blog sözlük itiraf

ve canım sözlüktaşım arkadaşlar da olmasa doğum günüm olduğumu bile unutmuştum sözlük. hatırlayıp ne yaptın derseniz de susup kalırım, ne diyeyim? kendim dahil 7 kişi kutladık bu kutlu günü'*' pasta istemedi canım aileden, candan uzak düşünce de. bir çikolata ısmarladım kendime, yarınki bütümü unutmaya çalışarak. çikolata paketimi de yutuptan açtığım alkış sesleri ve migrenim tuttuğunda ağrımı hafifletsin diye yaktığım tütsü eşliğinde açtım. mum yerine de tütsüye üfledik desek mis gibi kutladık işte! :') şaka şaka ne mis gibisi ya, birazdan "ben nasıl dayanıcam anneğğğ" diye ağlayan bihter ziyagil'*' gibi çömeleceğim yatağımın başucuna, yatağımın annem olmasını düşleyerek. madem bir de güzel bir şarkı bırakayım buraya, benim doğum günümü kutlamak için toplaşmışız da ortamda bu çalıyormuş gibi yapalım olur mu? herkese benden mum! üfle!

cubcub'un doğum günü şarkısına gider

“Senin annen baban yanında hiç kavga etmedi mi nası bu kadar sevgi dolusun?” Gibi bir şey söylendi bugün bana. Kendimi tutuyorum bi de bence tutabiliyordum yani insanları sevmemeye çalışıyordum bi süredir. Hiç olmuyor galiba. Biraz bile. Hof.

Annem yarın sabahtan ameliyat olcak sözlüğüm.
Dualarınızdan sonra İzmir yönüne üfürüverin iyi dileklerinizi..

yazdıklarımı kötüleyen insan senden nefret ediyorum.

ekleme: 4 beğeni 2 favori 4 kötüleme var mı arttıran? :)

Dizlerim, kollarim mosmor. Her dokunusumda, her adimimda canim yaniyor.
Ama kalp kirikliklarimdan olusan aci kadar yakmiyor hicbiri canimi. Her nefesim cigerime batiyor.
Bu satirlari yazmak bile beni kahrediyor.

Deli gibi sana destek olmak istiyorum. o her şeyi dalgaya alan mizacının altındaki dertleri öğrendim ve burdayım demek istiyorum.
Ama nasıl yapılır bilmiyorum.
iki ay sonra gelen edit: iyi olmayın, iyileri.

şansın ne zaman yüzümüze güleceğini hangimiz biliyoruz? ben bilmiyorum mesela.

Ustteki entry soyle bi on gun once falan yasadigim bir olayi aklima getirdi. Grup calismalarini çok severim. Adi ustunde grup cunku. Birbirini anlayan Birkac kisi birlikte olunca cok guzel seyler olur. Okulda bir grup projemiz vardi, haftalar oncesinden gruplarimiz ve proje amacimiz belliydi. İki hafta once falan grup calismasi namina hicbir sey bilmeyen grup arkadaslarimin olduğunu gordum. Onlara ayni seyi elli bininci kez anlattigimi farkedince kendi kendime "canim angrybird neden kendini yoruyorsun. elli bin birinci kezde anlayacaklar mi ne demek istedigini?" diye sordum ve "ayol angry haklisin ne ugrasicam" diyerek de cevabimi kendimden aldim. Sonra gayet hanımefendi bir sekilde gruptan ayrildim. Hic de pisman degilim, kafam rahat. İyi ki ayrildim ooooh.
Aslinda buraya bunu itiraf etmeye gelmemistim, gunluk hayatta yaptigim gibi bir konu icin konusmaya baslarken baaaaambaska bir konudan bahsetmeye baslamisim. Affedersiniz.

Annem ameliyat oldu dun ve bugun hastanede yattigi ucuncu gun. Her aksam, ziyaret saatinde gidip ziyaret ediyoruz onu. Boylu poslu kadin orada oylece agrilar icerisinde yatiyor. herkes aglamakli oluyor, kardesim falan. Herkes kendini birakmis bir sekilde anneme bakiyor. Yahu kadinin zaten sıkıntısı var oyle aciyarak bakilir mi diyorum icimden ve surekli bir seyler anlatip espri yapıyorum guluyorum. Cunku oyle yapmazsam ben de digerleri gibi bakacağım ona, hatta belki de aglayacagim. Yok, belkisi fazla. Kesin aglayacagim. Onu oyle görmek beni cok cok cok uzuyor. O, o halde yatiyorken benim neşeli hallerimi yadirgiyor haliyle ziyarete gelenler. Bir tek annem yadirgamiyor. Çünkü beni o kadar iyi taniyor ki, biliyor. Biliyor eger susarsam goz yaslarimin konusacagini. Ben de onu taniyorum elbet. Bunu da atlatacagini biliyorum. Neleri atlatmadi ki benim annem, bir ameliyati mi atlatamayacak? Hatta eve donunce bana hazirlayacagi ilk kahvaltida patatesli omlet yapacagini bile biliyorum. Çünkü hastaneden son donusunde de oyle yapmisti. Her zaman oyle yapar. Canim benim.

Dün Antep’te bir restoranda geniş aile yemeğimiz vardı. Ülkenin dört bir yanından akrabalarla birlikte ben de oradaydım. Yiyebileceğim tek şey çorba olduğu için sordum haliyle. Çorbanın içinde et, et suyu vb var mı. Garson bey hakaret olarak algıladı. Biz dedi bu çorbaya et suyu konmadığı için koymadık hanımefendi. Yoksa neden koymayalım. Hiçbir yerde bu çorbanın et suyuyla yapıldığına rastlayamazsınız. Olmaz yani.
Ben nerden bileyim ya. Kahvaltı masasına ciğer koyan domates çorbasına neler koymaz.
İçmedim tabi. Risk sevmem.

bir zaman döngüsünün içine sıkışıp aynı günü tekrar ve tekrar yaşasaydım o günün bugün olmasını isterdim

Bazı acılar vardır 3 yılda geçse, 17 yılda geçse acısı köz olmuyor. 23 Mayıs benim için yok olurmusun takvimlerden?

Birilerine ihtiyacım var ama kime ihtiyacım olduğunu bilmiyorum. Anlatmak istiyorum ama kimseyle konuşmak da istemiyorum. Yerçekimsiz ortamda çilek yiyeyim ama tadı muz gibi gelsin istiyorum. Bunu niye yazıyorum hiçbir fikrim yok. Dusk till dawn dinleyerek üzgün üzgün kalemliğimi seyredeyim bari.

Dilci olmak da dilcilerle birarada olmak da cok zor.
Sabir ver eeey yeri gogu yaratan guzel rabbim. Sabir ver de gencligimin baharinda delirip once sinifimi sonra okulumu en son da butun dilcileri taramayim.

Abi yapmayın ya. Valla bezdirdiniz her ramazan her ramazan. Tamam inanmıyorsunuzdur vs. anlarım. Benim de ateist arkadaşım var, hatta gay olanlarının çoğu çoktan vazgeçmiş inanmaktan, ama bir tanesi çıkıp da ısrarla hayvan gibi benim inancıma laf etse, gözünün yaşına bakmam, silerim. Saygı çok başka bir şey. Ben hiçbir zaman demezken bir tanesine "niye inanmıyorsun, seni dinsiz" gibi şeyler, niye bazıları çıkıp da muhalefet olmak için laf atar, pislik yapar? Tutmazsan tutma oruç lan. Sana kimse tut demiyor. Ama tutanlara "hayvan gibi yiyip sonra da aç kalıyorsun" demeye hakkın yok senin. Edep de başka bir şey. Benim gözümde ısrarla Allah yoktur, din yoktur diyenle; gözümün içine soka soka bağnazca dinini yaşayan birdir! Gece gece aaa! yeter! Nedir çektiği bu ülkenin sizin gibiler yüzünden yahu?! Bu ülkenin kültürü doğası böyle. Amerika'da mısın ki kültürel zenginlik yaşayasın? Hayır nerede büyüyoruz anlamıyorum ki böyle oluyoruz. Burası işte Türkiye. Benim durumum daha da beter, ben ses çıkarmıyorum yahu.

Bunların yerine, instagram'da tuhaf hallerini stalkladığım öğretmen olan liseden arkadaşımdan bahsetmiş olsaydım keşke sözlük. Gülerdik. Vallahi daraldım. Neyse.

"Bloğunuzda yoğun trafik var." olarak gordugum bildirimin aslinda google haritalarin "bolgenizde yogun trafik var." olmasini farketmemle gulumsedigim durumdur. :)

İçim, kan ağlıyor.
Hıçkırıkları ben duyuyorum, çığlıkları ben.
Şarkılar, şiirler sarmıyor yaralarımı.
Siz biliyor musunuz ağlayamayan bir insanın ne denli aciz olduğunu?
Herkesin derdine yetişmeye çalışırken kendimden oldum.
Güzel ödün verdim ama sırf kimse benim kadar üzülmesin diye. Kalbim kırık sözlük. Acıyor.

5 yaş gününde iki teker sürmeye başlayan oğluma bu hafta sonu yaptırdığım tur başlarda acımasız gelse de içindeki o isteği ve heyecanı gördükçe yanlış karar vermediğimi anladım. pazar günü sahil yolunda başladığımız bisiklet turu sık molalarla toplamda 23 km. de tamamlandı. Çok yoruldu, çok eğlendi, en son bisiklet üzerinde ayakta pedal çeviriyordu. üzerine evde izlenen italya bisiklet turuyla Polisliği bırakıp bisiklet yarışçısı olmaya karar verdi. Bense ileride çok daha uzun turlara çıkacağımızın biletini almış oldum.

Temizligin kopegiyim ya. Bayiliyorum temizlik yapmaya. Eve geldigimden beri hic durmadan iki saattir temizlik yapiyorum allahim nasil mutluyum anlatmam.
Mutfaga girmeyi de seviyorum. Yemek yapmayi. Mutfagi duzenlemeyi falan. Sirf annem isleri bana kitlemesin diye sevmiyormus gibi davraniyorum ama gozumu actigim an oradayim, mutlu olunca oradayim, firsat kolluyorum resmen. Ev islerini genel olarak cok seviyorum. Evle ilgili olmayi.

icimde profesyonel bir ev hanimi var.

Evde okuduğum, sevdiğim bir kitabı okulun bahçesine bırakıp içine de bulan kişiye tatlı bir not yazmayı düşünüyorum. Öylesine rastgele bir yere bırakacağım. Acaba kim bulacak çok heyecanlıyım ^^

buraya her girdiğimde online yazarlara bakıyorum ve tanıdık nickler olması beni çok mutlu ediyor.
aile gibi, ne biliyim, hoş işte.