bazı şeyler günlere dökülünce böyle oluyor işte. bırakın yapsınlar. bırakın umurlarındaymış gibi davransınlar. yarın unutsunlar.

bir gün değil her gün kadınlar günüdür aslında. erkekler günüdür aynı zamanda da. insanlar günüdür. insan olma günüdür. ama insan her gün insan olmayı kaldıramıyor herhalde. bu yüzden sadece bazı günler olmayı tercih ediyor. garip.

anneyi anneler gününde, babayı babalar gününde, öğretmenleri öğretmenler gününde ve birilerini birilerinin gününde hatırlamak kolay geliyor sanırım. plana dökülmüş olmak. baştan savmak misali. yapayım da kurtulayım dercesine. kavganın bitmediği, her gün devam ettiği bu hayatta yılda bir gün kazanıp diğer günler yenilmek gibi. robotlaşmak gibi biraz. insanların gününde, insan olmamak gibi.
8 mart dünya emekçi kadınlar gününe verilmesi gerektiğini düşündüğüm yeni isim. her yerde ve herkesten bir paylaşım, bir reklam. bugün için hazırlanmış özel paylaşımlar, içerikler, kampanyalar, reklamlar.. çok mu duyarlıyız acaba ya da çok mu değer veriyoruz kadınlara, kadınlarımıza? herkesin ağzında bi kadınlar günü söylemi. çoğunun içi boş gereksiz söylemler. içi boş çünkü konuşulup, paylaşılan geçen 8 mart ile bu 8 mart arasında kadına verilen değer artmadı. kadına şiddet ve kadın cinayetleri oranları düşmedi.

bir uzaylı sosyal medyadan, televizyondan falan bizi takip edecek olsa bu insanlar ne kadar da kadınlarına değer veriyorlar diye hayret ederdi herhalde. oysa derdimiz prim yapmak değil de gerçekten kadınlar olsaydı her şey başka olurdu. bu kadar şekilcilik biraz dokunuyor be.

bilmiyorum doğrusu ne, acaba ben mi yanlış düşünüyorum?

8 mart dünya kadınlar üzerinden prim yapma günü