bir anda fark edilen acı verici gerçekler

Buz gibi sevilmemek. Hoş bu fark edilmeyecek bir şey değil ama bir anda kabulleniliyor sanırım.

çocuklar parkta anne diye bağırırken, içine saplanan kıymık.

Yks ve tyt ye 1 ay daha yaklaştık.

Genelde 5 yaşındaki yeğenimin ufak birşey de mutlu olması ve bunu etrafındakilere yansıtması. ne yazık ki ileride hayatı öğrendikçe bu saf mutluluk kalmayacak. Okuldu, sevgiliydi, sınavdı, işsizlikti...

Gece ile sabah arası bi zamanda farkına varılan bi gerçek. birkaç ay oldu. Değişenin ne olduğunu hep merak etti, onun dışındakiler merak etmedi sadece iyiliğini istedikleri yalanına beraber inanıp görmezden geldiler. Mevsimi hep sonbahar olan bi insanın kuraklık çekmesi ne demektir, yağmurun hüznünü yeşillenmiş ama yağmuru kurumuştur. İşte bu... Bu iyilik mi gerçekten? İçinde biriken karanlığı görmek, hissetmek her saniye ama bırakamamak herkesten gizli; yanağına, kirpiklerine, yastığına. "Bırak damlasın gözünden / İçinden gelenler." diyor yeni dönem bi şarkı, hakkı varmış.
Evet, kullandığım ilaç sadece gözyaşı sığınağımı kurutmaya yaramış, icimdeki hüznü icime hapsetmekmiş görevi. Canım acıdı, keşke fark etmeye fırsatım olmasaydı.

Artık büyümüş olduğunun farkına vardığın o an.

pazartesinin daha ilk saatlerindeyiz.
haftanın bitmesine daha 6 gün var.

Meğerse mesafeler ne çok şeymiş.

Hayal ettiğim şeyler için artık geç kalmış olmak