Anlatılacak çok şeyin anlatılmasından daha anlamlı bulduğum eylemdir.beraberce susmak ve aynı sessizliği paylaşabilmek,aynı sessizlikte konuşabiliyor olmak..minik bir inci tanesi kadar özel ve derinlerde,ulaşılması güç.
anlatacak mecal kalmadığında ulaşılan son. bir çeşit bilgeliktir kanaatimce.
yılmaz erdoğan'ın da şu dizesi geliyor insanın aklına "ne kadarını sustuk konuştuklarımızın."

anlatacak çok şey varken susmak