aniden gelen gitme isteği

aslında gitme isteği sahip olunan duygulardan, beslenen hislerden, bilinçaltında varolan korkulardan, yaşanmış olan anılardan, kırık bir kalpten yıkılan hayallerden gitme isteğidir genellikle. çoğu zaman yeni başlangıçla çözülür bu gitme hissi. ama olduğunuz yerden gidemiyorsanız, sizi bu hisse sokan insanlardan uzaklaşmak iyi gelecektir biraz da olsa.

Ani kararlar vermeyin sakın üzülürsünüz. Oturun uzun uzun dinleyin kendinizi. İnsan en mutlu ve en sinirliği anlar sağlıklı kararlar veremez çünkü. Tarafsız olun tamamen şeffaf bakın olaylara. Bunları yaptıktan sonra doğru ve en sağlıklı kararı vereceksiniz zaten :)

gidince anlık olarak yatıştırır sizi. bir müddet sonra yeniden hissettirir, yeniden gitmek istersiniz.

Canın bir şeye sıkılmıştır. Sonuç gidemezsin.

Onun gelmesi ve senin olduğun yerde kalman..

Sokağa çıkma yasağı zamanı hayata geçirmek zor. İzinli çalışan arkadaşlarım işe gidene kadar üç kere çevirmeye takılmış

bu isteğe boyun eğip gidersen bir süre sonra pişman olursun.
gitmezsen o gider, yine pişman olursun.
kısır bir döngü gibi.

Gittim geldi mi?

her halükârda aniden gelen gelme isteğine yeğdir; baş etmesi daha kolaydır.

bir de aniden giden gelme isteği vardır. heves kaçırır bu ikisi.

jim rohn bence güzel cümleler söyleyen bir girişimci sahiden de, bakın ne demiş:
if you don't like how things are, change it! you're not a tree

bu istek sanki ben doğduğumdan beridir var, aniden değil, çocukluğumdan beri etrafımın o kadar farkındayım ki gitmek için en doğru anı kolluyorum, gidişim kimseyi üzsün istemiyorum, ani olmayan hep benimle var olan gitme isteği bazen öyle bir oluyor ki herkes beni hafızasından silsin ve istediğim yaşama kendi başıma başlayayım istiyorum.
tehlikeli, riskli ve göz karartıcı olan aniden gelme isteği sizi harekete geçirirse beş defa düşünün.

ne zamandır bende olan bir durumdur kendileri. hangi kötü durum ile karşılaşırsam karşılaşayım, "haydi kalk bugün uzaklara gideceksin!" diyorum kendime. belki o anda mutlu olamadığım için uzaklarda bir yerin fantazyası ile yaşıyorum, bilemiyorum. bir gün olacak ki büyük bir heyecan ile yapacağım bu durumu. biletimi alıp kars'a gideceğim. peki oradan da "aniden gelen bir gitme isteği" olur ise?
keşke hep yollarda olsak -gelecek uzun sürer

Aman diyim.

Tam 3 defa teşebbüs edip hep kıyısından döndüğüm uygulamadır kendisi.Bikere o beyin varya,o olduğu sürece fiziki olarak yer değiştirsek bile o gidişin denizin üzerinde yürümeye çalışmaktan farkı olmaz.Önemli olan beyinsel dönüşüm ve benliğe kaçıştır.Zaten benliğe kaçarsan herşey düzelir.Yani ben öyle umuyorum

(bkz: Süleyman soylu)

(bkz: Beşiktaş sahil)
Bazen Orada olmak istiyorum bazen bu istek dayanılmaz oluyor. Sonuç Beşiktaş sahil, kafe vs fotoğraflarına bakıyorum dakikalarca.

gidersem dönmem biliyorum, o yüzden oturuyorum kıçımın üstüne

Bence insan bu hisse en çok sorumluluklarından boğulduğunda, anlaşılmadığını hissettiğinde ve kendinden bile kaçmak istediğinde kapılır.

oluyor bu sıralar bende de çıkarıyorum eşofmanı falan giyiniyorum kapıya geliyorum sonra otur oturduğun yere be saksağan ortalık virüs kaynıyüü diyip kendimi avutuyorum .