blog sözlük itiraf

Gece vakti yazmazsam sinir olurdum. Liseden bir kadin arkadas; mezuniyet sonrasi kpss ile bogustu durdu uzun sure. Facebook'da vs aglak aglak "otonomoyoroz!" paylasimlari yapti. Derken atandi. Velhasil uzun sureli, instagram ve facebook'da surekli "yaağ arkadaslarla icerken, evde kendim tv keyf, bazen s*c*rk*n" vb paylasimlarla doldu tasti hayati kizin. Simdi de surekli "yalnizlik cok guzel gelsene" modunda. Adeta "simdi de evlenmeliyiiimmmhhh" havasinda.

Ya tamam olabilir. Patlama yasiyordur anliyorum. Hatta evet benim hala daha hayatim b*k gibi. Ondan da olabilir. Ama bu kadar da olmaz be arkadas. Hem de o kisiye aslinda hic yakistiramadigim bir durum.

Neyse iste Sozluk. İnsan geldigi yeri unutmayacak. Nankor olmayacak. Gosterise burunmeyecek daha dun aglarken. Benim yapima ters belki de. (bkz: Oh rahatladım) '*'

bugün yine ders çalışamadım, başımdan savamadığım insanlar bana engel oldu.

uzun zamandır hayatımı yalnız yaşıyorum. ne yazık ki bu konuda önüme herhangi bir seçenek sunulmadı. yalnız kalmadım, yalnız bırakıldım. yalnızlığa alışmak zorunda kaldım. önce yüzleştim, sonra içime attım, şimdi ise sindiriyorum.

yalnızlık şu an için hayatımda güzel gidiyor. keşfedeceğim, öğreneceğim, gözlemleyeceğim hatta yüzleşeceğim binlerce şey var. yalnızlık bunları görebilmem adına oldukça önemli. ancak bir gerçek var ki o da "beklediğim günün" gelmesi. o gün muhtemelen "insanlardan kaçarak daha ne kadar yaşayacaksın?" sorusuyla yüzleşeceğim.

açık söyleyeyim, bir gün yalnızlık beni bitirecek. bunu adım gibi biliyorum. işin tuhafı, bunu bilmek hayatımda çok fazla şey değiştirmiyor. öylesine bıkkınlık, öylesine tükenmişlik var ki bu konuda harekete geçecek gücü kendimde bulamıyorum. durumumu tanımlarla ifade etmekte zorlanıyorum. deniz kenarında oturmuş, çok güzel bir manzaranın bana eşlik ettiğini görüyorum. şimdi ise karşımda kocaman bir dalga var. o kocaman bir dalga alıp götürecek beni yokluğa. manzara o kadar güzel ki, sanırım dalganın beni alıp götürmesine izin vereceğim.

Çok aşırı canım sıkkın o kadar sıkkın ki iştahım bile kesildi.'*' ülkenin durumu mu dersin vize haftası mı aile özlemi mi iş yerindeki sorunlar mı... midem bulanıyor artık mutsuzluktan, annem gibi mutfakta bulaşık yıkarken ağlamak istiyorum. '*'

Çok fena şekilde hastalanmak üzereyim. Nefret ediyorum hastalanmaktan ve mevsim geçişlerinden.

uzunca bir zamandır blog sözlüğe giremiyordum, özledim.

En cok bugün yazarları gülümseten şeyler basligini okumayi seviyorum. Sonra da burayi. Bu iki baslik hep aktif olsun istiyorum, sahiden ya. Guzel olaylari okuyunca, kucuk bir cocukla olan diyaloglariniz, bir hayvani sevisiniz, hoslandiginiz kisiyi gorunce heyecanlanisiniz, gectiginiz sinavlar, aldiginiz isler, yaptiginiz ilani asklar, basiniza gelen, yasanan tum olumlu olaylar beni inanilmaz mutlu ediyor. Hayatinizda her zaman Yazabileceginiz guzel seyler olur umarim. '*'

Eğitimli olsun olmasın, insanların "ben karşımdakinin siyasi görüşüne saygı duyuyorum" demesinin en büyük yalanlardan biri olduğunu şu güzelim ülkemizde, seçim ya da referandum zamanlarında daha iyi anlıyorum. Önce gerçekten saygı duymayı öğrensek, nasıl olur? En azından "insanlarda nefret etme sebepleri" listesinden biri silinmiş olur mesela. Ya da neyse değil mi sözlük, ülkemizde nasılsa her görüşten, eğitimli ya da eğitimsiz çok koyun var. Yaşasın çobansız özgür yaşam. Dur ben çay koyayım, içeriz.

Referandum yorumlarımla ilgili Hala eksi almaya devam ediyorum. Böyle giderse karma puanım sıfırlanacak ve blogsozluk semalarından adım silinecek.

eğer senaryo gerçekleşirse Yeni hesaplarla yeniden üye olmam sözlüğe. Nasip der yoluma bakarım.

edit: ölümüm birden olacak seziyorum.. Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim.

İltifatlar yalan yanlış dahi olsa mutlu ediyor. Biri bana: bebek gibisin, dedi de yok Daha neler ablacım.

geçen gün sevgilisi olan bi' kızla seviştim. 3 yıldırda beraberlermiş. wtf.

http://blogsozluk.com/entry/62952

Zamanında şöyle Harika bir strateji keşfetmiştim şimdi birini eksileyince önce favlıyorum sonra favı geri alıyorum benim eksilediğimi anlasın diye misal az önce iğrenç bir başlık olan (bkz: Blogdan kız düşürmek) başlığı için uyguladım yüzde yüz çalışıyor.

Geçtiğimiz aylarda belki de haftalarda (aslında tahmin edebileceğiniz bir zaman diliminde) havalar henüz soğuk iken ilk defa bir kitabı sobaya attım; ısındık. Oh be!

Açlıktan kendimi yemek üzereyim, gece gece. '*' (bkz: çare Drogba)

Edit: potatoyu yedim, doydum çok şükür de, bu seferde tokluktan geberiyorum.'*''*'

İnsanları en çok yalan söylediğinde seviyorum. Nasıl -mış gibi yaşıyorlar hayret ediyorum. Halbuki ben de biliyorum neyin ne olduğunu da işte.
(bkz: umut fakirin ekmeği)

Canım erik istiyor aqmun eriğinin kilosu 24 lira len öğrenci nasıl alsın onu gerçi zorlasam alırım da neyse bende gittim yarım kilo çağla aldım tuza banıp banıp yiyorum güzel oluyor siz yemeyin bu benim keşfim.

hayat tuhaf. insanlar daha da tuhaf. her gün en az bir insana hayret ediyorum. bugün 15 bin lira ihtiyaç kredisi çekip bütün parayla son model oyun bilgisayarı toplayan biriyle tanıştım. ve şaka değil bilgisayarın sırf ekran kartı 4 bin lira gibi bir fiyata sahip. işin ilginç tarafı bilgisayara bu parayı veren adam o bilgisayarı 8-9 maaş olarak geri ödeyecek. tanrım, eğer yukarlarda bir yerlerdeysen sana sesleniyorum. çok ilginç insanlar yaratmışsın. hepsinin beyin kıvrımlarından öpüyorum.

Sigaraya bağımlı değilim desem de artık çok geç kaldım. Bir de Burhan sana çok kızgınım.

"anladım ki yanılmışım
öylesine yılana sarılmışım
sen ölünce
gömülünce."

bugünlerde kendimi titanik'teki kemancılar gibi hissediyorum.