biyolojik olarak bunu gerçekleştiremeyecek kızlardır.
bana da öyle diyorlardı bu çocuktan adam olmaz diye. çünkü kavgacı, asi ve baş belası bir çocuktum. bunun altında yatan sebepleri hiç aramadı büyükler. öyle ya kendi pisliklerini örtmek için bir fırsat varken, nasihat verir gibi gözüküp çocuğun üzerine oynamak kolay tabii. işin ilginç yanı ne biliyor musun? olgunlaşmaya başladıkça anladım ki büyüklerin hepsi birer bataklıkta. kendilerine bile itiraf edemedikleri şeyleri var. kendiyle yüzleşmeye korktukları için hep birinin açığını bekleyip ona yükleniyorlar. ama ben onlar gibi olamadım, elimden gelen her şeyi yaptım biri dara düştüğünde. çünkü biliyordum büyüklüğün yaş almakla gelmediğini. zaten abim olacak herif tekirdağ'da askerlik yapmasına rağmen psikolojim bozuldu diye terör estirmiş yıllarca evde. ben allahın dağında (hakkari) yaptım askerliğimi uzun dönem. geldim hayatımı hiçbir şey olmamış gibi devam ettirmeye, toparlamaya çalıştım ve halende o yoldayım. neyse anlatsam roman olur derler ya, artık büyüdüm ve hepsine taş çıkartan bir performans sergiliyorum. şimdi ipler elimde, rahatım yerinde.

edit: 4 tane kız yeğenim var. ikisinin amcası, ikisinin de dayısıyım. dünyanın en şanslı yeğenleri onlar.

adam olmayacak genç