ankara

yaşadığım şehirdir

"Bebe"siyle meshur ilimizdir:)

soğuğu ile meşhurdur.

yarın gece yola çıkıp cumartesi sabahı orada olmayı planladığım şehir.

Kemal sunal'ın başrolde oynadığı 'düttürü dünya' filmiyle sempati duyulabilecek şehirdir. 80'li yılların sonlarina doğru çekilmiş bu filmi izledikten sonra aradan geçen zamanda ankara'da çok da bir değişimin olmadığı görülür. Yoksulluğun, tatsız bürokrasi ve çarpık düzenle ilişkisinin ele alındığı filmde ankara'nin soğukluğunu daha da bir hissedersiniz.

çoruma gidince uğradık, amcamlar var arasıra gidiyorum, vize işlemim vardı bi uğradımcıların sevmediği, nefret ettiği hatta ve hatta denizi olmadığı için yaşanmayacak bir şehir. insanlar nasıl yaşıyor deniz olmadan. ben şahsen 20 liraya şnorkelle gözlük aldım yaz kış denizde yaşıyorum.
arkadaşım sen deniz kenarında yürümeyi, denizi seyretmeyi seviyor olabilirsin ama gelip ankara'yı neden kötüleme ihtiyacı duyuyorsun. sanırsınki hafta içi it gibi çalışıp hafta sonu bir kaç saat denizi görmüyor da yalı tutmuş orda yaşıyor. ve evet haklısınız işinize gidip gelirken denizotobüsü-vapur kullanıyor ve denizi benim anlattığımdan daha fazla görüyor olabilirsin ama sabah işe yetişme telaşında akşam yorgunlukla tadını çıkartabiliyormusun?
ankara, orada yaşayana güzeldir. orada yaşayan kendini mutlu etmesini bilir.

20 senedir yaşadığım ama bir türlü sevemediğim güzel türkiyemin başkenti evet sorun sen de değil ankara tamamıyla ben de isteklerimi karşılayamıyorsun neyse lafı uzatmayayım sevemedim işte bürokrasi şehri olması ayrı bir dert havası ayrı bir dert ulaşımı ayrı bir dert değişik bir şehrimiz işte daha çözemedim eee ne demiş yahya kemal "ankara’nın en çok istanbul’a dönüşünü seviyorum"çok yerdim birazda öveyim ...... durun biraz düşüneyim sonra ekleme yaparım.

sevdiğim insanlar olmasa bir anlam ifade etmeyen, klasik ama soyut ve somut anlamda soğuk bulduğum şehir.

yıllar sonra bile memleketlini bulsan dellendirecek memlekettir.en bi delikanlı insanları yetiştirir.

nereye gitseniz özlendirecek şehirdir. delikanlı yetiştirebilen ender yerlerdendir.

1453. entry'mi kendisine ithaf ettiğim canımdan bir parça, gözbebeğim, gençliğim, deli çağım...
biraz biraz uyanış, belki biraz da sorumsuzluğun en mutedil yaşandığı o uçmakla ayakları yere sağlam basmanın tam da uygun frekansı yakalattığı bana, o muazzam kent.

şu bir gerçek ki ben ankara'ya aşığım. onun bana yaşattığı, yaşatıyor ve yaşatacak olduğu (kısmetse inş) her şeye doludizgin aşığım.

ankara benim ruhumdan bir parça olmuş...

onu, o kenti niye bu kadar çok sevdiğimi ben belki anlatamam bu küçücük entry'de; ama belki bundan 5 sene sonra öyle iyi anlayacaksınız ki.

sosyaliize'nin 1453. entry'si ve daha niceleri...
ankaraya gelsin.
ankarama armağan olsun.

rabbim benim yolumu yeniden o puslu kentin işlek caddelerine düşürsün ve beni oradan hiç ayırmasın. tâ ki ölene değin.

hayatımdaki ilk hüznüm herkes gibi atatürk. hayatımdaki ikinci hüznüm ise ankara.

benim için huzurun yolu, okyanusun dev dalgaları, tarlalardaki samanlar ve uğruna verilmiş onca şehittir. hayatımın küçük bir kısmını kapsayan bu şehirden bir gün ayrılacak olsam da günün birinde anıtkabire bakan br mezarda yerimi alacağım şehirdir.

ankara grilikteki gökkuşağını görebilmektir. insanları kendine hemen yaklaştırmamaktır. diğer şehirler gözünde sadece denizi olmamasıyla anılmasıdır. ankara en büyük umut kaynağı, en büyük hüzün, en güzel gökkuşağıdır görebilen için aslında. soğuktan titrerken bir yerde içebileceğiniz kahve ve onu içerken görebileceğiniz kuğulardır. grinin içinde gökkuşağı barındırmaktır ancak onu anlayanlar için gösterebilmektir renk cümbüşünü.

Öyle deme Ankara'yı sevmeyene bir zulümdür
Bu kadar insanın neden Ankara'yı bu kadar çok sevdiğini anlamadan
Ankara'da yaşamak

harika ötesi bir vega şarkısı. hafif müzik albümünde yer alır.
sözlerini de yazalım tam olsun.

Yağmur dönerken kara...
Yavaşça süzülenler yola...
Araba dolusu bi tuhaf seven...
Şarkılar çalan, söyleyen...
Sevenlerden brii ben...
Arkada bıraktığım sen...
Kim olduğumu biliyorsan...
Söylesen...!

Sokaklar dolusu şekerli kar kokusu...
Tunalı’da gezinirken bizde bir kahvaltının tutkusu...
Acıkanlardan biri ben...
Arkada bıraktığım sen...
Kim olduğumu biliyorsan...
Söylesen...!

Yağmur dönerken kara...
Şarkılar var falımda...
Hepsi sana bu gece ankara...!

Yağmur dönerken kara...
Yine yol var falımda...

İster özle...!
Yok, istersen hiç hatırlama...!

Türkiye’nin başkenti ve ikinci en kalabalık şehri. Siyasi ve idari merkezdir.