blog sözlük itiraf

Biraz önce kurumlarla ilgili rapor yazmanın derdine gittim bir sosyal medyadan hesap açtım. Şimdilik pişman değilim . Yarın sabah görücem kendimi.

Güne suratımda aptal bir gülümseme ile başlayıp gün boyu süren bir mutluluk Var üzerimde :) acabalar nedenler geçmiş o bu şu yok. Gülmek,mutluluk güzel bir şey Altan :)

Hiç aşık olmadım, aşka inanmıyorum sevgili sözlük, aşık olduğunu iddia eden ve bana göre saçma sapan davranan arkadaşlarıma da leş gibi davranıyorum. Bunun yanısıra bir gün biri beni sevme gafletinde bulunursa olay ozan beedle'ın sihirbazın kıllı kalbi hikayesine dönecek diye ödüm kopuyor.

Tahribad-ı isyan diye bir hiphop grubu buldum, zerre kadar tarzım olmamasına rağmen çok beğendim evde "hobba yine neler olacak acaba koklaa havada isyan kokusu var" diye bağırarak dolaşıyorum

en kötüsü de eksileyecek iken favorilere eklemek :/

Uzun zamandır ilişki anlamında ne kimse ile konuşuyorum ne de ihtiyaç duyuyorum. Hiç bir şey hissetmediğim halde saçma salak bir şekilde hayatıma girip aynı hızla çıkıp gidince kendimi kandırılmış bir o kadar da depresyona meyilli biri gibi hissediyorum.

ahbap kimseye aşık olmamak da çok farklı çıktı ya.
güzel ve edebi yazılar yazılmıyor.
ne yapacağız şimdi ?

Staja okuyup üfleyip gidiyorum ama aksilikler bir türlü peşimi bırakmıyor. 3 haftada bir sürü sorun yaşadım. İnşallah sıkıntısız bitiririm de mezun olurum. Çok korkuyorum son dönemimde hocalardan biriyle takışıcam da seneye bırakıcaklar diye.

Ben eski bir blogsözlük yazarıyım. Sözlüğe girirerek anılarımı rootladım.

Kahve içmek hiçbir şekilde uykumu açmıyor ve bu gayet sinir bozucu. 2 saat içinde 3 filtre kahve yuvarladım hala bana mısın demiyor. Şu an bir gözüm kapalı yazıyorum. (bkz: Swh)

bugün çok ağladım ama sebebini bilmiyorum. içime attıklarımın patladığı gün bugünmüş. üzmez dediğim herkes üzüyor beni. kahroluyorum hiç sevilmeyişime acıyorum kendi kendime. ne olacak sonum hiç bilmiyorum ama ben artık mutlu ve huzurlu olmak istiyorum.

bu sabah işe gelirken bir yandan da alttan alta kpss çalışırım diye kpss defterimi koydum çantama..
Yola çıktım sakin sakin gidiyorum. Sonra hatırladımki.. ilacım yoook!!.. (bu benim için o günün azap olması anlamına gelir)
hemen eve döndüm, ilacımı aradım buldum yanıma aldım. Sonra öfke dolu gözlerle kpss defterine baktım.. Nedense başıma onun yüzünden böyle bi musibet geldiğini düşündüm ve hemen defteri çıkarıp masaya bıraktım. --bu arada işe de geç kalmış bulundum--

olaydan çıkardığım ders: işi eve dersi de işe taşırmayacaksın. yoksa ikisinden biri muhakkak elinde patlıyor.

Simdi buraya bircogunuz icin anlam ifade etmeyen bir seyler yazacagim. Ama merak ya bu, okursunuz muhtemelen, ondan sonra zaten size bir sey anlam ifade etmediğini dusunursunuz. Son zamanlarda munasebetimin oldugu kimse alinmasin bu yazdıklarımı sahiden kimseye gonderme falan yapmiyorum ama hayatta bazi seyler ust uste denk gelebiliyor. Her neyse. Normalde konusmayi cok seven biriyim entrylerime denk gelen kisiler bunun zaten farkindadirlar ama sorun ne biliyor musunuz? Cok konusmam degil, o sizin sorununuz. Neyse sorun su, Konustukca asil konusmak istedigim şeyleri daha cok bastiriyorum. Evet disariya ne kadar cok konusursam aslinda konusmak istedigim seyler icimde o kadar buyuyor. Yok hemen kotu dusunmeyin. Bu hem iyi hem kotu seyler olabiliyor. Ama iste sorun icimde buyumesi. Mesela cuma gunu cok cok cok mutlu oldum. Harika bir sey degil mi, Allah hepinize benim yaşadığım o mutlulugun katlarca fazlasini yasatsin, amin. Ama gelin gorun ki ben o mutluluğumu ne kadar aciga çıkarabildim. Tamam dışarıdan mutlu gozukuyordum belki ama kesinlikle oyle karşıdan gozuktugu kadar mutlu değildim, cok cok daha fazla mutluydum, sahiden. Sevgimi de belli edemiyorum ki ya. Tamam konuşurken soylerim bazen sevdigimi, sevdigim insanlara gulucukler, sarilmalar, iyilikler dağıtmaya çalışırım ama onlar icimden gelenin o kadar azidir ki. Ve bir insanin bana verdiği güzellikler karşısında ne yapacağımı bilemem, yerin dibine girerim o an hungur hungur aglayasim gelir o iyiligin, guzelligin karşılığını veremedigim için. Evet, bir insanin sevgisini, duasini, iyi dileklerini hakedecek kadar iyi biri olmadigimi, karsi tarafa beni sevmesini saglayacak, iyi biri olduğumu düşündürecek ne yaptığımı dusunurum. Sonra kahrolurum resmen, keske derim icimden gelen sevgiyi hissettirebilsem, keske derim beni su anda aglatacak kadar mutlu ettigini ona gosterebilsem. Ama yok yapamam. Oyle okuz gibi durur her zamanki siritisimi koyarim ortaya. Buna ragmen beni hayatlarinda tutan insanlara sonsuz minnettarim. Bu yazi kendimi acindirmak icin yazilmadi. İcimden geldi iste. Bu duyguları son günlerde cok yasiyorum ve birden yaziverdim. Neyse. İyi geceler angrybirdler, sevgi dolu bir gune uyanmaniz dilegiyle.

En son çok mutluyum mu demiştim sözlük? Rahat dürtmüş beni. Değiştiriyorum; uzun zamandır bu kadar sinirlenmemiştim. Uzun zamandır yaralarımın kabuklarını bu denli kanatan olmamıştı. inanmayın arkadaşlar. Kim olursa olsun, naparsa yapsın; yaralarınızı kimseye göstermeyin.

Babam pek sevgisini göstermezdi bana. Öyle görmüş zannediyorum. Aslan oğlum dediğini hiç duymadım mesela. Oğlum derdi arada. O da bir emir vereceği zaman filan. İçim ısınırdı bir kelimeye. Aylarca görmese beni, özledim seni demezdi mesela. Sakladı şefkatini babam. Öyle çok samimi olamadık onunla. Özenirdim bazen babasıyla arkadaş gibi olanlara. Hep bir mesafe vardı aramızda. Onun yanında hayatta yatamazdım ben mesela. Ya da "Yaa baba geç şu kanalı gözünü seveyim" gibi bir cümle hiç çıkmadı mesela ağzımdan. Karşı gelemezdim hiç. Korktuğumdan değil, dedim ya bir mesafe vardı aramızda. Ama dert etmedim, bilirdim çünkü sevgisini. Görmesem de bilirdim. Okuluma gelmişti bir ara mesela. Öğretmen oğlunuz çok başarılı dedi. Gözlerim babamın yüzünde. Orda bile taviz vermedi adam, o çetin ifadesinden. Okuldan ayrılırken gördüm o tebessümü yüzünde, mutlu oldum. Yanında uyumuş gibi yapardım. Üstümü örtüp başımı öpmesine mutlu olurdum. Bir ara anneme kudüs hurmasını ben çok seviyorum dedim, duymuş babam. Ertesi akşam aldı geldi, ben bunu çok seviyorum diye. Ama az yemişti nedense. Sabahları sessizce odama girer para iliştirirdi cebime. Mutlu olurdum, o naifliğine bile. Köydeyken, bazı sabahlar uyandırmaya kıyamazdı mesela, tarlaya gidecek olduğumuzda. Sonra geldiğinde kızardı sen anca yat diye. Geldi yine geçen sabah. Uyandım göz kapaklarımın arkasında. Saçlarımdaki beyazları saydı sessizce. Başımı okşadı. Sonra gitti. Bazı babalar böyle sever, vesselam. Ve ben anladım ki, bu sevgi böyle daha kıymetliymiş. Bir de insan babasını kaybettiğinde olgunlaşırmış. Bazen düşünüyorum da, saçlarım beyazlıyor anında.

aktif olmayan yazarların entrylerini okuyup bazen oyluyorum. hatta yazdıklarını çok beğendiğim bir yazarın uçtuğunu gördüğümde üzülmüştüm... can sıkıntısı neler yaptırıyor insana kimin aklına gelir ki 112 gün önce aktif olan kişinin entrylerini oylamak? benim geldi işte. hatta öyle yazarlar vardı ki mesaj atıp tanışmak isterdim. ama uçmuş :(

Kısa dönem askerlik yapan biri olarak, "keşke gelmeseydim." Demediğim bir günüm olmadı.

Uzun zamandır beni üzecek, moralimi etkileyecek şeyler başıma gelmedi. Mutluyum ziyadesiyle. Ama bu da beni korkutuyor sözlük. Garip ruh halleri içerisindeyim. En iyisi uyuyum ben. (bkz: Swh)

Bir gün bi mağazadayim. Bi kizla gozgoze geldik.Kiz bi ince kisa boyluydu. Kiz bana bakar misin dedi.bana asılıyor sandım(ne alakaysa) :S ben şöyle bi düşündüm bakamam dedi. Kiz sonra dediki su yukardaki kazağı isteyecektim. Yerin dibine girdim. Benim kafa nerde kiz nerede dedim . Bu da böyle bi itiraf işte

bazen üzüldüğüm şeylere bakıyorum sonra dönüp gerçekten sorunu olan insanlara bakıyorum ve insanlığımı sorguluyorum. nasıl bir insan küçücük şeyleri büyütüp kendine dert eder anlayamıyorum. o diğer insanlar kadar güçlü değilim demek ki. demek ki onlar kadar sabırlı değilim ve hemen çözüm yolu bulmak istiyorum. bulamayınca da içime kapanıp kendi kendimi üzüyorum. şükretmek için binlerce sebebi varmış meğersem insanın. bunları iş işten geçtikten sonra anlıyorum her seferinde. inşallah hep dertlerim aynı kalır. inşallah dertlerim hep geçici olur. artık hiçbir şey anlam ifade etmiyor benim için.