Dün akşam 35. nişan kurdelesini yedirdiler yine bana sırf evleneyim diye :) 34 sefer o kurdeleyi yutup işe yaramadığını bile bile hala inanıp yedirmeye kalkıyorlar bunu:) benim de inanıp yutmam ise ayrı bir komedi :) hala mide ağrısı çekiyorum :)
her şey, herkes olmak istiyorum be sözlük...
astronot, pilot, ressam, yazar, oyuncu, şarkıcı, tasarımcı, heykeltıraş, dansçı, aşçı ve daha başka şeyler...
çocuk gibiyim kalbim pır pır atıyor, sabahları erkenden heyecanla kalkıyorum. tüm kitapları okumak, tüm filmleri izlemek istiyorum, hiç bilmediğim bir şehirde uyanmak istiyorum. tüm müzik aletlerini çalmak, tüm dilleri bilmek, şiirleri ezbere okuyabilmek istiyorum. savaşları durdurmak, dünyayı kurtarmak hızımı alamayıp uzayı da kurtarmak istiyorum'*'
yaşamak güzel be sözlük...
hayal etmek güzel...

Okulumu seviyorum, okula gitmeyi de seviyorum ama okula gitmemeye asigim bildiginiz. Pazartesi sendorumundan eksik kalmayalim diye de sssssabahtan aksama kadar ders koymuslar bugune. Ama gitmeyeceğim, belki oglenden sonraki derse giderim. Cunku uykum var. Benim uykumun olmasi toplum huzuru acisindan hic iyi degildir. Sıradan bir angry bird uykulu olduğu zaman normal zamanlarina oranla binbesyus kat saldirganlasabilir, ucmadan oturdugu yerde patlayabilir. Sirf bu yuzdendir ki kendimi yatagima hapsediyorum su an. Acayip mutluyum. Bu mutlulukla 20 saat bile uyurum. '*'
Vallahi deli olucam. Abi insan çapı kadar hareket etmeli ya. Yeminle bak.

Erasmus'a gitmiştim üniversite zamanında Litvanya'ya. oradaki fakirliği de gördüm, lüks yaşamı da gördüm. Malum çok renkli bir dünyam olduğundan en uç noktaları görme şansını da elde ettim tanıştıklarım yüzünden/sayesinde. Neyse, oradaki vilnius teknik üniversitesindeydim, oranın kyk tarzında bi yurdu var. yurt değil başka bir yer. bizim kykleri görmedim ama otel kalır bizimkiler, oranınkilerin yanında. fakir abi halk. fakir yani bildiğin fakir çoğu. dersin ki bunları niye ab ye aldılar. niye almasınlar ki? çok siyasi sebebi var da neyse. Rusya'dan ayrılmaları ve onlarla sınır olmalarına şükretsinler bence.

orda tanıştığım kızlardan biri var instagram ve facebook hesabımda. çapının çok üstünde geziyor kız. Yani atıyorum elinde 1 varsa 10 gösteriyor. Az önce de elinde fransız bayrağıyla "artık bebekler gibi rahatça uyuyabilirim" yazılı bir fotoğraf paylaşmış. Yani demek istediği "ben çok interneyşınılım ve fransayı destekliyorum, taammııaağğ?" Hep de bunlar gözüme çarpıyor benim farkında mısın Sözlük?

Neden? Çünkü ben de meslektaşım olan diğer mühendisler gibi kendini pazarlayabilen, ağzı bildiğin laf yapan ve *buraya küfür yazdım normalde* çocuğu boş bir insan olsaydım, az bir şey olsaydım, ben de böyle oturmazdım yerimde. Hatta bana küfür eden o salak mühendise gider güzel bir yumruk atardım istifa etmek yerine.

Ama değer mi? Değmez. Hayat zaten sağdan epilepsi, soldan hiperhidrozis şeklinde girişiyor bana.
Ustteki entry soyle bi on gun once falan yasadigim bir olayi aklima getirdi. Grup calismalarini çok severim. Adi ustunde grup cunku. Birbirini anlayan Birkac kisi birlikte olunca cok guzel seyler olur. Okulda bir grup projemiz vardi, haftalar oncesinden gruplarimiz ve proje amacimiz belliydi. İki hafta once falan grup calismasi namina hicbir sey bilmeyen grup arkadaslarimin olduğunu gordum. Onlara ayni seyi elli bininci kez anlattigimi farkedince kendi kendime "canim angrybird neden kendini yoruyorsun. elli bin birinci kezde anlayacaklar mi ne demek istedigini?" diye sordum ve "ayol angry haklisin ne ugrasicam" diyerek de cevabimi kendimden aldim. Sonra gayet hanımefendi bir sekilde gruptan ayrildim. Hic de pisman degilim, kafam rahat. İyi ki ayrildim ooooh.
Aslinda buraya bunu itiraf etmeye gelmemistim, gunluk hayatta yaptigim gibi bir konu icin konusmaya baslarken baaaaambaska bir konudan bahsetmeye baslamisim. Affedersiniz.

Annem ameliyat oldu dun ve bugun hastanede yattigi ucuncu gun. Her aksam, ziyaret saatinde gidip ziyaret ediyoruz onu. Boylu poslu kadin orada oylece agrilar icerisinde yatiyor. herkes aglamakli oluyor, kardesim falan. Herkes kendini birakmis bir sekilde anneme bakiyor. Yahu kadinin zaten sıkıntısı var oyle aciyarak bakilir mi diyorum icimden ve surekli bir seyler anlatip espri yapıyorum guluyorum. Cunku oyle yapmazsam ben de digerleri gibi bakacağım ona, hatta belki de aglayacagim. Yok, belkisi fazla. Kesin aglayacagim. Onu oyle görmek beni cok cok cok uzuyor. O, o halde yatiyorken benim neşeli hallerimi yadirgiyor haliyle ziyarete gelenler. Bir tek annem yadirgamiyor. Çünkü beni o kadar iyi taniyor ki, biliyor. Biliyor eger susarsam goz yaslarimin konusacagini. Ben de onu taniyorum elbet. Bunu da atlatacagini biliyorum. Neleri atlatmadi ki benim annem, bir ameliyati mi atlatamayacak? Hatta eve donunce bana hazirlayacagi ilk kahvaltida patatesli omlet yapacagini bile biliyorum. Çünkü hastaneden son donusunde de oyle yapmisti. Her zaman oyle yapar. Canim benim.
Grup ödevleri. Anlatılmaz yaşanır .
Dün bütün gece hiç uyumadan ps4 te sabaha kadar oyun oynadık sabah işe gidene kadar gram uyku yoktu gözümde, işe geldikten bir iki saat sonra gözler kapanmaya başladı. Gözler her kapandığında hala ya vampir öldürüyordum ya köpek balığı avlıyrdum yada ayaklarımı kullanıp araba kullanıyordum. Şu anda bile vampirler üstüne üstüne geliyor siz vampirseniz benimde iman dolu serhaddim var ulan diye naralar atıyorum:) evet kafayı yediğim doğrudur :)
benim nereden bildiğimi bilmemen dışında ikimiz de her şeyi biliyoruz.
Kimseye derdimi anlatamıyorum, değil duvar öyle bir sur örmüşüm ki etrafıma korunmak için, artık kendim bile aşamıyorum. Bir arka kapı bulamıyorum. Kimseye güvenemiyorum. Ve kuru buza yapışan deri gibi yapıştı yalnızlık ruhuma, nasıl sökülüp atılır bilmiyorum.
Deniz Seki 1 ay sonra çıkacak hapisten, sonra konserler, yeni albüm. Hatta evlenecek. Yani adeta yepyeni biri olacak. Geçmişinin üzerini yavaş yavaş çizdi muhtemelen hapisteyken. Ona imreniyorum şu anda Sözlük. Bu duyguyu ben de askerdeki son 1 ayımda yaşamıştım. Hatta çok tuhaftı, son 1 hafta donuklaşmıştım. Sevmiştim çünkü orayı saçma bir şekilde. Oysaki en az 2 sene, hayatı kendime zindan etmiştim sırf askerlik korkumdan. Şimdi öyle bir şeye ihtiyacım var gibi. Göğsümün üstüne bir camış oturmuş gibi adeta. Neyse yatayım ben Sözlük. '*''*''*''*'
Böyle bir mutsuzlukla nasıl baş edeceğimi bilmiyorum. Hiç bu kadar çaresiz hissetmemiştim. Bunu itiraf edebileceğim tek yer burası birazdan telefonu kapatıp arkadaşlarımla gülmeye devam etmek zorundayım çünkü kimseye kendimi açıklayacak gücüm yok.
aşırı terleme hastalığım olmasaydı böyle olmazdım bence.
Aleesia the wicked kişisiyim, hesabı annemin kuzeni için açtık ve o sıkılınca hesabı geri aldım, yanlış anlaşılmalara mahal vermeyelim
İki yil once, okudugum okulun voleybol takiminda oynuyordum. Pasordum. Oyun kurucu. Ayni takimda kardesim de yer aliyordu. Ben astim, o yedekti. Ancak takimimiz takim olamamis, voleybolu yalnizca topa vurmaktan ibaret goren yellozlarin birlesimiydi. İyileri de vardi elbet ama beni takımda tutmaya yetmemislerdi. Aramin kotu olduğu kisiler, aramizdaki sorunu benimle degil de kardesimle halletmeye calisinca isler iyice cigirindan cikti ve takimdan ayrildim. İki yildir da ne maca ciktim ne de bir takimda yer aldim. Tam dort hafta once bugun, su an okudugum okulun voleybol sahasinda kendi kendime top oynuyorken uzun boylu guzel bir kiz bana yaklasip voleybol oynayıp oynamadigimi sordu, o kadar samimiydi ki. Baslarda tereddüt etsem de sonunda okul takimina girmeyi kabul ettim. (bkz: bir yeteneğin keşfedilişi)'*''*'(bkz: insanın kendini bilmesi) hemen ertesi gun antrenmana cagirdilar. Her sey guzel gidiyordu. Mukemmel degildik elbet ama harikaydik. Oyun kurucu olarak yine aslarda oynuyordum. Benimle konusan uzun boylu guzel hanimefendi takimizin kaptaniydi. Basta o olmak uzere, takımdaki diger leydiler sayesinde hicbir sıkıntı yasamadan hemen adapte olduk birbirimize. Maclara kadar uc haftamizin oldugunu soyledi kaptanimiz. Uc haftada yolun tamamini bitiremezdik ama bayagi katederdik. Oyle de oldu. Gunler birbirini kovaladikca bizler antrenman yapmaya devam ettik. En sonunda o uc hafta bitti ve ilk kez gecen hafta sahaya ciktik. Rakiplerimizi eledik ve bugun 1.lik macini oynamak uzere sahaya ciktik. 2.olduk. Maci kaybettik belki evet ama o kadar guzel bir takim kazandik ki size bunu tarif edemem angrybirdler. Zaman zaman burada da paylastim; sevincimi, heyecanimi.. O kadar harika bir sey ki insanin sevdigi bir seyi gercekten icinden gelerek yapmasi. 3-0 yenildik bugun. Ama oyle kolay kolay kazanmadi karsi taraf haa. Mac seti 31-29 bitti diyeyim, siz anlayin. Su anda bacaklarimda, kollarimda her yerimde morluklar var. Yururken zorlaniyorum. Omzumu cok fena incittim. Ama inanin hicbir onemi yok. Bunu su anda tarif edemiyorum ama sahiden hic önemi yok. Oynadığımız maclarda o kadar guzel oyunlar koyduk ki ortaya, takimimla gurur duydum. Boyle bir takimin pasoru oldugum icin de sukrettim. İnanıyorum ki gelecek sefere cok daha iyi olacağız. Uc haftada 2.olan takim bir yilda sampiyon olamaz mi angrybirdler? Bence olur. '*'
Heyecanliyim angrybirdler cok heyecanliyim. Umuyorum ki heyecanim yerini sevince birakacak. '*'
mutluyum sözlük. valla mutluyum bak eskisi gibi karamsar entryler giresim gelmiyor artık. Mutluluğum itiraf edilesi bir şeymiş bak. O kadar unutmuşum varlığını. mutlu olabilmek için özel bir çaba sarfetmeme de gerek yokmuş üstelik. Benim için gönderilmiş hediyeler varmış zira... Sadece biraz geç gelmiş. İyi ki gelmiş. Bana yıllar sonra kendimi yeniden değerli hissettirmiş.
Kongre için il dışına gittik. Sinirler laçkalaştı. Buluttan nem kapar hale geldim. Bir uyusam kendime gelicem biliyorum. Sonrada vicdan azabı tepeme binecek orada sinirden bunları bunlatı yaptın diye. Uyanmak istemiyorum uleeyn !
Hayvan gibi haykırmak istiyorum sevdiğimi ama bu uslu çocuk rolleri bana engel oluyor. Ahh ki ne ah!..
2 saattir pc başında pinekliyorum ve yazılmayı bekleyen bir raporum var. Lütfen biri kafama bir kürek fırlatabilir mi...
Her gun bir yerlerim sakatlaniyor allahim merak ediyorum tek bir gun kafami gozumu yarmadan eve gelebilecek miyim ama su an farkettim neyseki kafam ya da gozum yarik değil, buna da sukur.

blog sözlük itiraf