üç beş kişi takılın orada.

Midem bulanıyor sözlük... Yemeklerden, insanlardan, seslerden, olaylardan her şeyden her şeyden midem bulanıyor. Bu kasıtlı yaptığım bir şey değil ve ben buna engel olamıyorum. Artık değişmek, insan içine çıkmak istiyorum ama böyle giderse bu biraz zor görünüyor. Ve bunun bir kişilik bozukluğu olduğunun da farkındayım ama engel olamıyorum. oooff..

Neden ölüm gibi bir gerçeklik varken anlamsız meselelere takılırız. Ölüm ne ağır şeydir. İşte seni seven kalbi kırmak öyle bir şey. Bir kalbi öldürürsün. Ya bir insanı sevmeyi başarabilmek zor değil mi? Canilik değil midir seni seven kalbi görmezden gelmek,aşağılamak. Sana tutunmaya çalışan seninle umutlar besleyen birine bunu yapma diye diretmek neden? Zaten kanıyor ruhu ve olmayışının acısı onu paramparça ediyor.
Bir insanın umutlarını çalmak ona yapılabilecek en acı şeydir. Ne dese anlatamamak ne yapsa yarım kalması.

itiraf ediyorum, her gun sezer abinin profiline bakip hala badisi miyim diye kontrol ediyorum. Biraz once de baktim. Bugun de badisiyim cok sukur. '*'

Gün geçtikçe daha da agresif hale bürünüyorum istemeden. Öyle böyle değil sözlük. Şu anda da pattezli bulgur köftesi yapmayı deniyorum. Bana şans dile.

Kahrolsun fabrikasyon üretim dondurmalar. Nefret ediyorum.

Bu ülkeyi ve bu ülkeyi sevenleri çok seviyorum.

yarın autocad sınavım var. Peki ben ne yapıyorum? Buralarda geziyorum.

Haddimden fazla usuyorum. Ellerim hep buz gibi. Sonbaharin ortasindan ilkbaharin ortasina kadar iclikle dolasirim.

Sanırım itiraf yapıyoruz. Bazı entry'lerden tam anlayamadım.. Saçımın üzerine yatamıyorum. Sanki canları yanacak gibi geliyor. Komik mi? Değil. Garip mi? Belki. Önemli mi? Değil. Alakalı mı? Evet.