blog sözlük itiraf

bugünlerde taşikardi gölgem gibi...

zaman nasıl da geçiyor, bizi bizden alarak... nasıl da eğreltiyor bakışları ve her şeyleri. "kendime sıkılıyorum, iyice..."
şimdi ne yapıyorsun çok merak ediyorum mesela, kimin ilesin, neye gülüyor veya neye hüzünleniyorsun. çok merak ediyorum. ben mi? bitiyorum. çekilemiyorum içime, iyice bir yerde kaldım, sessiz ve sakin bir hayat sürüyorum. nereye kadar devam eder böyle? bilmem. her şeyimi bırakıp geldim. kaybedecek hiçbir şeyi kalmayan bir adam neyi kaybedebilir ki en nihayetinde? sessizlik sarıyor her tarafımı, telaşlıyım.

Kafamı çevirdiğimde seni görecekmişim gibi sıkılıyor canım.

Olmamam gereken bir parkta,özlememem gereken insanı özlerken kendimden tiksinirken buluyorum kendimi.

uyumak için şaraba ihtiyaç duyuyor olmaktan sıkıldım.

yanına alacağım üç şeyi de boşverip ıssız bir adaya gidesim sonra da gemiyi ateşe veresim var

Sayın blogsozluk yazarları, siz bu girdiyi okurken ben muhtemelen yeni bir şeye daha kafayı takmış olacağım. Bu itiraf girdisinde muhtemelen zincirleme itirafa şahit olacaksınız ve yine muhtemelen böylesine denk gelmemiş olacaksınız. Sözlüğün logosuna tıklayarak, rastgele olduğu iddia edilen entryleri okumayı severim ve bunu bazen o kadar abartırım ki sayfa geç yüklenir. (İtiraf içinde itiraf no 1) Yine bu şekilde entry okurken, çok hızlı tıkladığım için girdisinin sadece birkaç kelimesini gördüğüm ve adını hiç göremediğim bir başlığı 1 saniyeden daha kısa görüntülemiş oldum. Sonrasında ilgili başlığa ulaşmak için 198538 burada da bahsetmemiş olduğum arama motorundan arama yaptım. (Nasıl reklam ama) Bulmaya çalıştığım başlığı ararken, sözlükte benden daha eski olan, blog yazarı olan, girdilerinin bir kısmına katıldığım bir yazar arkadaşın bloğundaki bir konuya denk geldim. Konu bir süredir ilgimi çeken bir konu olduğu için açtım ve okudum. Çok bariz birkaç hata vardı ve bu hatalar Türkiyeyi geçtim, konunun kalbinin attığı batı ülkelerinde bile oldukça fazla (%90'dan az olacağını sanmıyorum) yapılan hatalar. Bahsettiğim yazarın iyi niyetli olduğuna inancım tam, herhangi bir ideolojik problemim de yok. Yaklaşık 13 ay önce yayınlanmış olan bu blog yazısını ve içerisindeki hataları ilginç kılan bir diğer husus ise başka entryler/yazılarda, yazarın bu konu ile ilgili olduğu ya da bu konu üzerinden para kazandığını ima ediyor gibi görünüşü. Neyse çok uzatmayayım. Ben bu arkadaşa özel mesaj atıp tamamen iyi niyetimle yanlış olanı düzeltsem mi acaba diye düşünüp olası ihtimalleri mantık süzgecimden geçirirken, oldukça fazla insanla aynı konuyu/hatayı yıllardan beri tartışıyor olmaktan yorulduğumu farkettim. Bunu, blogsozlukteki 1.000 küsür girdimi silmeden önce (İtiraf içinde itiraf no 2) girdilerime göz atanlar fark etmiş olabilir. Bitti mi? Hayır. Sonra konuyla ilgili benzer başlıklara denk geldim ve okdudum. Çoğu girdi benzer şekilde temel mantık hatalarına sahip ve yanlış ifadeden kaynaklı yanlış anlaşılmalara müsait. Bu bahsettiğim başlıklar benim için yıldızlar geçidi gibi. (İtiraf içinde itiraf no 3) Uzun süredir burada gördüğüm, bildiğim, okuduğum ve yazdıklarını beğendiğim kimseler. Hatta birkaç tanesi ile özelden konuşmuşluğumuz da var. Hani milyonlarca kişi çıkıpta elmaya armut derse o saatten sonra o armuttur ya, tam olarak bu mevzudan bahsediyorum. Son olarak vardığım nokta ise, eskiden yaptığım gibi bu konu/konulara dahil olmamak ve kenarda oturup hüzünlü bir şekilde olanı biteni izlemek. Bu okuduklarınız ne itiraz, ne sitem, yalnızca itiraf.

Gerçekten çok korkuyorum.

Sabahın köründe kimse yokken kahvaltıdan sonra, şarkı eşliğinde, en az yarım saat ağladım. Yüzümü yıkayıp hiçbir şey olmamış gibi kütüphaneye gittim. Güneş battıktan sonra eve döndüm. Yine şarkı dinlerken ağlayasım geldi. Diplerdeyim. Sanırım şarkılarla sorunlarım var. Yersen.

seni son gördüğümde ilk gördüğümden daha uzaktık

Uykum var ama uyuyamıyorum. Ya ben uyurken cumartesi günü bitiverirse.

Natal haritamı değiştirebilirim. Hem de en müspet yollarla.

Tek kelime bile edemeyeceğim birçok konu var çünkü ağzımı açtığım anda anlarsınız kim olduğumu. Ben ise müstakbel benden oldukça uzak bir yaşantıyı arzuluyorum.

daha pazartesi ve ben okul yılının son haftasını sağ çıkar mıyım diye merak eden ilkokul öğrencisi gibiyim

Benim gerçek dostlarım (bkz: blog sözlük dostlarım)'dır sözlük. 6 senedir bu sözlükteyim ve bir kez olsun ayrılmayı düşünmedim.

Bir defasında 8-9 ay uzaklaşmam oldu ki onda da sadece giriş yapmadım hesabım aktif durdu yine.

Yani.. Sosyaliize kim diye sorarlarsa "ona fazla ilişmeyin" demelisiniz çünkü kalabalıklardan gerçekten nefret ediyorum.

Gölge etmeyin. Blog sözlük yazarı değilseniz hele hiç bulaşmayın. Defaatle kalbinizi kıracağımdır.

Canım bu kadar da nazik giriş yapmak istemiyorum bu mübârek pazartesi sabahına ama,

Bundan sonra giren olursa twitter ya da instagrama en düz tabiriyle o kişiyi s.ksinler.

İkisi de bana hayati travmalar yaşattı. Ben sosyal biri olamam nefret ediyorum fazla kalabalıklar arasında boy gösteren biri olmaktan.

Günaydın..

(bkz: yemek yiyen kendim)'le sınıf arkadaşı gibi olacağız.

"Merhaba kendim daha doymadın mı?"
"Yok kendim senin de elin çok ağır sabahtan beri uğraşıyorsun onunla."

görsel sınıf arkadaşları →

vınım mutfakta çekiyor sözlük. yazıcımı buraya taşıyacağım.(pc'im şu an zaten mutfakta yemek masamın üzerine yayıldı resmen; vın bağlantı kablosu telefon üçlü priz...)

yani mutfak bir köşesiyle ofis kifayetine bürünecek benim için. hayırlısı nasip.

___
edit..
yazıcı işim olduğunda pc'mi içeri taşımam söz konusu olamaz. çünkü bu ikisi kardeş gibiler biri nereye giderse, diğerini de oraya taşımak zorundayım. ayrılırlarsa iş kalitem ve performans hızıma gölge düşmüş gibi hissederim.

İnsanlar bana kötü davranarak benden bir şeyler koparabileceklerini sanmış. Bunu görmem çok geç oldu.

cumartesi bitmiş bile. ama ben daha haftasonunun başlamadığına yemin edebilirim.