istanbul'u özlemek

  • Bazen bu bünyede çok yoğun hissedilen duygu. Yaklaşık 5 yıl yaşadıktan sonra 5 ay uzak kaldım. Bu 5 ay inanın sınav gibi geçti. İstanbul'u bir insanı özler gibi özledim. Sen İstanbul'sun şarkısını kaç yüz kere dinledim acaba? Her dinlediğimde şarkıyı nasıl kötü oldum. Bazen dayanılmaz hale geldiğinde oyalanacak bir uğraş bulamayıp bunalımı teğet geçtim. Neyse ki artık daha kolay ağlayabiliyorum.
    Eskişehir'de yaşıyorum ve orayı sevmiyorum. Eskişehir'e saçma bir hayranlık duyan insanlar yüzünden eskişehir'i sevemediğimi söyleyemiyorum. Evet kardeşim, aşırı kalabalık İstanbul'u çok seviyorum ve bana köy gibi görünen eskişehir'i sevemiyorum. Oh be!
  • uzun süre istanbul'da yaşamış bir insana tanıdık, diğerlerine anlamsız gelen duygu.
    okul ve iş gereği 2+2+3 yıl istanbul dışında yaşadım ve bu şehri gerçekten özledim.
  • Körü körüne aşık olmakla aynı kefeye koyulabilir. İstanbul güzel şehir fakat içinde yaşayanlar yüzünden yaşam hiç huzurlu değil. Yoksa kim sevmez ki taksim’deki sahafları gezmeyi, galata’nın yamacında türk kahvesi içmeyi, ortaköy’de kumpir, eminönün’de dondurmalı irmik helvası yemeyi, moda sahilinde gezmeyi, kız kulesiyle göz göze gelmeyi...
    Yok canım ağlamıyorum, gözüme bir şey kaçtı sadece.
  • istanbul'da doğup büyümüş insanların laneti.
    başka bir şehirde çok daha rahat yaşamak ihtimali varken İstanbul'dan vazgeçilemiyor.