blog sözlük itiraf

bir aydır yapamadığım ödevi sonunda yapmış bulunuyorum mutluluktan delirme noktasına gelmiş olabilirim, umarım güzel not alırım sözlük...

bazen bir musluk sesine bile uyandı gözlerim, bazen hiçbir şeye uyanmadı. senden önce bin cümleye açılan ağzım, senden sonra bir harfe bile uzanmadı. benden sana ne kaldı, bilmedim. bulutun geçti, rüzgârın geçti, yağmurun geçti. bütün gün elimde bir dal parçası; ikiye bölüp durdum toprağı. bazen gökyüzüne baktım, bazen toprağa. her taşın gediğinde bilmediğim bir şey aradım. hayattı, çekiyordu, içine istiyordu bazen. gitmedim bende.

Gerçekten deliricem artik az kaldi. Zaten adapte olmakta zorlandigimiz bir surecteyiz onumuzu bile goremiyoruz ve hocalarımız hicbir isi kolaylastirmiyorlar. Neredeyse 4 yildir derslerime giren,iletişimimizin de guclu ve iyi oldugu hocalarımızı bile tanimakta gucluk çekiyorum. Oyle bir surecteyiz ki ogrenci konumundayız diye her seyin sorumlulugunu bize yüklüyorlar. Haftalardir odev yapmaktan sabahliyorum. Sonra uyuyakalinca da ikide bir uyanip maillerimi mesajlarimi okulun uzaktan egitim sistemini kontrol ediyorum. Çünkü hocalarımız biz hic uyumazmisiz,ihtiyac gidermezmisiz, yemek yemezmisiz gibi surekli son dakika surprizleriyle geliyorlar. Notlarımızda hakkaniyetli davranmıyorlar. Bu yaşıma kadar ders notlarim umrumda olmadi ama verdigim emegin, yaptigim isin dogrulugundan eminim. Sirf beni kendi kafa yapisina uygun gormuyor diye notumdan kisamaz kimse, kendince cezalandirmaya calisamaz. O kadar doldum ki bazilarina. Bunlar nasil egitimciler bizimle ne yaptıklarının farkindalar mi diyorum. Okula gitmediğimiz icin cok mutluydum ama bu sekilde de surekli okuldaymisiz gibi oluyor. Hem okulu sevdiremiyorlar hem de evde rahat vermiyorlar.
Ama bu ulkede isler boyle gidiyor iste tam olarak. Guclu olan gucsuzu hep eziyor. Ve gucsuz olana şikayet etmek bile yasak.

Bir süredir sadece takip ediyordum. Şuan sadece içimi dökmek istiyorum. Çok mutsuz hissediyorum.
Yaşlar süzülüyor ve bu öyle bir süzülüş ki, onlar bile süzülürken ağlayarak sindire sindire süzülüyor.

özür dilerim blog sözlük, son zamanlar sadece kafa dağıtabileceğim bir yer olarak bir şeyler yazıyorum burada. tanım yazabilecek kadar kafam yerinde değil son zamanlar. iyi akşamlar.

herkese küsüm,kırgınım ve nefret doluyum.Hepsi soğrama oturup yemeğimi yemiş,suyumu içmiş evimde kalmış kişiler.O kadar nankörler ve kötüler ki,hepsiyle tüm bağlarını kopardım.O kadar huzurluyum ki şu an,oh mis.

eskiden sorunlu insanlarla takılırdım ve bana iyi yada kötü bir faydasının dokunduğunu vs. hiç analiz etmezdim. şimdi ise yanımda güçlü insanları istiyorum, çünkü bende değiştim artık. bir şeyler katmalı yanımda ki insan bana. yormamalı, konuşmadan anlamalı bazı şeyleri.

Bana yazmanı da anlamanı da beklemiyorum. Sorun olarak düşündüğüm bir çok meseleden olmana da katlanamıyorum. Benim için olması gerektiği yerde, olması gerektiği gibi olmanı isterdim. Hikayenin sonunda herkes gibi, kaybetmemek mücadelesini birlikte verelim isterdim. Olmadı. Zaten genelde tek başıma savaşır ve yenilgilerime katlanmak uğraşı veririm. Boş verelim..

7 yıl geçti ve onu unutamadım ama unuttum diyorum hep..

Korkuyorum. Söylediklerime pişman oldum özledim ama o özlememiş ,hiç değerli de olmamışım gibi geliyor bu yüzden geri dönecek birşey yapamıyorum

Benim bayramım "o" nunla tanıştığım gündü... Herkese iyi bayramlar.

hislerim, tepkilerim bayatladı sanki. eskiden mutlu ettiğini düşündüğüm şeyler için aynı şeyleri hissetmiyorum. zevk alamıyorum. bu durum biraz daha insanlardan uzaklaşmamı sağladı. eskiden de uzaktım ama bundan çok şikayetçiydim. şimdi kabullendim. ben böyleyim.

Kimse meşgul değil, önceliği siz değilsiniz.

Çok mutluyum leeeannnn

Bu öyle komplike bir denklem ki, kim ne biliyorsa -kimin ne olduğuna bakmadan- onu bir adım öne alıyorlar. Buna ben de dahilim.

(bkz: küyerel politika) » bu benim buluşum değil sosyoloji kitabında okumuştum.

Karşı sitenin yönetimini sokağa cikabildigim bir gün kutlamak istiyorum. Şu ana kadarki tüm sokağa çıkma yasaklarını tüm site ahalisi olarak çoluk çocuk genç ihtiyar kadın erkek embesil (karşı sitede embesilin zıt anlamlı sıfatını taşıyabilen kimse yok) hep beraber deldiler. Site bahçesinde kolkola girip gezdiler, yemek organizasyonu yaptılar, el işi işlediler, basket oynadılar... Birkaç kere polis geldi. Her polis aracı geldiğinde veya geçtiğinde tavuk sürüsü gibi içeri kaçtılar ve hiç yakalanmadılar. Onların ben... (bkz: neyse boşver). onların ben a.... Q.... (bkz: tamam sakinim)

Eskiden daha çok iyilik yapıp daha çok gülümserdim. Daha aydınlık bakar, daha çok severdim.
Şimdi karanlık çökmüş sanki sokaklarıma. Yaşananlar hep soluk.

Yemin ediyorum bezdum.. Ödev yapmaktan bez-dum! Allah'ım biri gelipte yapsaydı ya benim yerime şu ödevi... Tarihi seven insanı tarihten usandırdınız helal olsun sayın akademisyenler...

Affettikçe dertlenen,
dertlendikçe affeden,
iki ara bir dere
fasit bir dairede oturuyoruz sevgilim.
söylenmeyen şeyler söyleyemediklerimiz,
ağlanmayan şeyler ağlayamadıklarımız.
babası ölen çocuklarla, unutanlar köprüsünde
sürekli mektup bekleyerek yaşamaktan vazgeçmedik hiç.
iyiydi işte!

(bkz: ülke tv) odak noktası programında türkülerin hikayelerinden bahsedip ardından folk enstrumanlarla bunları seslendiriyorlar.

(bkz: kaçmaz)