bir ailenin çocuğuna yapabileceği en büyük kötülük

  • Sevgi, şefkat, güven duygusu yerine hırs, kıyaslama, bencillik, gereksiz ve yanlış öz güven aşılamak. Çözümü çok basit oysa ki: gerçek ve karşılıksız sevgi.
  • Sorumluluk vermemek.
    Çocuklara küçük yaşlardan itibaren, sorumluluk duygusunu aşılamalıyız. Tabiki küçük şeylerden bahsediyorum. Mesela 5 yaşındaki bir çocuk, dağıttığı oyuncaklarını kendisi toplamalı, gibi.
    Böylece çocuk zamanla, özgüvenli ve sorunların üstesinden gelebilecek bir insan karakterine sahip olur.
  • onu dünyaya getirmektir. daha büyüğü yok bence.
  • Gerekli aile şefkatini göstermeyip Baskıcı ve bol kurallı bir şekilde yetiştirmek. Bir çocuğa yapılabilecek en büyük kötülük..
  • aptalca bir isim koymak.
  • kiyas yapmak.
    toplum icinde ogut vermek.
    siddet uygulamak.
    fazla baskici olmak ve umursamamak.
    bunlarin hepsi ergenlikte cocugun dusunce yapisini sekillendirir ve inanin ki topluma iyi veya kotu birey katmak buyuk olcude ailenin elindedir.
  • Çocuk sahibi olduklarının bilincinde olup bütün kötü huylarından sıyrılamamaları. Bencillik, vurdumduymazlık, ben bilirimcilik aklınıza daha ne geliyorsa. Kendi yaptıkları hataları belki de çocukları daha doğmadan önce yaptıkları hataların biletini bile çocuklarına kesmek. Yahu sen yapmışsın bir hata kabullen o öyle olmamış ben yapmak zorunda değilim. İnanın sözlük bu konu hakkında yazmak istediğim çok şey var ancak cümleleri toparlayamamamla birlikte hepinizden özür diliyorum.
  • korunmamak. he bir de çocuğa hükmetmek için dünyaya getirmek.
  • Kıyas yapmak, söylediklerini dinlememek. Fazlalıkmış gibi davranmak.
  • dünyaya getirmek.
  • Onu sevgisiz, ilgisiz büyütmektir
  • genel olarak, kıyaslamaktır.

    ama günümüz için bir ailenin çocuğuna yapabileceği en büyük kötülük; karşısında tablet, telefon gibi cihazlarla vakit geçirerek ona örnek olmaktır. mecbur kalınan zamanları es geçiyorum ama bütün bunların yerine kitaplarla örnek olmaya çalışmak çok daha güzel olmaz mı?
  • şiddet uygulaması ve çocuklarının ne sıkıntısı olduğunu sormaması. Anlayış göstermeden her şeye kızmaları.