blog sözlük itiraf

Eski sevgilimi hala unutamadım. Şu an gerçekten çok mutlu bir ilişkim olmasına rağmen. Bunun sebebinin de yeterince açıklama yapmayıp çekip gitmesi diye düşünüyorum. Yani insan merak ediyor neden birden çekip gittin ? Severek ayrılanlar kaderine bağladın. İnsan eksik hissediyor cevabını bilmek istiyor. Kafayı yicem abi gerçekten bilmek istiyorum

hergün bir iş yaparken shape of you dinliyorum.
(bkz: shape of you)

yaklaşık altı aydan beri psikolojik destek almaktayım, birçok şeyimi burada paylaştım, uzun bir zaman da yazmamış idim lakin gelir de okur idim.
dün psikiyatristime gittim, randevum var idi. beni neşeli bulduğunu söyledi, o da sevindi. eskiden kelimeler ile aram gayet iyi idi. son zamanlarda ise kendilerine kıymet vermediğim için bana dargın gibiler. barışacağız. kendi vücuduma jilet ile çizikeler atardım eskilerde, göğsümün acısı bu yüzdendir. şimdi gelip de buralara bir şey yazarken dahi ellerim titremekte, heyecandan.
hayat güzel arkadaşlar, yaşamak her şeye rağmen güzel!

2021’in ilk entrysi hala girilmemiş. Şaşkınım sözlük. '*'
İyi seneler!

kendime itirafımdır: ben sevmeyi beceremiyorum.

inşallah bahsettiğim şahıs görmez diyerek yazıyorum.'*'

benim bir arkadaşım var sözlük, çok yakınız ama, hatta aşık olduğumuz kişi ile evlenmezsek birbirimize evlilik sözü vermiştik ve bugün sevgilisi olduğunu öğrendim. sanırım evde kaldım... şaka maka mutlu oldum, kötü bir hayat geçiren bir arkadaşımdı ve onun yanında ona destek çıkacak birileri lazımdı. umarım bitmez ilişkileri ve çok güzel devam eder.'*' '*'

umutlu bir insanım sözlük. Öyle ki; eşi kayıp çorapları hala saklarım lakin bu işin düzeleceğine dair en ufak bir umut yok içimde.

ben nasıl yollardan geçiyorum, ne oldu bana, ne oluyor, olaylara tepki veren bu kızcağız da kim? tanıyamıyorum kendimi ama iyi de bir şey. bu kalbi benden başkası kıramaz ulan bu saatten sonra hahayyt!

neyse çooook uzun zaman sonra bir entari girmişim, bergamot kokulu dostilerime benden birer bardak çay!
(bkz: usta gelir gelmez çay muhabbeti yapma )

lise iki ve üçteki fizik notlarımın (size şaka yapmıyorum keşke bulup gösterebilsem) hepsi elli olduğu halde (adam beni iki sene de performans ödevinden geçirdi bir tane 40 almıştım hiç unutmam) mühendislik bölümünde okumam garip geliyor bazen. Ara ara bir silkiniyorum 'Abi ben ne halt yiyorum ya burada?' oluyorum ama beş saniye sonra geçiyor.

İğrenç bir güne uyanmıştım, içimde hiçbir şey yapma isteği yoktu. Yine de zorla kahvaltı yaptım ve evde yatıp yuvarlandım. İngilizce dersim var ve ne kadar istemesem de gitmek zorundaydım. Giyindim, makyaj yaptım ve evden çıktım. Günüm hala güzelleşmemişti, sonra yürürken farkettim ki yanımda küçük bir şey yürüyor. Böyle kül rengi maviş maviş gözlü bir kedi, dedim ki yolculuk nereye birader? Kedi tabi karşımdaki miyav dedi. Hepimiz o yolun yolcusuyuz, sen de haklısın dedim. Sonra etraftaki insanların şaşkın bakışları eşliğinde kedicimle konuştuk. Ve günüme peri tozu serpilmiş oldu. Sonuç olarak kedilerle köpeklerle konuşun, öpüyorum.

en kötüsü de eksileyecek iken favorilere eklemek :/

Ben suçluydum, ablam beni cezalandırmak istedi. Bense bedel ödemek yerine evimi terk etmeyi tercih ettim.

Şimdiyse pişman ve de gururluyum. Ağırıma gidiyor sözlük. Her gün aynı çelimsiz sorularla boğuşmak.. Ağır ve yorucu geliyor.

Bu sorunun çözümü yok. Yeni yalnız hayatıma alışmalıyım. Benim bir ailem yok.

dünyanın en tatsız sosyal ortamlarından herhalde burası. insan epey direniyor manalı bi ışıltı yakalamak için ama yok maalesef. galiba internette bu devir sona erdi de ondan. gene de en azından birkaç başlık altı dolu olsaydı... her neyse.

hayat tuhaf. insanlar daha da tuhaf. her gün en az bir insana hayret ediyorum. bugün 15 bin lira ihtiyaç kredisi çekip bütün parayla son model oyun bilgisayarı toplayan biriyle tanıştım. ve şaka değil bilgisayarın sırf ekran kartı 4 bin lira gibi bir fiyata sahip. işin ilginç tarafı bilgisayara bu parayı veren adam o bilgisayarı 8-9 maaş olarak geri ödeyecek. tanrım, eğer yukarlarda bir yerlerdeysen sana sesleniyorum. çok ilginç insanlar yaratmışsın. hepsinin beyin kıvrımlarından öpüyorum.

İnsanları en çok yalan söylediğinde seviyorum. Nasıl -mış gibi yaşıyorlar hayret ediyorum. Halbuki ben de biliyorum neyin ne olduğunu da işte.
(bkz: umut fakirin ekmeği)

hamileyim

Bazi entryleri defalarca begenmek istiyorum.

"öyle kırık bakma bana
Caddeler nasıl da genişliyor
sana bunu söyleyecektim" diyor.
Arkadaş z. ÖzgerDen.
Hemen iyi oluyorum. Nasıl.

Yalnizamaozgur gibi bana da laf giydirilmiş "eleştirdiğinizi yapmışsınız" gibisinden.

O entry'nin başına "zamanla imha edilecektir" yazmam boşuna değil herhalde, insanın "ben" demesi nasıl irite eder onu göstermeye çalışmıştım, başarılı olmuşum.
Bugün de güldük çok şükür.

He ayrıca sezer beyciğimden onayı aldım ben kafana göre takıl dedi ahahaha

(bkz: Sözlük yönetimiyle iletişime geçince kendini bir şey sanmış sözlük yazarı)

Ayrıca artık random gülmeyeceğim, tamam :/

Bulduğumda mutlu olayım diye defterimin arasına gül yaprakları koyup kurutmuştum, hayali sevgilimin yaptığını hayal edecektim bulduğumda ama defteri kaybettim. Teşekkürler hayat, teşekkürler evren. Bu başarı hepimizin.