blog sözlük itiraf

Uymak için çok erken kalkıyorum

Hayatta yapmam dediğim bir şey yaptım. Pişman değilim.

değişen hiçbir şey yok koşullarda, onlar aynı, her şey kolaylaştırılıyor sadece.

davet bu. davet.

son zamanlarda her şey çok değişti. Ben değiştim, çevrem değişti. İnsan koyduğu şeyi yerinde görmek istiyor tabi. Ama olmuyor işte. Her şey çok hızlı değişiyor. Ben ayak uyduramıyorum. Bataklıkta çırpındıkça batıyorum gibi bir durumdayım. Bazı günler kendimi bir yerden atasım geliyor ama sonra hala umudum olduğu aklıma geliyor. Umarım onlar gerçektir yani umutlarım...

Kendi detayciligimdan yoruldummm i am really sick of that ya yeteeerr.

Mesaj kutum bomboş sayın sözlük :( kimse yazmıyor çok mutsuzum '*'

An itibariyle tek çevrimiçiyim. Yalnızım, yalnız

Uzun uzun düşünüp radikal kararlar alıyorum. Ama bir türlü uygulamaya geçiremiyorum. Biliyorum ki geçirirsem her şey çok farklı olacak. Belki de korkuyorum.

Keşke daha önce intihar girişiminde bulunan bir arkadaşım olsaydı.

Hayatımın geri kalanını da son birkaç yıl gibi depresif ve karamsar geçireceğimi düşünüyorum.

30 yaşına geldiğinizde artık canınız dondurma, cips ve çikolatalı gofret istemiyor.

Bu acılar labirentinden nasıl çıkacağım?

Şu sıralar diniimanıparaolangillere yaklaştım sözlük. Ama daha uzaktan görülüyor. Yani dibinde değilim korkma. Bu sıralar ''şunu üçü alıp beşe satsak...'' ya da ''tanesi 2 lira olsaaa 10 tanesiiiii...'' vb cümleleri çok kuruyor gibiyim. inanıyorum gelip geçici bi durum bu. Ama bir iş girişiminde bulanacaksam da tam zamanı sanki. De. Ne girişimi ? Hangi fikirle, sermayeyle ?

irademle aram bozuk ya. yemeyeyim yemeyeyim dedim, yatma saatimde kalktım gittim tereyağında yumurta pişirdim yedim. ufak tortillayı da kızarttım. tamam baya lezzetliydi ama kendime söz geçirmekte zorlanıyorum.

diğer konularda da benzer. bir şeyi merak etme konusunda da. x yapma, y etme konusunda da olabiliyor bu.

aramızı nasıl düzeltirim bilmiyorum.

Eğer belirli anıları yaşantıları unutmak için bir hap olsaydı muhtemelen madde bağımlısı olurdum. Patavatsızlık dostlarım çok iğrenç bir şey.

skor tahtasındaki badimi geçmeye çalışmaktayım.(bkz: kaldıı 4 entry)

metronun merdivelerinden düştüm bugün.'*'hadi düşmek neyse de keşke düşerken istemsizce "ay" diye bağırmasaydım,sessizce düşseydim..ve göklerden gelen bir teyzenin sesi"aman,dikkat et kızım" demese idi.(bkz: house ile utanıyorum 1.bölüm)

hocam bugünde yeteri kadar sıkıldım ve kedi yüzünden götüm başım şişti. hadi eyv.

Bazıları konuşmayı bilmiyor. Yok sıkıntı ses çıkartmak değil. Kurdukları cümledeki deyimleri kalıpları doğru yerde kullanmıyorlar. İşin kötüsü ne biliyor musunuz? Konuşmanın alıcı tarafı yani söylenenlerin doğrudan hedefi olan kişi de bunu farketmiyor. O sırada konuşan adam farkında olmadan hakaret ediyor mesela ama hakaret edilen de hakaret edildiğini değil karşıdakinin asıl anlatmak istediğini anlıyor. bu matematik sorusunu yanlış çözüp yanlışlıkla doğru çözümü işaretlemek gibi bir şey. E itiraf ne ? Ben de hakareti karşısındaki adamın anlatmak istediği gibi anlayanlardanım galiba. Aman bee. Belki de hakaret değil. Yine bir anlama özrü.

yerle bir olan moralimi her seferinde elinden tutup kaldırmaktan yıldım. bırakacağım artık diyorum. sürünsüz şerefsiz ama olmuyor ucu bana dokunuyor.'*'