ankara'nın en çok sevilen yanı

Denizi olmasa da deniz gibi bakan bi insanın olması

istanbul'a dönüşüdür.

Nereden başlarsan başla sonunda kendini tek bir yerde bulman ( kızılay ). Tüm yollar oraya çıkıyor.

belirli bir nizam içinde oluşudur. O kadar ki yayalar bile yürüdüğü şeritten sapmazlar Ankara'da.

Bir de arabaların Ankara'nın geniş caddelerinde min. 70-80 km hızla gidiyor oluşudur. Bu kadar hızlı gitmeseler yayaların geçişi konusunda da anlayışlı olmayacaklar belki de.

Ankara güzeldir ya. (bkz: Bir vesile olsa da gitsek)

ankara'nın tek sevdiğim yanı tarihi, kültürel, ve siyasi değerleri, binaları vs. bu kadar.

ankara betondan şehir. insanlar için kurulmamış. arabalar için dizayn edilmiş. insanı desen çoğu kaba.

ankara'yı seven insan benden uzak.

(bkz: Oyun havası)

Ne yolları, ne sakinliği ne de başka biseyi.

Bi tek o yeter.
anıtkabir

içinde olunca nefrete yakın bir his uyandırıp 2 gün ayrı kalınca tekrar kendini özletmesidir.

arkadaşlık şehri olmasıdır. iyi dostlar edinilir ankara'da.

İçinde yaşayan bir dostumun bulunmasıdır.

hiç gitmedim, yanından bile geçmedim aslinda ama kendimi oraya ait hissediyorum.

"sen yoksun ya böyle
ıssız ankara
sensiz ankara
duramam diyorum öf öf
sen dur diyorsun"

nemsiz olusudur.