blog sözlük itiraf

Acılar öylesine üzerime geliyot ki bazen kendi dertlerimi büyütüyorum. Aileden eksik bir kenarda büyümek belki bana bir şeyler kattı ama asla bir annenin babanın katması gerekenleri katmadı. Hiç görmesem de özlüyorum bazen. Neyse yazamıyorum bu konuda. Kelimelerim tükeniyor.

Hayatım boyunca çok az kişiden hediye kabul ettim. Bir elin parmaklarını geçmez bu kişiler. Ama şimdi birileri bana red kit'in toplu albümlerini alsın istiyorum asdgsjsgs abime yanaşayım ben

mause pad almaya üşendiğim için yıllardır mause'un altına gazete koyup kullanıyorum.

Az kaldı ha, Kayış koptu kopacak.

Çişim var saçmalıyorum.

teşekkürler sözlük üyeleri, geceye gündüze oraya buraya birşey bırak derken öğle arasında telefonu ve cüzdanı ofiste bırakıp cıscıbıl bkz: telaffuzu keyif veren kelimeler çarşıda buldum kendimi. Direkt bilinçaltıma etkimiş birşeyleri bırakma emir komutu demek ki... İmza: dalgınlığını sözlüğe maletmeye çalışan yazar

Çok mutsuzum sözlük ama öyle böyle değil. Nasıl tarif etsem, çevremdekiler bile bunun farkında. Normalde sigara içmeme kıyameti kopartacak potansiyeldeki annem "aman ilişmeyeyim morali bozuk" modunda. Abim gidip gelip "ya çizmeye tekrar başlasan mı, iyi gelir sana. çok boşluğa düştün, uğraş olur" minvalinde konuşup duruyor. Hayır, ilgi hastası değilim bilakis bugüne kadar sorunlarımı hep kendim hallettim. Migren atağım tuttuğunda -gözüm görmezken bile- hastaneye tek başıma giden insanım. Alışkınım yani kendi başıma çabalamaya. Ama ciddi anlamda bir sıkıntı var demek ki, evdekiler bile farkında. Böyle söylüyorum çünkü ben artık önümü göremiyorum.

Aaa bu aralar çok üretkenim ama sözlükçüm. Hep kötü şeylerden mi bahsedeceğim? Aklımda güzel şeyler var, gerçekleştirebilirsem seneye bu zamanlar dönüp şu anki halime gülebilirim bile (:

"Bir keresinde bir adamı boş bir deponun federal banka olduğuna ikna etmiştim"

Bu benim sözlükteki son yazımdır.
Bunu daha önceleri de dile getirmiştim. 1000 entry den sonra sözlükte entry girmeyi bırakacağım, hatta belki hesabımı kapatacağım diye. Bunun bir nedeni hem var, hem yok diyebilirim.
Öyle özel ilgi, farklı görünme çabaları gibi de algılamayın bu davranışımı.
Sözlük ilk açıldığından bu yana, gerçekten iyi bir yere geleceğine inandım. Bu yüzden de elimden geldiğince çabaladım. Fakat sözlük sıkıyor artık beni. Hatta köreltiyor, törpülüyor. Bunu gerçekten hissediyorum. Bu nedenle sözlükten uzaklaşmak istiyorum artık.
Hiç kimseyle bir tartışmam ya da kin gütmem olmadı şimdiye kadar. O yüzden güzel güzel başladım. Güzel güzel bitiyorum.

Az önce bir karar aldım. 92ş deyim. Bundan sonra sözlükte ünlü sözlük yazarlarının kullandığı 5 e 2 metodunu kullanacağım. Ama itiraf başlığı hariç

Üniversiteyi dışarıda okuyorum. Mecbur, Köyde yok üniversite. Yıl sonu geldi. Dersim yok o sene bırakmadım. Okul biter bitmez köye gidiyorum. İlk kez. Şaştılar bizimkiler. Gidiyorsun yani şimdi erkenden. Aynen kardeş. Eve iyi bakın. Siz az pis adamsınız. Şakalar filan falan. Vedaları çok sevmem Sulandırırım o yüzden. Gittim otogara. Bir bilet parası var zaten. Cebimde de bir paket sigaram. Aldım en arkadan biletimi. Hep en arkadan aldım bu arada. Gidiyorum dağ tepe. Üç dört saat gitti otobüs böyle. Mola veriyoruz sonra. Çıkıp bir sigara yakıyorum. Otobüsün plakasını ezberliyorum aynı sıra. Sonra gördüm onu. Gözlerinde bir hüzün. Dalgalanıyor hafif saçları. Lan diyorum işte o meşhur an. Şimdi bu kızla tanışacağız. Yıllarca birbirimizi sevip evleneceğiz sonra. Görmüyor beni bir türlü. Normalde de pek sevmem zaten. İnsanlarla göz göze gelmeyi. Arada cumadan çıkarken denk geliyorum. Namaz kılarken bana bakıyor dedem. Bir gün selam verip öyle çıkacağım. Neyse fobi oldu işte bende. birileriyle göz göze gelmek. Ama bu kız beni görsün istiyorum. Tutarsızlığımın farkındayım. Geçiyorum otobüsün arkasına. Atıyorum sigarayı yarıda. Saçımı felan düzeltip önüne doğru çıkıyorum kızın. Biri daha indi otobüsten o sıra. Sarıldı kıza. Yaz okuluna kalmayan aklımı dedim. Yaktım bir sigara daha. Beş dakikada Yılların aşkını gömdüm oraya. İndim sonra köyün girişinde. Kantar da derler. Çocukluk arkadaşım karşılıyor beni. O içimi ısıtan tebessümüyle. Siktir et diyor muzaffer. Köye doğru yürürken. Anlattım ona otobüste olan biteni. Tarlaların yanından geçiyoruz. Karahindibalar var. Şu üflediğinizde uçuşan bitkiler. Uçuşuyor tarlaların üstünde. Huzur doluyorum. Şehrin karmaşasından kurtulduğum an. Özlemişim muzaffer.

Birkaç gün önce kitaplığıma bakarken canımın bir şey okumak istediğini ama bunun düz yazı olmadığını fark ettim. Ayıp olmazsa bir itirafta bulunacağım. Canım şiir okumak istiyordu ve benim siir kültürüm sıfır olduğu gibi hic siir kitabım da yoktu. Anlayacağınız hayat damarlarından biri aktif çalışmıyordu.
Koşarak gidip üç farklı şairin kitabini aldım. Acligimi biraz dizginleyip sonra yeniden koşarak gidip siir kitaplarına boğulmak istiyorum.
Varoluşçu tarzda şairler önerebilecek arkadaşlar turunculandirirsa çok sevinirim.

şu an iyi götürüyormuş gibi gözüküyorum ama aslında "ben bu işi nasıl tamama erdiricem lan?" diye hesap yapıyorum galiba. kısaca boynuma kadar b.ka battım, o yüzden başım dik yürüyorum.

evet arkadaşlar artık vazgeçtim. ama tamamen vazgeçtim ya, hiç konuşmayacağım. konuşursam, yazarsam uyarın direkt.
mazota zam gelse ne olur, ben hep 50 liralık alıyorum diyen adama bir şeyler anlatmaya çalışmayacağım. diyeceğim ki sen haklısın. çünkü ananem hep şöyle derdi; sen haklısın deyince kavga çıkmazmış.

İki uc gundur böyle uykularimi uyuyamiyorum, istahim yok, bir an cok enerjigim bir an cok halsizim ama hep cok mutluyum yuzumde salak bir siritis var. Allah allah ya dedim asik miyim acaba. Dusunuyorum dusunuyorum bulamıyorum. Az once farkettim, yeni kestirdiğim kissacik saçlarıma bakmak icin ikide bir aynaya baktigimi. Ya meger saçlarıma asik olmusum'*' insanin kendisini beğenmesi harika bir sey değil mi angry birdler? Üstünlük, bencillik olarak degil ama bu. Siz anladiniz. İste mesela Saçlarımla su sıralar eskiye gore daha barisigim, masallah maşallah

Birinin bana söylediği kötü sözü asla unutmuyorum. Edilen iltifatı unuturum ama bana 10 yaşındayken bile söylenen kötü sözü asla unutmam. Kinci hissetmiyorum çünkü kısa süre sonra bile o anı takmamış gibi iyi davranmaya çalışıyorum ve başarıyorum. Ama o an ki aşırı sinirim de kinci olduğumu düşündürüyor. Tam ben de bilemedim.

Bir dönem bizim mahallede hırsızlık olayları arttı. Zile basıyorlar açan yoksa kartla kapıyı açıp giriyorlar içeri şerefsizler. Evdeyim bir gün. Tekim. Uyumuşum ikindi vakti. Lan neyse tıkırtı seslerine uyandım ben sonra. Birileri mırıldanıyor felan. Evin içinden geliyor sesler. Aklım durdu benim. Aha dedim eve hırsız girdi. Baktılar ben uyuyorum hallediyorlar işlerini. Diye düşünüyorum. Hani bazen evde yalnızken bir ses duymuş gibi hissedersiniz, bağırırsınız içeri. Heyt hoyt gibi. Ben eminim ses çıkarsam karşılık gelecek. Biri bıçakla üzerime mi atlar. Silahla mı vurur. Türlü senaryo aklımda. Dedim en iyisi çıkayım polis çağırıp bekleyeyim. Çıktım sessizce aradım polisi. Evimde hırsız var kapıyı kitledim, gelin. işte tam o sıra kaynar sular dökülüyor başımdan. Annem gelecekti o gün. Anahtarı da var. Polisler geldi tabii sonra. Benim beynim yanıyor ya annemse diye. Ki muhtemelen annem. Eve çıktık. Kapıyı açtım. Annem. Polis bu teyzeyi mi alıyoruz dedi. Yok dedim abi o bizden. Söylene söylene gitti adamlar. Rezillik diz boyu. Konu komşu. Herkesin diline düştüm. Benim canım annem girmiş içeri. Balkondaki çicekleri suluyor. Benim canım çiceklerim felan diye. Annemi ihbar ettim yani. Öyle de bir manyağım. Ani kararlar vermekte zorluk çekiyorum bazen. vesselam.

arada bu videoyu açıyorum ve o günleri özlüyorum. bu tabloyu hükümet ve terör yanlısı kansızlar bok edene kadar güzeldi.

https://www.youtube.com/watch?v=QV0NTUY0Zls

o kadar samimi ve inanmış insanlarla bir arada olmak benim için büyük onur oldu. herkese sevgiler!

Ortalama iki günde bir gitmeyi düşünüyorum sözlük ahalisi. Bir gün gideceğim.

Bir gencin ümidi gibiyim, metropolde boğulan.

'*'