aslında herkesin herkese yürüyor olması
-
(bkz: kim demiş) -
ne yürümesi, ben koşuyorum bile..
misal en son otogarda kardeşimi gördüm, inmiş aranıyodu beni, gördüğüm gibi koşturmaya başladım.
Allah(c.c.) ayaklarımızı vermiş yürüyelim diye, boşu boşuna kullanmamak lazım.
hem gitçeniz yere arabaylan bile gitmiş olsanız, inip yürürsünüz.
yürüyüş iyidir, hayatınızdan eksik etmeyin sizde.
not: diyer anlamı var diyenler için o sizin ayıbınız, sevdiceniz varsa zaten size bi şekilde belli eder kendini. -
dünyanın amacının bu olduğuna dair hislerim ve düşüncelerim var benim de. -
sosyal medya ayağından bahsedeyim dur.
kendimi her daim sosyal medya asosyali olarak gördüm, öyle de tanıttım. reele geçmeyecek sohbetler kurmama konusunda içimde güçlü bir eğilim oldu hep. oldu ki biri herhangi bir mecrada ilgimi çekse, onunla muhabbet başlatmada bile hızlı davranmadım. çünkü herkesle iletişim kuran, numarasını paylaşan biri olmasın istedim karşıdaki kişi.
birine yazıyorsam ya sohbetini sevdiğim için (çok nadir), ya ondan bir şey öğrenmek için (eh hiç başarıyla sonuçlanmadı), ya onunla flörtleşip kaynaşmak için (gene çok nadir) yazdım. yazıyorum.
şu sözlük ortamında bile birbirinin iç güveysi olmayan, herkesle eşzamanlı sohbet devam ettirmeyen yok sanırım. taktik konularında yetersiz tipler kardeş ayağına, diğerleri direkt dalarak da olsa, bir şekilde tutturmuş gidiyor.
neyse ben anlatamayacağım sanırım. ama herkesin aslında herkese yürümesi (ki bu yürümenin asıl niyetini siz kestirin) ve içi boş insanlar yaratarak herkesi böyle harcayıp gitmeleri değişik ya.
değişik.
edit: sınırlamaya gerek yok. hayatın her alanında var bu. abi bi rahat durun yemeyin kesmeyin şunu bunu. bi numara istemeyin bi sohbet fırsatı kollamayın bi derin nefes alın.