blog sözlük itiraf

Sonlu olan hiç bir şeye sonsuz bağlanmayın.
Sonlu olana sonsuz bağlılık ancak elem, keder ve zulüm doğurur.

bu sabah akan trafikte önüme kıran hanım ablamı yakalayıp aynı şekilde ben de onun önüne kırarak korkuttum, yaptığının ne kadar tehlikeli olduğunu anlaması için yaptım, sanırım anladı da.

Edit: milletin efendi efendi tanım içeren entryleri kötüleneceğine böyle bir entry kötülensin başımın üstünde yeri var diyerek yaptığım itiraftır. Şimdi biraz itiraphtion oldu ama olsun.

Bazılarımız
Şiirlere
Şarkılara
Kitaplara
Filmlere tutunuyor. ..
Sanırım artık insan,
Tutunamıyor insana. ..

"cesur ve onurlu diyecekler
halbuki suskun ve kederliyim,"
-mataramda tuzlu su - ismet özel

bir baba içer, eve gelir
çocuk korkar ve geceye sığınır.
anne alışmıştır,
korkmaz, kocasını sevmez çünkü anne alışmıştır.

bir çocuk içer, babasına benzediğini düşünüp daha çok içer,
eve gelir, annesi korkar çünkü sevmiştir.
çocuk düşünmez çünkü haytadır!

çocuk esriklermiş babasının nefes alışverişini dinler,
elleri titrer çünkü baba'dan korkar, psikoz arşa çıkar çocuğu anti-psikoz veyahut psikanaliz kurtarmaz,
ve an gelir âttila ilhan ölmeden çocuk blog sozluk'e bir şey karalar,
çocuk dışa-vurur lakin kimdir dışa-vurdugu? babasından küçükken dayak yiyen mi, küçükken babası annesini dövdüğünde elleri titreyen mi?
anne vardır, baba yoktur.

Bugün, hortlamamış başlıklarda bulunan entrylerimi kötüleyen bir yazar olduğunu fark ettim. Hani desem ki başlık hortladi da o ara gözüne çarptı. Yok değil.

Sanırım geriye dönük olarak entrilerimi okuyor ve özellikle dini içeriklerle ilgili olanlara eksi basıyor. Biliyorum senin de hoşuna gidiyor ama yediremedigin için eksiliyorsun. Olsun en azından okuyorsun. Emin ol faydasını göreceksin.

Edit; aha bunu da okudu
Edit2; badilerimden biri sağ olsun bu konuda yalniz olmadigimi hissettirdi. İyi ki varsiniz badiler.

sonunda tatile çıktımmm! o kadar mutluyum ki.. 6 aydan sonra sonunda evden çıktım sözlükkk! en en sevdiğim yerlerden birine gidiyorum huhuuu :))
uzun zamandan sonra otobüse bindim, kulaklığımı taktım, müziğimi açtım ve etrafı seyre dalmaya gidiyoreeee :))
bu sefer bu kafayı toplayacağım inşallahhhh :))

Ders çalışırken kağıttan biraz koparıp yiyorum.

6-7 sene önce 'tumblr paralı' yalanını yiyenlerden biriydim ben de...
tamam vurmayın lütfen'*'

Sözlüğe bu aralar pek bir uzağım. Ne zaman içimi dökesim gelse “şu sözlüğe bir gireyim de biraz takılayım” diyorum. Kendimi itiraf başlığı altında entry girerken buluyorum. Bu aralar çok ilginç şeyler yaşıyorum. Ne olarak adlandırmam gerektiğini bilmediğim. Tek söyleyebileceğim sanırım artık daha iyi görebiliyorum. Ölç, tart, biç meseleleri... uzaklaşmam, yakınlaşmam, kaçmam gerekenleri... en yüksek noktada değer verdiğim insanlar ile diğerlerini kıyaslıyorum. Görülen o ki bu bizim yönetebileceğimiz bir durumdan çok daha ötesiymiş. Yani sen ne kadar çabalarsan çabala, daha da itilebiliyormuş karşısı.. o yüzden, akışta ol ol ol ve ol.

şimdi diyorum bıraksam okulu, dönsem kütahyaya, pedere evi sattırıp ufak bir kitapçı açsam, gelenlere çay versem, oturup uzun uzun okumaya başlasam olmaz mı?

ya da konyaya gidip rampalıda herhangi birinin yanında çalışmaya mı başlasam?

Seni, senin gibiler sevsin.

gerçekleştirmeye gücümüzün yetmediği hayalleri kurmamamız gerektiğini, beklentilerimizi sıfıra endeksleyerek yaşamamızı sürekli tekrar etsem de bir anda içimden gelen ve önleyemediğim küçük bir isteğim vardı.
yazın bir yerde staj yapıp iki üç kuruş para kazanayım da yalnız başıma bir haftalığına sessiz, huzurlu bir yere gideyim istemiştim. gaflet anıma denk geldi ki ablama bu fikrimi açtım ve kendisi de çalışmama gerek olmadığını istediğim zaman beni finanse edebileceğini söyledi. kabul etmedim, sonuçta her ne kadar ablam da olsa yıllardır onu çekip çeviren ben de olsam çok ağır şartlarda çalışıp para kazanıyordu ve böyle bir hibeyi kabul etmemeliydim. yoğun ısrarlar sonucu kabul etmek durumunda kaldım hatta oturup nerede huzur bulabileceğimi bile araştırdık. ayvalık'ta cunda adası diye bir yer bulduk. okuduklarıma göre tam bir cennetti.
yaklaşık on beş gün her gece araştırma yaptım. kafamda her şey hazırdı. bavula neler koyacağım, hangi otelde kalacağım, nerede denize gireceğim, kahvaltıyı nerede yapacağım...
velhasıl tüm planı oluşturduktan sonra dün ablama artık gideceğimi söylediğimde "tek başına eğlenceli olmaz ya birini bul ya da unut" cevabı ile karşılaştım.
insan gerçekten hayret ediyor arkadaşlar. en başından tek başıma gitmek istediğimi, eğlence değil huzur aradığımı, kendi paramla gitmek istediğimi söylemiştim. bu benim için küçücük bir hayaldi. fakat umut verip plan yapmama sebep olduktan sonra bu şekilde kestirip atılması çok acıttı doğrusu.
bir kez daha kendi bildiğimden şaşmamam ve hayal kurmamam gerektiğini idrak ettim.
şimdi, gittiğimde gece sahilde oturur okurum diye aldığım kitabı dağınık odamda okuyorum.

Oglumla oyun oynarken bazi karşılaştırmalar yapmaya basladigimizi farkettim. Uzun-kisa, acik-kapali, sagda-solda gibi... Sonra oyunu bu yonde uzatabildigim kadar uzattim. Sonlara dogru sisman-zayif kavramlarina gelmistik.

-kimler sismandir oglum?
-gobeee olanlay
-o zaman annen sisman mi?
-hayiy o kaydesimi tasiyoy (anne mutluluktan ucacak tabi (bkz: swh))
-benim gobegim var mi peki
-(hamile bir eşle surekli tikinma durumlari sonucu gelisen gobegime bakarak) heykejin gobeee oluy baba. Ujulme şenn. (bkz: teselli de ediyor)(bkz: kiyamam)

Abi yazdıklarım okunmasa bile yazmayı seviyorum

demin bir kutu dondurma yedim.
(bkz: tlc ağır yaşamlar)

içinde bulunduğumuz günden itibaren kuzenimin düğününe kadar tam olarak iki ayım var sözlük ve bu iki ayda mucizevi bir şekilde kilo vermeliyim lakin bendeniz angry bird gırtlağıma katiyen sahip olamıyorum ve canım devamlı abur cubur istiyor, sağlığa zararlı şeyler yemek içmek bende nefes almak gibi, bir yaşam tarzı. ancak bu defa kararlıyım, ygs sınavında bile azmedip 2 saat 40 dakika oturduysam pek tabii düğüne kadar da boğazıma sahip olabilirim. yani umarım. düğüne gerçek bir angry bird misali yusyuvarlak gitmek istemiyorum..

Bugün çok mutlu oldum. Bir yanda her anını birarada geçirdiği hâlde birbirinin ruhuna dokunamayan insanlar var. Bir yanda da birbirini görmediği halde mutlu olsun isteyen insanlar... İkinci hiç de hayal değil. Tam da bahsettiğim yer burası.'*'

İki kulak bir ağız verildiğini unutup ağzımdan çıkanı kulağımın duymadığı şeyler söylüyorum. Halbuki sussam böyle sakinleşmeyi beklesem ne olurdu ki?

En yakın arkadaşımdan o kadar soğudum ki uzun zamandır görüşmememize rağmen şimdi karşımda dursa içimden sarılmak bile gelmez ve bu durum iki üç aydır sürüyor, sanırım artık hep en yakınım diye bahsettiğim insan o değil. O kadar yıl kardeşim yerine koyduğum insanla bu hale gelmek iğrenç bir durummuş, hiç yaşayacağımı düşünmezdim.

Hiç kimsenin göremeyeceği köşelerde gizlice ağlıyorum...

#itirafgibiitiraf #itirafediyorumsanaitiraf #binlercedansözvar