Çalışmayı, emek vermeyi ve ilgili olmayı gerektiren bir durum. Bende hiçbiri yoktu o yüzden bıraktım. Az önce tuvalette geri dönsem mi acaba diye düşündükten sonra karşıma bu başlık çıktı. Bilmiyorum evren bana mesaj mı veriyor. Böyle şeylere hiç inanmam aslında. Ama tuvalette düşünmem konuyu ciddileştirdi. Bu sene de olmazsa ne yapacağımı bilmiyorum. Canım bölümüm. İstemesem de seviyordum seni. Bunu asla unutma. Sadece kaldıramaz hale gelmiştim. Tüm yaşamı. Kalıba dökülüyordum ve bundan rahatsızdım. Geri dönsem bir şeyleri değiştirebilir miyiz bilmiyorum. Ama cidden seviyordum seni. Facebook'uma Twitter'ıma instagramıma bile yazmıştım bio kısmına. Kısmet değilmiş belki de. Birbirimiz için fazla iyiyizdir. Sorun sende değil bende. Malın tekiyim doktor olcam diye zorluyorum. Doktor olmak da istemiyorum aslında. Yalan söylediğim için özür dilerim. Onun için bırakmadım seni. Sadece sıkılmıştım. Hiçbir şey yapmak istemiyordum. Üzgündüm. Kaçmak istemiştim. Bahane lazımdı. Tıp da okumak istemiyorum sanırım. Sana geri dönmeyi istedim bir anlığına bugün. Ama korktum. Çok geç kalmışım gibi geldi. Bilgisayar mühendisi olacam da nolacak hem. Asgari ücretin biraz yukarsını alıyor mezun arkadaşlarım. Zaten doktorluk mühendislik asıl amacım değil benim. Çok param olsun alacam köyden bi arsa tüm her şeyimi kendim yapacam. Elektriğimi de suyumu da kendim. Her şeyimi kendim. Kendim yapmadığım bir şey olmayacak hayatımda. Sileceğim. Uzaklaşacağım. Yakın kaldıkça soğuyorum çünkü. Dindar bir arkadaşıma bu tarla fikrimi anlattığımda olmaz demişti. Dini anlatmam gerekiyormuş falan. Gelene anlatırım işte niye bozuyorsun ki. Uğraşmak istemiyorum insanlarla. Bıktım. 40-45'e kadar deli gibi para kazanmam gerek. Şu bitcoin işine girmedim zamanında. Paramı tl sakladım hep keşke altın yapsaydım. 500dü cumhuriyet annem dediydi yapalım altın diye dinlemedim. Of keşke yapsaymışım şimdi çok param olurdu. Hedefime 1 ay da olsa yaklaşmış olurdum. Buraya Nasıl geldim hiçbir fikrim yok. Yazıyı silmeyeceğim. Sonuca bağlama kısmında hep sıkıntı yaşamışımdır Zaten. Fikirlerimi anlatırken de böyle oldu hep. Ah bi açıklayabilsem anlatıcam her şeyi ama olmuyor. Belki de istemiyorumdur anlatmayı. Belki bana kalsın istiyorumdur. Gizliden gizliye bilinçaltım beni hep kandırıyor. Benimsemiyorum onu çünkü. Sonunda hep haklı da çıkıyor. Çok geç anlıyorum rüyalarımı. Belki de sonradan bağdaştırıyorumdur. Bilmiyorum emin değilim. Takıntılıyım severim BÖyle şeyleri. Vücudumun ben bilmeden beni düşündüğünü falan. Düşünsene senden başka seni düşünen biri var. Buna eminsin. Çok güzel değil mi. Emin olmak çok muhteşem. Ama tatmin edici değil. Kendim dışında hiçbir şeye asla emin olamam. Çünkü kendim değilim. Belki de kendim her şeyi uydurmuşumdur. Kendim olduğumu biliyorum sadece. Varlığımı. Varım ben. Çünkü düşünüyorum. Bu söz kimindi onu da unuttum sekme açıp bakasım var ama bakmayacağım. İ think so i am kimindi bu söz hiç aklıma gelmiyor şimdi. Shakespeare miydi acaba ama o saçma bir insan bence o demiş olamaz. Sokrat mıydı yoksa ulan hiç yok şu an dilimin ucunda ama neyse. 10 dk önce bitirmeye çalışıyordum hala bitmemiş yazdıkça yazdım. Silmiyorum ulan saçmaladım size ne. Silmiyorum işte. Silmiyorum. Okuduysanız teşekkür ederim bu kadar saçma bir yazıya katlanabildiğiniz için. Yakın zamanda piyanom ile ilgili de saçmalayacağım. Uzun zamandır piyanom ile alakalı yazmayı planlıyorum. Hatta şu an bu yazıyı ona da bağlasam mı diye düşündüm. Hala düşünüyorum ama gerek yok. O daha özgün bir hikaye olmalı. Kendine ait olmalı. Piyanom. Benim. Bitireyim artık iyi geceler Allah'a emanet eğer inanıyorsanız. İnanmıyorsanız kendinize siz iyi bakın. Allah'a emanet edememek de çok kötü oldu şimdi. İnanmayanlar da Allah'a emanet olsun. Daha iyi bitemezdi sona bak. 3-5 kişinin okuyacağını bile düşünmüyorum. Ama balkon konuşması yapar gibiyim. Umut doluyum lan. Vuhuuuu. Yes. Yes. Ohohohoho. Bitsin artık lütfen işkence olmaya başladı. Neyse. Bitti.
lise hayallerimi süsleyen şeydi.
öyle süslü süslü kaldı bizim hayaller.

olsa da server simülasyonunun simülasyonunu oluştursak.
hey yavrum hey.

lise yıllarında hayallerimi süsleyen şeydi.
bu hayalim beni mutlu ediyordu. çok şükür ki yaklaşık 4 senedir de bu hayalimi yaşıyorum.
İyi, hoş, güzel. mesleği de seviyorum, kod yazmayı da. ama bu canını yidiğimin okulunu okumaktan gına geldi. bir ayda 5 tane 6 tane proje yapmak nedir yahu. hayır yaptığımız projelerin çoğunun gerçek hayatta kullanılacak şeyler olmaması da bu taşmaya hazırlanan bardağı doldurdukça dolduruyor.

Bre zalım hoca; ben server'ın simülasyonunu oluştursam ne oluuuur, oluşturmasam ne olur?

3 entry daha

bilgisayar mühendisliği öğrencisi olmak