akıllı telefonlar

keşke olmasalardı dediğim. bir ara resmen whatsapp'ı silip, kenara atıp bırakmıştım. sonradan resmen ayak uydurmak zorunda olduğumdan tekrar kullanmaya başladım. ne kafa rahatlığıydı anlatamam. telefondan uzak kalayım diye gidip bir de akıllı saat edindim. çok önemli olmayan durumlarda telefonu elime almamaya çalışıyorum.

kafalar karışık galiba kanka.

hayatımıza girdi gireli, insanlar arasında kutuplaşmayı başarmış bir teknolojik alettir.
artık yan odaya seslenmek, alt kata inmek yerine mesaj atmak yeterli.
ama en sevdiğim yanı navigasyon. bilmediği halde, ben biliyorum abi şu yan yoldan gir tam önüne çıkacaksın.. laflarına uyup kaç kez aynı mevkiyi dolandığımı bilirim. şimdi şıp oradayım.

Kol saati varken gereksiz bulduğum hadise.