blog sözlük itiraf

Göbeği büyütmüş 25 yaşında bir adam olarak spor yapmaya üşeniyorum. Yazmaya da üşeniyorum. Nefes almaktan bile üşeniyorum. Sözlük ben galiba intihara meyilliyim lakin depresyondan çıktım sanıyordum.

30 yaşıma 2 sene kaldı diye endişeliyim.
düşünsenize, "40 yaşında bir adam" olmak için 10 seneniz kalmış oluyor.
50 yaş içinse 20 sene.

Son 4 gündür, diyet miyet yalan olmuş durumda ve ortalama her saat başı kendimi bir şeyler yerken buluyorum. Ve sebebini ikimiz de biliyoruz sözlük. Ha bir de Blog biliyor...

Blog yazar gibi hissettim şu anda kendimi. İyice şizofreniye bağladım.

Kendisi için çizdiğim karakteri şirketine yollayıp, "al münasip bir şekilde'*''*' kullanırsın" diye not eklemek istiyorum. Neyse ki salon kadını duruşumu bozmuyorum '*'

Yazılarımı asla geri dönüp okumam. Okuduğum pek çok yazımı "bu ne be, bunu ben bile okumam başkası niye okusun" diyerek sildim :d O yüzden ayrılmamış -de'ler (gözümüzden kaçıyor tabii), yanlış yazılmış kelimeler ya da kendini tekrar eden cümleler / paragraflar görürseniz sebebi bu. '*'

bir gün ben de güce tapanlardan olurum diye aklım çıkıyor.

Korkuyorum. Çok korkuyorum. Başaramamaktan, başaramayınca başıma geleceklerden, insanlardan çok korkuyorum. Ve sanırım bu hikayenin sonunu kendim yazacağım. Aslında sonu olmayacak hayatımı yarıda bitireceğim. Zaten öylesine bir ömürü yaşasam ne olacak...
Edit: korktuğum başıma geldi. Yüzümün yarısı moraracak kadar güzel bir dayak yedim ama sonra başardım

- insanlar, gerek dış görünüşüm gerek hayat karşısında aşırı özgüvenli olduğumu ve bunun doğuştan falan geldiğini sanıyor ama öyle özgüven patlaması yaşayan bir insan değilim. Şu günkü halim iyi yine ama senelerce bunun için çok çaba harcadım.
- 20 kilo verdim. Halen vermem gereken 10 kilom var. 77 kiloyum şuan. (İncecik olma hayalleri kuran kızlardan değilim)
- hoşlandığım kişi benden 1 yaş küçük(aslında 1 yaş değil, 9 ay küçük) ve bana abla diyor -.-"
- eskiden türkiye dışında yaşamayı kesinlikle istemem diyordum ama şuan elime fırsat geçse arkama bile bakmam sanırım.
Yeter herhalde bu kadar.
Aslında bu yazanların bir kısmı bloğumda da var ama sonuçta normal hayatta sadece ilk üçünü ancak sayılı kişi biliyor. İtiraf işte.

sonradan gelen edit: platonikle ilgili maddenin üstünü çizebiliriz.

Canımı sıkan konuları blogumda uzun uzadıya yazmak istiyorum. Lakin beni tanıyan herkes okuduğu için bunu yapamıyorum. Tüm yazılarım taslak olarak kalmaya mahkum. Bazen anonim yazarlık yapmadığım için pişmanlık duymuyor değilim. O vakit her şeyi rahatça paylaşabilirdim.

kullanıcı adımı direkt yazamıyorum.

sözlüğe giriş ekranına maruz kaldığım zaman, "clash of clans oyununa gir, dili "nederlands"a ayarla, hava savunmasinin üstüne tıkla ve çıkan yazıyı düzgün bir biçimde yazarak giriş yap." şeklinde sözlüğe giriş yapıyordum.

zamanla bunu yapmak zor geldi. entry girmiş olduğum bir başlığa giderek entryimi bulup, kullanıcı adımı kopyaliyordum.

bu durum da blog sözlük büyüdükçe zor gelmeye başladı. hemen bulamıyordum kendi entrylerimi. sonra aklıma geldi kendi kullanıcı adımın başlığını acayim daha rahat olsun. şimdi o ketum sayfa ile karşılaşınca yan sekmede blogsozluk.com u açarak, arama yerine kullanıcı adımın ilk üç harfini yazıyorum ve kullanıcı adım aşağıda beliriyor. kullanıcı adıma kopyala yapıştır yapıp şifremi girerek sözlüğe giriş yapabiliyorum. '*'

düdüt: eski nickim luchtafweer idi. bu entry şu an anlamını yitirmiş olabilir; ama bir zamanlar içimde dert olan şeyin yansımasıydı.

İçimde bir öfke büyüyüp duruyor. Sonuçlarının kötü olmasından korkuyorum.

Hiç iradeli biri değilim

Hayatımda bir iki kişi ile görüştüm fakat hiç aşık olmadım.
'*'

Johnny test izliyorum şu an
(bkz: cartoon network)

Bana göre büyük bir parayı kaybettim. Ne yapacağımı bilemiyorum.

bazı geceler engel olamadan yürüttüğüm okulu bırakıp A101'e işe girme fikirleri....

bugünkü blog yazımı 30 dk geri zamanlayarak girdim yani 17 maysı değil 16 mayısta yayınlanmış süsü verdim. dıkşın, tak tak tak.

aranızdan bir çoğunuzu kıskanıyorum.

şimdi diyorum bıraksam okulu, dönsem kütahyaya, pedere evi sattırıp ufak bir kitapçı açsam, gelenlere çay versem, oturup uzun uzun okumaya başlasam olmaz mı?

ya da konyaya gidip rampalıda herhangi birinin yanında çalışmaya mı başlasam?

Okulu bıraksam ve gitsem. Sonra mı sonrası yok düşünmedim nasılsa gerçekleşmez diye.
3 yıl sonra editi: okulu bırakmadım, bitirdim.ve gidemedim aynı yerdeyim