berber değiştirmek

en stresli dakikalardır. becerip beceremeyeceğini düşünürken saç döküyoruz zaten.

eşinden çocuğundan çok berberine sadakat duyan cinsler olduğumuz için hayata küstürebilir.

Eskisinin yenisini aratacağı durumdur. Risk teşkil eder.

26 yaşındayım henüz cesaret edemedim. Benim kafamı tek parmakla yönetecek başka birini bulabilir miyim bilemiyorum.

Asla yapmayacağım eylemdir.
"Neden ?" Çünkü kendimi bildim bileli fatih'te osman abide tıraş oluyorum. Boyumun yetmediği zamanlar sandalyenin kollarına tahtayı dayar beni ona oturtur öyle tıraş ederdi. Ne zaman ki tahtayı koymamaya başladı işte o zaman anlamıştım büyüdüğümü. Evet çok iyi tıraş etmiyor ama insanın çocukluğundan bir parça olduğu için vazgeçilemiyor...

kadınlar için (bkz: kuaför değiştirmek) olsa gerek. denemedik, bilmiyoruz. yani alışkanlıklar bir türlü terk edilmiyor azizim.

üniversite için şehir değiştirildiğinde mecburen yapılan durumdur.

hayatta yapamam.
ibrahim erçin forever...

her üç haftada tekrarladığım eylem.gezerken boş gördüğüm berbere girerim. sadece temiz görünmesi ve apaçi traşlı olmaması kriterlerim. faydaları: gevezelik çekmiyorsunuz, işi düşecek kadar tanımıyor, ilk defa gidince daha özenli bir traş oluyor... zararı: bazıları berbat traş ediyor.

(bkz: traş bitip gözlük takana kadar aynadaki flu görüntüye bakmak)

aynı zamanda, mikrop yuvası havluyu da değiştirmektir.