Karşıdaki kişinin yalan söylediğini bile bile onu dinlemek.

Ayrıca bana her zaman şu sahneyi hatırlatan histir.
Baba filminden bir sahne
İyi niyetinin boşa çıktığını anlamak.
Kendi salaklığına ayrı yanarsın, boşa geçen zamanına ayrı ve en çokta kaybolan güveninle yıkılan hayallerine yanarsın.

özellikle bir işi bildiğini düşündüğün kişi ben anlamıyorum caanım yaa diye yayık ağızla lakayt bir biçimde konuşuyorsa aptallık bende diye içinden kendine söversin ya işte tam o andır.
genelde kandırıldığımda olan durumdur. akıllandıktan sonra aptal ve gerizekalı gibi hissedersin ama asıl aptal ve gerizekalı olan sizi kandıran kişidir.
karşı tarafın, iyi niyeti aptallık olarak algılaması ve bunu kullanması durumudur.
bir şeyden anlamadığının, beceriksiz olduğunun ima edilmesi durumudur. daha çok kendisini yetersiz hisseden, çekingen, ince fikirli, az konuşan ve kendinden emin olmayan insanlara karşı takınılan bir tavır. görülme oranı ne kadar bilemem ama, bazen de aynadır bu hissettirilenler. Değişime, fark etmeyi işaretler.

aptal yerine konulduğunu hissetmek