blog sözlük itiraf

Bugün yılın yorgunluğu sanki üzerimde. Halbuki eylüle daha üç ay var. Biraz dinlenme için nelerimi vermezdim. Ama onun da vakti gelecek.

Esra'ya, Doktorun onun nikahlandığını duyduktan 1 gün sonra basbayağı agladığını söyleyeceğim.

Gazetecilik şeffaf olmayı gerektirir. Gazeteci değilim ama az çok oğrendik biz de düsturu.

(bkz: not enemy but friendly)
(bkz: solidarity new couple)

Ben ailemle barıştım sözlük. Herkesi kendi içimde affettim. Fark ettim ki yıllar geçtikçe fazla minnoşlaştılar. Bende işe kaybetme korkusu başladı. 26 yaş geç olmamıştır inşallah

Gülüşünü o kadar sevdim ki öpmeyi unuttum

1. Sınıfta her beden dersinde kimse içeriye girmeden sıralara japon yapıştırıcısı sürerdim.

bizimkiler şu koronada evde kalmaktan pek sıkıldılardı..
babam en son bi pazara gidiyo, tabii benim gibi oda, çiçekçide son kalan bi kestane var, bakıyo boynu bükük, dayanamayıp alıyo..
köye giderken götüremediler, balkonda unutmuş peder, baktım kurumuş kalmış..
ilk bi pek üzüldüm, çiçekçiye gittim, yaşamaz bu dedi çiçekçi..
toprağını değiştirdim, gübre verdim, suyunu eksik etmedim, sen benim canımsın, lütfen benim için yaşa dedim..
bir hafta her saniye baktım, sen dedim benim yoldaşım olacaksın, hadi dayan dedim...
bugün sabah bi kalktım sözlük...
yeni iki tane dal açmış..
tutunmuş hayata, gülümsüyo bana :)))
ya Allah (c.c.) o kadar büyük ki, sevgiylen gerçekten hayat veriyo doğaya..
aslanım benim, yanımda köye götürüp bahçeye dikicem, torunlarıma anlatıcam seni :)))
pek sevinçliyim sözlüğüm, senlende paylaşıyım dedimdi..

uzuyorum bazen seni.evet seni bazen cok kiskaniyorum evet benden baska birine gulmen beni delirtiyor belki ama ben sana cok asigim be guzel kizim..sabah uyaniyorsam sesini duymak icin nefes aliyorsam seninle olmak icin.biz neler atlattik be guzel kizim?seni cok seviyorum ve ozur dilerim.
belki bunu hic okumayacaksin ama okuyorsan da suan seni yanagindan opuyor olayim mesela :))

Seni, senin gibiler sevsin.

"ben yolumu çizdim, sende çiz yolunu." dediğimde sanmış ki kalbimde, ömrümde biri var. A canım, bilmez misin bu yüzyılın kalbime cehennem olduğunu? Sen içimde ki inancı kırdıktan sonra, ben ömrüme kimi alabilirim ki artık? İnan bana, senden sonrakiler daha beter etti o cehennemi. Benim artık ümidim yok ki. Sen, bir insanın sevgiye olan inancını kaybettirdin. AMA suçu sadece sende bulamam. Hayatıma giren her insan öyle ya da böyle bir şeyler alıp gitti. Ellerimde kalan ben'e bakıyorum sâfi kırgınlık ve üzüntüyle dolu. Ne diyeyim cân, var olsun hepsi. Her kırgınlık yeni bir şeyler kattı. Senin çocukluğu ile uğraştığın o küçük kız şimdilerde kocaman bir kadın. Senden istediği sevgiyi sadece rabbinden dileniyor. Olursa olur, olmazsa olmaz. Aynen böyle.. "Hevesim yok ama derdim çok, kalmadı bak hiç halim yok. "

beni üzen şeylerin beni rahatlatabileceği gerçeğini öğrendim
şimdi sadece bir köşede oturup olanları izleyeceğim'*''*''*'

rüyamda uyurken boşaldığımı gördüm. rüya içinde rüya vay anasını ismi vardı da bunun unuttum şimdi. neyse rüya tabirlerine bakınca bunun beklenmedik bir yerden gelecek parayla feraha kavuşacaksın felan diye bir yorumunu gördüm inş doğrudur çünkü artık kartta çekecek yer kalmadı :/

Sözlüğe bu aralar pek bir uzağım. Ne zaman içimi dökesim gelse “şu sözlüğe bir gireyim de biraz takılayım” diyorum. Kendimi itiraf başlığı altında entry girerken buluyorum. Bu aralar çok ilginç şeyler yaşıyorum. Ne olarak adlandırmam gerektiğini bilmediğim. Tek söyleyebileceğim sanırım artık daha iyi görebiliyorum. Ölç, tart, biç meseleleri... uzaklaşmam, yakınlaşmam, kaçmam gerekenleri... en yüksek noktada değer verdiğim insanlar ile diğerlerini kıyaslıyorum. Görülen o ki bu bizim yönetebileceğimiz bir durumdan çok daha ötesiymiş. Yani sen ne kadar çabalarsan çabala, daha da itilebiliyormuş karşısı.. o yüzden, akışta ol ol ol ve ol.

'biliyor musun az az yaşıyorsun içimde'

Kendimi söküyorum yavaş yavaş..

Çok gülmekten gözümden yaş geldi sözlük. Bu ömrümde ilk oluyor.

Ne kadar çaba göstersem de bazı zamanlar oluyor ki kendimi belirli insanlara yukarıdan bakmaktan alıkoyamıyorum. Gerçekten deniyorum ama elimden daha fazlası gelmiyor. Bazen zeka, bazen entelektüelite, bazen hal ve tavırlar, davranışlar işimi çok zorlaştırıyor. İnanın kendimi çok yukarıda görmüyorum, bazı insanlar öylesine alçalıyor işte

Ben bu düşüncelerin arasından nasıl çıkacağım? Ne yapacağım, nasıl hissedeceğim, ne diyeceğim inanın bilmiyorum. Ben koca bir bilinmezliğin içinde, kırgınlıklarımla yüzüyorum.. Tek bir şey istiyorum o da; geçmişimi unutmak, bununla yaftalanmamak ve bana güç olacak bir insanla karşılaşmak. Aramıyorum ama duasını hep ediyorum. Gözyaşlarımla boğdum kalbimi. Bu ne kadar ağır bilir misiniz? Tek dileğim var; artık ruhumu, bedenimi yormayacak, acıtmayacak insanlarla karşılaşmak. Sürekli "ya bu yaşında ne yaşadın da böyle derbedersin? Hayat yeni başlıyor, önünde uzun bir yol var." cümlesini duymaktan bıktım. Siz beni o yolda bilinmezlikle yürüten derdi ne bileceksiniz? Ya da size bu derdi nasıl anlatabilirim? Biliyorum çok kırılganım, biliyorum çok alınganım ama küçücük bir sürpriz ya da iyi niyet tüm her şeyi unutturabiliyor. Ben yükseklerde aramam o neşeyi, tek tebessüm yeter. Yaşımla yaşanmışlıklarımın bağdaştırılmasından ve kişiliğimden dolayı laf yemekten bıktım - alıngan ve kırılgan oluşum yüzünden yani-. Sürekli bunalım halinde olmaktan da bıktım. Ben artık iyi insanlara rastgelmek istiyorum. Bunun için inandığım tanrıdan önce başkalarının mutluluğunu, sonra kendi mutluluğumu diliyorum. Sizce başkasının mutluluğunu kendinden önemli gören biri için bunca kötülük ve bu namussuz dünya reva mı? Ben söz verdim kendime; bu asıra kalbimi esir etmeyeceğim. İyilik için savaşacağım. Ben iyi olacağım, Rabbim elbet kötünün hesabını sorar. Mutlu olmak istiyorum artık. Buna çok ihtiyacım var. Çünkü çok yoruldum sözlük. Etrafa neşe olup, içime ateş olmaktan yoruldum. Ben, o yüklerle ve acılarla savaşmaktan yoruldum. Kendimi bir gün, "elini ver bana atlatırız her şeyi." diyen biriyle karşılaşacağıma inandırıyorum..

Kedi o kadar sevimli ki, bu mutluluğu yaşamadığıma değmez. Hani kim takıyor ki beni.

(bkz: açtırmayın kutuyu)
(bkz: oktet)

Biliyorum bu yöntemleri hep biliyorum. Boşuna mı kendimden korkuyorum.

(bkz: thumbs)

Ciddi ciddi bu çocuğun diplomayı (bkz: stockholm)'de bir takunyacıdan aldığını düşünmeye başladım.

Bizde üni.de iş öğrenilince okuma bırakılır. Universite sıralamalarımızın bu kadar gerilerde olmasının sebebi bu diye düşünüyorum. "Işığı gören" gençler okula tenezzül etmiyor ki.