blog sözlük itiraf

zamanında yalnızlığımdan kaçmak için o kadar çok şey yaptım ki. kaçamadım. kendi yalnızlığımdan kaçamadım. artık hiç uğraşmıyorum, bu gerçekten kendiliğinden oldu. ben de bunu istiyordum; kendiliğinden yalnızlığımdan kaçmaya çalışmamayı. birilerinin yardımı ve desteği ile veya kendimi zorlayarak değil. artık kendimle kalmayı seviyorum diyemem. sıkılıyorum yine ama eskisi kadar zorlamıyor. sanırım kendime katlanabiliyorum artık ve yaşamı yalnızken duyumsamak da biraz da olsa hoşuma gitmeye başladı. bundan sonraki hedefim pandemi sonrasını görebilirsem tek başıma tatile gitmek olacak. tek başıma denize girip, tek başıma müzeleri gezip, tek başıma bir yerde içkimi içip yine tek başıma sokaklarda dolaşacağım. bakalım bundan keyif alabilmeyi başaracak mıyım...

Bu sefer bu işi halledecek gibiyim. Yılmak yok. Yazıyorum ki dönüp bakabileyim..

uyku tutmuyor ve suçlusu benim.

sınav döneminde günde üç dört kere sütsüz ve şekersiz kahve içiyordum ki bunlardan birini uyandıktan beş dakika falan sonra alıyordum. gel gör ki sınav geçti ve ben kahve bağımlısı olduğumu fark ettim. kahvesiz ayakta bile duramıyordum.

ben de karar aldım ve kahve içmeyi azalttım. daha sonra kahveye süt koymaya başladım en azından biraz daha uykusuzluk etkisini kırsın diye ve sonra tamamen bıraktım. iki hafta önce sadece bir kere keyif kahvesi içtim. amaaa bu zeki kız bugün ne yaptı? eskiyi unuttu ve azıcık sütlü kahve içti.
sonuç: eskiden (kahveye alışmadan önce)olduğu gibi çarpıntı yapıyor ve uyku tutmuyor. oysaki öğlen birde içmiştim.
aslında bir yandan iyi: demek ki bağımlılığın gitmiş
bir yandan kötü: yorgun olmama rağmen uyuyamıyorum. düşün cin gibiyim gece gece şunları yazmaya üşenmedim.

Ablamın sabah aç karnına içeyim diye hazırladığı (bkz: zayıflama çayı)'nı ben şimdi içtim sözlük. Duyunca bana çok kızacak :-|

Kızılmak benim mesleğim olmuş (bkz: swh)

(bkz: hibiskus)

ben bu hayata ev işi yapmak ve kahır çekmek için gelmişim. bunu anladım sonunda..

O kadar sıkıldım ki..senelerdir her şey aynı, ben aynıyım.. hiç ilerletemedim kendimi, hep aynı yaştayım sanki yerimde sayıyorum ve çok yorgunum..

bu döneme rağmen düğün yapan akrabalarım ve arkadaşlarımdan nefret ediyorum.

Kütüphaneden (bkz: ödünç kitap) aldığım zamanlarda "bir gün atanırsam paramı hiç acımadam deli gibi kitaplara gömeceğim" diyordum.

Hiç acımadan deli gibi paramı kitaplara gömüyorum. Biri beni durdurmalı.

(bkz: saramago)
(bkz: gabriel garcia marquez)

başka bir zaman başka bir nickle gelirim ama şimdilik ben kaçar.

kimseyi tanımadığım bir yerde, salaş bir balıkçıda tek başıma oturarak bu şarkı eşliğinde rakı içmek istiyorum.

Doğuya "gönüller yapmaya gelen" memurun ögrencisine "terbiyesiz" diyerek fazla da bir yol alabileceğini sanmıyorum sözlükçüm. Ceremesini de biz çekiyok.

Allah ıslah etsin. Hayır öğrencileri değil öğretmenleri!

televizyonlarını yeni açmış seyircilerin dikkatine,

bu başlık altında herhangi bir itirafta bulunmanıza gerek yok, yazmak istediğiniz bir şey var ama, onu yazacak başlık mı bulamadınız? yada açmaya mı üşendiniz? hiç sorun değil, sözlüğümüzün bu durumlarda kullanmanız için sizlere sunduğu (bkz: blog sözlük itiraf) başlığına yazabilirsiniz.

Yaklaşan kpss sınavı yüzünden obsesifliğim arttı, bazen önceliklerimiz kaybetmememiz gereken şeyi; sağlığımızı ile gölgede bırakıyor. Bunun farkında olup bir şey yapmamak yahut yapamamak ise şartlar oluyor.

Çöküş devrindeyim. O kadar emek verip korumaya çalıştığım şeylerin yıkılışını izliyorum. Dengem tamamen yerle bir. Şaşırtıcı.

önceden (bkz: fotoğraf makineleri) vardı sözlük. düşünebiliyor musunuz insanlar fotoğraf çekmek için makineleri kullanıyordu. dokunmatik değillerdi ve onları kullanmak için üstündeki, yanlarındaki butonlara basardınız.

alfa nesli (bkz: dijital fotoğraf makinesi) nin ne olduğunu hiç bilemeyecek.

(bkz: anladım ki) sözlüğe ben giremediğimde herkes giremiyormuş. 21 eylülden sonrasını düşünemiyorum.

Blog sözlüğe yazmak benim ilkelerimden biri oldu. Burada kalmak için çok sebebim var. (bkz: ekşi sözlük)'te ilgimi cezbeden çok malumatlar oluyordu ama yine de dönmek istedim blog sözlüğe. Burada sevdiğim insanlar var. Burada benim dostlarım var (bkz: swh)

Elbet bununda bir hikmeti vardı

Yazacak çok şey var ama yazasım gelmiyor.

bu içimde doluşan nefret, öfke, bıkkınlık gibi duyguları kimseye yansıtmamaya çalışarak yaşamaya devam etmek ne zor bir şey!

eyeliner gibiyim, çekemiyorlar sözlükcüm (parti şapkalı düdüklü emojii)