blog sözlük itiraf

haklıydım demek istemiyorum. keşke haksız olsaydım.

küresel çağın Türkiye'yi de vurduğunu, 28 şubat darbesinden sonra bir-iki gazetede toplanan muhafazakar yazarların teker teker farklı gazetelere dağılmasından anlıyorum. Bu kopuş artarak çoğalacak hiç şüphesiz.

43 sayfa, 857 entrysini okuduğum başlık. (bkz: blog sözlük itiraf)

Bulunduğum yerde klima var ancak wi-fi çekmiyor. Wi-fi çeken yerler de çok sıcak. Help!

Ankara da kalmak istiyorum, aksaraya tekrar dönmek istemiyorum. Sözlükte polis, jandarma varsa beni ankara'ya kelepçeleyebilir mi

Usenmeden tüm en baştan tüm itirafları okudum

bahçe evindeki minderine arkadaş rakı döktü, koku geçmeyince atmak zorunda kaldık, soranlara; arkadaş kustu, attık dedim, peder şüphelendi ama kurtardık.

Hafta sonu dana gibi evde yatıyor olmaktan hicbir beis duymuyor olmama rağmen instagrama girince havuz, deniz, güneş ve kum görmekten içim gıcıklaniyor.

Denize gitmeye üşeniyorum. Ama canım da çekiyor. Çok ilginç bir halet-i ruhiye.

Bir işi yaparken bir sürekli off, öff gibi bıkkınlığı gösteren sesler çıkaran insanlardan nefret ediyorum. Yanlarında olunca sanki hayat enerjimi emiyorlar gibi geliyor.

Sözlüğe entry girmeye yeni başladığım zamanlarda anlamlı ya da anlamsız bir biçimde entrylerim kötüleniyordu. O zamanlar kendime entryi gönder demeden önce soruyordum bu entry kötülenirse üzülecek misin diye. Kendime üzülmüycem yanıtını verirsem gönderiyordum. Üzülücem yanıtını verip olsun bee değer deyip gönderdiğim zamanlarda oluyordu. Şimdi zaman zaman aynı tiribe giriyorum. Ama eskisi kadar çok olmuyor.

Edit :anlatım bozukluğu
Ekleme: bunun da kötülenceğini tahmin etmiştim nihajahahahahahaha.

Sevgili Sözlük,
Tam bir başlık görüyorum ve yazayım diyorum. Hop bir bakıyorum ki başlık (bkz: Malzeme) listesinden gelmiş. Sonra tabi yazmıyorum. Çünkü o başlığın diğer sözlükten gelme oranı %99 olduğundan mütevellik, ısrarla da düzelmediğinden (bkz: mütevellit) geçenlerde aldığım karardan ötürü boykot ederekten yazmıyorum. Bu tabi ki kimsenin umrunda olmayabilir.

Benim umrumda mı?
Oh nein!

dipnot: Ben pek "hadi ben içeriğine bir şey yazamadım, şuraya bırakayım da birileri belki uygun açıklama yazar" amacıyla açılmış bir malzeme başlığı olduğunu sanmıyorum. Hayırlısı tabi. Şurada ne yazıyorsa o.'*'

Sapyoseksüelim xhdhdhdn

Blog sözlük doktorlarımıza sesleniyorum: Vücudum isyan ediyor güzel insan! Nane limon bu işe mi yarıyordu?

Müthiş ultra üst düzey zeki bir insanla karşı karşıyayım.

söylediği her şeyi ziyadesiyle anlıyorum ve anladıkça zihnimde çoğalıyorlar. Kendi iç sesimle yoğurduğum için dediklerini, beynimde uçsuz bucaksız muhakeme ummanları hayat buluyor.

tamam artık övmeyeceğim. Insanlar abarttığımı ya da rol yaptığımı düşünebilir.

sizleri seviyorum blogsözlük ahalisi. Mutlu olmanız dileğiyle.

Bir hobim yok ve ben bundan çok rahatsızım.
Kuzenime bakıyorum, araba sevdalısı. Bütün arabaların piyasasını ve motor ıvız zıvırlarını bilir. Onun ikiz kardeşi, yani başka kuzenim ise magazin ile ilgili her şeyi bilir. Ben ise hiç bir şeye ilgi duymuyorum. Bu o kadar boşlukta bir his ki. Sanki bu hayatta amacım yokmuş gibi hissediyorum. Sabahtan akşama kadar belki dizi izleyip, oyunlar oynuyorum ama sadece vakit öldürmek için bunu yapıyorum. Bir geek değilim maalesef.
Mesela haberlerde görüyorum. Bir adam ayağı tüylü bir kuşa bir araba parası veriyor. Çoğumuzun gözünden bu adam keriz. Ama adamın ilgi alanı kuşlar. Belki de şu an hepimizden mutlu o kuş sayesinde.
Şu an bunları yazar iken karar verdim. Artık her şey ile uğraşıcam. Müziği denicem, resim yapmaya çalışcam ve belki paraşütle atlıcam. Ama bu hayatta yapabileceğim ne var ise yapacağım. Ben sadece bu dünyadan biraz olsun uzaklaşmak için bir hobi istiyorum. Bunu bulana kadar çabalıcam.

21 yüzyıl insanlığına hak-batıl savaşı yerine muhafazakar-liberallerin karşılıklı etkileşimi olarak bakabiliriz mesela.

Kırın zincirlerinizi, burası güzel bir dünya.

En azından ben hâlâ umutluyum. İnsanlardan ve bilhassa liberalleşmekten korkan muhafazakarlardan ;)

bir insan kesik cümleler kuruyorsa ya yorgundur ya da üzgün.

Yaklaşık bir önce blogsözlük'ü ilk açtığımda girdileri kurcalarken yanlışlıkla bazılarını kötüledim. Aflarına sığınıyorum yazar arkadaşların. Aslında öyle bir niyetim yoktu bu benim ilk denemem:) demem o ki bir ay önceki bazı kötülemeler benimdir suçumu kabul ediyorum.

4 yıldır farklı farklı bloglarda yazarlığı deneyimliyor, hiçbirinde sebat edemiyorum. Deşifre olduğum anda kalemim düğümleniyor sanki, yazamıyorum. Gizli özne olarak kalmayı 3-5 trafik akışı artışına yeğlerim.

gerçekleştirmeye gücümüzün yetmediği hayalleri kurmamamız gerektiğini, beklentilerimizi sıfıra endeksleyerek yaşamamızı sürekli tekrar etsem de bir anda içimden gelen ve önleyemediğim küçük bir isteğim vardı.
yazın bir yerde staj yapıp iki üç kuruş para kazanayım da yalnız başıma bir haftalığına sessiz, huzurlu bir yere gideyim istemiştim. gaflet anıma denk geldi ki ablama bu fikrimi açtım ve kendisi de çalışmama gerek olmadığını istediğim zaman beni finanse edebileceğini söyledi. kabul etmedim, sonuçta her ne kadar ablam da olsa yıllardır onu çekip çeviren ben de olsam çok ağır şartlarda çalışıp para kazanıyordu ve böyle bir hibeyi kabul etmemeliydim. yoğun ısrarlar sonucu kabul etmek durumunda kaldım hatta oturup nerede huzur bulabileceğimi bile araştırdık. ayvalık'ta cunda adası diye bir yer bulduk. okuduklarıma göre tam bir cennetti.
yaklaşık on beş gün her gece araştırma yaptım. kafamda her şey hazırdı. bavula neler koyacağım, hangi otelde kalacağım, nerede denize gireceğim, kahvaltıyı nerede yapacağım...
velhasıl tüm planı oluşturduktan sonra dün ablama artık gideceğimi söylediğimde "tek başına eğlenceli olmaz ya birini bul ya da unut" cevabı ile karşılaştım.
insan gerçekten hayret ediyor arkadaşlar. en başından tek başıma gitmek istediğimi, eğlence değil huzur aradığımı, kendi paramla gitmek istediğimi söylemiştim. bu benim için küçücük bir hayaldi. fakat umut verip plan yapmama sebep olduktan sonra bu şekilde kestirip atılması çok acıttı doğrusu.
bir kez daha kendi bildiğimden şaşmamam ve hayal kurmamam gerektiğini idrak ettim.
şimdi, gittiğimde gece sahilde oturur okurum diye aldığım kitabı dağınık odamda okuyorum.