Bloguma yazmaya yuzum yok. Buraya yazayim. Carsamba noroloji doktorumla genel gorusmemi yaptim. Oradan psikiyatrisle gorustum. Bir adet antidepresan verdi. Henuz baslamadim cunku noroloji doktoruna tahlil sonucumla ilacimi danismaliyim. Bir de psikologa yonlendirdi psikiyatrist. Devlet hastanesinde bakalim nasil olacak pazartesi ilk gorusmem. Zira 2014 senesinde seans ucreti 325₺ olan psikologtan sonra yine de cok iyimserim bence. Vucut olcumun dortte biri kadar zayif bir kadin psikologum var.

Neyse. O degil de instagram daki halimi gormelisin sozluk. En az 40 farkli kitap cekilisi duzenleyen kisilerin cekilislerine katildim. Evde duran 200₺'lik kitapyurdu hediye kartlarim ve 15-20 tane okunmamis roman kimi bekliyor, degil mi?

Sanirim bir sey kazanip ya da hediye alip kendimi mutlu hissetmek istiyorum. Cok sansli degilim yillardir. İnstagramim arifcihat olarak kayitlara gecsin bu arada.

Arkadaslarim da bos bos "acaba arifin derdi ne boyle surekli kitap cekilisine katiliyor" diyorlardir. Beni gulme aliyor cekilise katilinca artik.'*'

Bugun ve yarin sinava girenler olacakti sozlukte. Onlara da Allah kolaylik versin ne diyeyim.
Bazen gerilip gerilip ağzıma bi tane çakasım geliyor.

iş kadını olmama son 3 ay hihihihihihi. zamansız gelen bu muazzam teklif beni tez vakitte yükseltirr. hadi hayırlısı bakalım. yine de çok sevinmemeliyim..
Bugun dersten sonra sinif arkadasimla sehir merkezinde isimiz vardi biz de once yemek yiyelim dedik ve ben de en yakin arkadasimi da cagirdim birlikte yiyelim diye. O da arkadaslariyla geleceğini soyledi. 6 7 kisi oluruz diye dusunmustum, yemek yiyecegimiz yere onceden gidip masa birlestirttim. O esnada ondeki masada kardesim yaşlarında olduğunu dusundugum bir delikanli oturuyordu, tek basina. Mekandaki her masada en iki uc kisi oturuyordu, herkes arkadaslariyla birlikteydi. Herkes yanindakilerle sohbet ediyor, gülüyordu. Bu delikanli da yaninda kimse olmadığından bu insanlari izliyor, onlar Gulunce o da tebessum ediyordu. Onun adina uzuldum. Hayir kesinlikle acimadim. Gercekten genis bir cevrem var ama ona rağmen bazen yalniz kaldığımda kendimi kotu hissederim. Onun da kotu hissettigini, o insanlara gipta ettiğini dusunurek uzuldum ve yanina gidip "yalnız misin?" diye sordum. Duraksadi, güldü "ne yapacaksın?" dedi. "Yalniz yeme birazdan arkadaslarim gelecek bize katılabilirsin istersen" dedim. " yok sag ol" dedi. Gayet insancil bir hareket benimki degil mi? Ama ablasi yasindaki kizin ondan hoşlandığını düşündü muhtemelen bu delikanli. Çünkü hep boyle olmak zorundadır degil mi? Tanismayan farkli cinsiyetteki iki insanin konusmasinin "hoslanti"dan başka bir sebebi olamaz. Ne kadar zavalli bir dusunce, yazik. Halbuki ben ona bir abla sefkatiyle yaklasmistim. Neyse yine olsa yine aynisini yaparim. Belki yanlis anlamayip gelip bize katilmak isteyenler cikar. Allah nasip ederse anne olduğumda da anne, nene oldugumda da nene sefkatiyle insanlara yaklasmaya devam edecegim. Yoksa ne anneligimin ne neneligimin anlami kalir degil mi? Bir mum etrafini hep aydinlik tutmaya calismalidir, degil mi?
özgüven konusunda hayatım boyunca sıkıntı yaşamadım. ama bazen içimdekileri karşımda en yakınım bile olsa anlatmaya çekiniyorum. buraya içimi dökmeye geldim
Ekşisözlük'teki başlıkları buraya taşıyanları bir nebze anlayışla karşılıyorum, ama ekşisözlük havasındaki iğrenç ve gereksizlik başlıkları burada açanları hiç anlayamıyorum. Anlamak da istemiyorum aslında. Öte yandan onlarda bastırılmış ve patlamayı bekleyen ergen egosu olduğunu düşünüyorum. Bir de şu ihtimal var, ekşisözlük de benzer yazarlar çok, malum, onların arasında belli de olamayıp burada tutunmaya da çalışıyor olabilirler de. Ya da can sıkıntısı, işsizlik?

Arkadaş bende de can sıkıntısı, işsizlik var, ama ben ergenken bile böyle değildim. Ne içiyor bunlar? Neyse sen git bazen hurmayla bazen sevişerek aç, tutup tutmadığın belli olmayan orucunu.

Bak yine sinirlendim.'*'
+ abi avrupa bizi kıskanıyor yauv
- neyimizi kıskanıyor mesela?
+ köprüleri, yolları.
- avrupa'da yaşadın mı veya dünyanın başka bir yerinde bulundun mu?
+ yok

sizin ben beyin kıvrımlarınıza tüküreyim tiksinç herifler sizi.

gün geçmiyor ki bu sözleri duymadığımız bir alan daha olmasın. seçim rüzgarı seçmenlerin götünü başını savurmaya başlamış yakında bitecek bile.

bak kardeşim. güzel kardeşim. aslan kardeşim.

dünyada kıskançlık üzerine yaşayan, şov peşinde koşan, çıkarcılığı şiar edinmiş, milli yakıtı gaza gelmek olan çok az topluluk var ve bunlar avrupa'lılar değil. evet bildin sik kafalı sen ve senin gibi ortadoğunun pisliğinde doğmuş hödüklerden bahsediyorum.

ne kadar kolay değil mi?

gıybet. çekemiyorlar biziiiii. kıskanıyorlar biziiiii demek. neyini kıskanacak olum senin? borçlarını mı kıskanacak? kadın cinayetlerini mi kıskanacak? vasat altı yaşamını mı kıskanacak? genetik kodları çöple eş değer olan halini mi kıskanacak?

asıl kıskanan sizsiniz ve nankörsünüz. politika nedir bilmezsiniz. düşman kazanmayı, gavur demeyi, ötekileştirmeyi, onlar ateyiz demeyi bir bok sanırsınız. öğrendiğiniz üç beş söylemesi kulağa hoş gelen kelimeyle entelektüel olduğunuzu sanırsınız çünkü lümpensiniz. şehit kelimesinin içini boşaltırsınız. kendinizi dünyanın devi sandığınız esnada askerlerinizi toprağa verirsiniz ve bunu normal görürsünüz. onurunuz ancak bu kadar işte. kanıksar ve susarsınız. kendinizi avutursunuz.

sen sus liboş kardeşim. sen sus. hayat senin sandığın kadar pembe ve güzel değil. demokrasiyi azınlığı ezmek, çoğunluk olup başkalarını bastırmak olarak görenler yerine otursun.

türk olamadınız. kendi geleneklerinizi yaşatamıyorsunuz. arapçısınız. korkaksınız. itaat etmeyi mücadelenin yerine seçiyorsunuz. kendi yaptıklarınıza gurur duymuyor geçmişle övünüyorsunuz. bir bok değilsiniz. hayatta çok az şey başarabiliyorsunuz.

anatominiz bozuk. tuvalette sıçmayı spor sayıyorsunuz. kendinize değer vermiyorsunuz ki başkalarına veresiniz. kitap okumuyorsunuz. araştırmıyorsunuz. düşünmüyorsunuz. cahilsiniz. bilmediğiniz konuda bizler gibi susup dinlemek yerine her konuda konuşabiliyorsunuz. uzman sizsiniz.

dünyanın çok gerisindesiniz ama iş lafa gelince sizden süperinin olmadığını iddia ediyorsunuz.

yok olacaksınız. ben de yok olacağım. doğa bizi yutacak. siz hayalini kurduğunuz cenneti düşleyeceksiniz ama avcunuzu yalayacaksınız. inandığınız tanrı varsa şayet sizin gibi çıkarcıları ayıklayacak.

bıktırdınız insanları. hırslarınızdan, cehaletinizden, özensizliğinizden yıldırdınız.

azınlık kaldık. düşünen, anlayan, sorgulayan, buraları seven, benimseyen, doğruyu yanlışı objektif değerlendirenler olarak az kaldık.

demokrasi aptal toplumlarda demagogların elinde bir silaha dönüşür demiş hegel. pek sevmem hegel'i ama bu konuda katılıyorum.

siyasetiniz yerin dibine batsın. genciz ve ne kadar yaşayacağımız meçhul. kaygılanıyoruz, önümüzü göremiyoruz, n'olacak acaba diyoruz. siz istediğiniz olmadığında mazlum, yetki alınca zalimsiniz. günün birinde devranın değiştiği vakit görüşmek dileğiyle.

o zaman hiçbir şey lehinize olmayacak.
Dün doğum günümdü sözlük. Facebook'daki tarihi kapattığım için'*' oradan kimse kutlamadı. Sözlükten 3 kişi kutladı, sağ olsunlar. Linkedin'den 1 bir yabancı arkadaşım'*' ve çok önceden arkadaş listemden çıkardığım bir kişi de mail attı. Bense dünümü annem ve babamın yanına döndüğüm, aynı zamanda da 3 gündür yeni bir ilaca başladığım için çoğunlukla uyuyarak geçirdim. Yaşımın kutlanmasını 4-5 senedir önemsemiyorum hani koymuyor artık. Allah sağlık versin diyorum sadece.'*'
bazen içimdeki hırçınla karşılaşmaktan öylesine korkuyorum ki..tanıdığım,tanımadığım herkesi..her şeyi cezalandırmak istiyorum.ismet özelin de dediği gibi: ''40 yaşıma kadar hep intiharı düşündüm, ama 40 yaşımdan itibaren insanların intihar etmeye değmeyeceklerini düşünmeye başladım. bana göre intihar, geride kalanlara yönelik ağır bir suçlamadır. bu mesajı verebileceğin tıynette insan olmadığını düşününce de intihar etmiyorsun.''
Bir vegan olarak canım dana bonfile çekiyor Allah affetsin
Bıktım sözlük ya bıktım yemin ederim bıktım. İnsanların yapılan iyi şeyleri hiç takdir etmeyip sürekli açık aramasından, hata bulmasından, bulunca yerden yere vurmasından, kimsenin kimseye tahammülü olmamasından, mükemmelin peşinde koşup durmaktan, yanlış bir şey yapmıyım diye gerilip durmaktan, söylemiyim şimdi kırılır diye düşünmekten içim şiştiiii. Bağırmak, ağız dolusu küfretmek bazen de bırakmak istiyorum. İlerleyecek halim kalmadı. Yüzümde bir maske iyi, mutlu, başarılı, sevgi dolu insan rolü yapmaktan bıktım. Sinirlenince kırıcı olmak, sıkılınca kalkıp gitmek, yanlış yapınca gülüp geçmek istiyorum. Şu şartlar altında hiçbirini yapamayıp sadece her şeyi kafama takabiliyorum.
Şuan yaşadığım sahne, küçükken gördüğüm üniversiteli abi/ablaların görüntülerini getirdi bir an gözüme: Yaz/bahar akşamı, önünde bilgisayar, arkada rock müzik, bir elinde ders ve diğer elinde de sigara ile sınavına çalışan 20'li yaşlarda bir insan. Sonra odaya küçük bir çocuk girer ve biraz ne yaptığını anlamaya çalışan biraz da hayran bakışlarla üniversiteli büyüğüne bakar ama benim sahnemde kapıdan çocuk girmedi: Ne olduğunu anlamaya çalışan çocuk da bendim, dışarıdan cool gözüken ama içten içe ne olduğunu onun da anlayamadığı üniversiteli genç de.
evleniyorum sözlük
90'ların sonlarına doğruydu. internet Türkiye'ye henüz nüfuz etmemiş o sıralar. sokaklar ve arkadaşlık, televole kasetleri, coco jambolar, ibrahim tatlısesler kasıp kavuruyor ortalığı. eğlenecek çok az şey var. bizi biraz güldürecek ne varsa sımsıkı sarılıyoruz o dönemler. mahalleden birinin evi boş olduğunda bütün çocuklar doluşuyoruz evine. çay demleyip yemek yiyip büyükçülük oynuyoruz. bide o zamanlar meşhurdu telefon şakaları. rastgele numaralar çevirip (ev telefonu) karşı tarafa türlü şakalar yapıyoruz. "sular idaresinden arıyoruz. kontrol eder misiniz, sularınız akıyor mu?" diyoruz. evet cevabı alırsak, "git de bi ayaklarını yıka leş gibi kokuyor" hehe gülüp kapatıyoruz. birgün yine böyle hüseyin diye bir arkadaşın evinde toplandık. enteresan bir fikir çıktı. kimden olduğunu hatırlamıyorum. yine telefon şakası yapacağız. bir numara belirledik. belirli aralıklarla arayıp "alo, abi hüsnü orda mı hüsnü?" diyip kapatıyoruz. 3 4 5 10 kaç kere yaptık hatırlamıyorum. karşı taraf sinir küpü olmuş. kimin aradığını görecek teknoloji de pek yaygın değil. artık adam küfrederek açıyor telefonları. "yanlış numara kardeşim aramayın artık. yok burada öyle biri." biz gülmekten çatlıyoruz. biraz daha zaman geçti. son kez aradık adamı "alo abi ben hüsnü, beni arayıp soran var mı?" - "nerdesin '*' '*' kaç saattir seni arıyorlar." demesiyle bir ömür hep gülerek anlattığım bir anıya dönüştü. burdan o abiye selam olsun. hakkını helal et.
Biraz önce sırf pislik olsun diye birinin bir entrysini kötüleyip nihahahahhaha diye gülesim geldi. Yapmadım. Kul hakkı diye bir şey var büyük günah . Nihahahhahah :))
Not : gerçekten kötülemedim . Etik de değil yani.
kafamda beliren bir şeyi yapmaktan her zaman çekiniyorum. aslında çekinmekten ziyade üşeniyorum. "tutmaz, uğraşılmaz, aman onu yapsam ne olacak sanki" diye diye boşlukta sayıyorum. üniversite sınavına bile son güne kadar çalışmayan ben -ki bu dgs ile 6. ösym sınavım oldu sanırım- şansa bala hala bir yerler kazanıp bir şeyler başarıp yoluma devam ediyorum ama bir gün bu şansın artık yanımda olmayacağını biliyorum. sanırım bu konuda beni teşvikleyecek bir şeye ihtiyacım var. bir sevgili, bir gerçek dost, bir yol arkadaşı hatta belki beni sahiplenecek bir hayvan.
itiraf ediyorum: blog sözlüğüm özledim seni '*' '*' '*'

edit: x3 kez kötüleme almışım. gelme seni istemiyoruz diyorlar.
Bugüne kadar romantizmden nefret eden biri olarak aslında bayağı romantik biri olduğumu farkettim. --- spoiler ---
mucize: uğurböceği ve kara kedi'nin sevgililer günü bölümünü izlerken ağladım
--- spoiler ---
Bi de acıktım
Bloğumun ince ayarlarıyla oynadıkça yazılım mühendislerine daha bir saygı duyuyorum efendim.

Gizli reklam: :)
01110111 01110111 01110111 00101110 01100111 01101111 01101110 01110101 01101100 01100100 01100101 01101110 01100100 01101001 01101100 01100101 00101110 01100011 01101111 01101101 *

808 entry daha

blog sözlük itiraf