blog sözlük itiraf

#blog sözlük sırala
/ 152
  • bütün hatıralarıma da saygılar arz ederim, ama unutur muyum asla.
    niye unutayım?
  • Artık sözlük karanlık geçmişimi hatırlatan ucube korkunç bir şeye dönüştü gözümde. Ne zaman entrylerime baksam içimi korku kaplıyor.

    şarkı linkidir
  • nerede idim? kayıplarda. ya da bir kitap arasında, kitaplar ile boğuşuyordum geçen sürede. istanbul'da, beyoğlu'nda bir meyhanede idim her şeyden önce. gidip gelenleri seyrediyor idim, gidip de bir daha geri dön(e)yecekleri biliyor idim. yavaş yavaş yudumluyordum kadehimi; 'guy debord' "alkol, yavaş yavaş öldürür!" duvar yazısının altına, "olsun, benim daha zamanım var!" yazmış idi. ne yani! kadehimi gayet tabii yavaş yavaş yudumlayacak idim. seni görmek istedim mesela karşımda, göremedim. yolda görsem, koşup sana sarılsam, öpsem, koklasam; ah! pardon, ben gene çok şey istedim değil mi? evet! hem de çok şey.
    uzatmanın mantığı yok! şimdi n'asıl mıyım? yeşil reçeteli ilaçlara başladım her şeyden önce, partiden ayrıldım daha sonrasına, yoldaş dediklerim bana düşman olacaklar böylece! ah, güzelim, bir tanem, gülüm; ben korkar mıyım onlardan? sadece bir silah istiyorum benim ile karşılaştıklarında yanlarında! işinden anlayan, 15+1'lik bir silah! çeksinler ve vursunlar alnımın ortasından... paranoyak mı oldum son günlerde? galiba.
    ah! sormayı unutmuşum... n'asılsın? ben mi? yeşil reçeteli ilaçlar dedim ya canım, düşmanlardan bahsettim... sen bunları gene de bilme, bilme diye buraya yazıyorum işte. "hayat her şeye rağmen güzeldir!"
  • Gece gece İtirafın dibi olsun:

    Photography ruk'ta o cıvıl cıvıl resimleri atarken "bu resimler bile onu kazanmama yetmeyebilir" diyordum(evet yemin ederim ki diyordum)..

    Şimdiyse bülbül gibi peşinden dolanmam bile onu kazanmama yetmeyebilir, diyorum. Çok.. çokk iyi olmalıyım. En az onu hak edebilecek kadar iyi olmalıyım ki sevgilim beni sevsin.. Allahım yalvarıyorum.. Allahım amin..
  • son günlerde taşınma telaşıyla o kadar yürüdüm, oradan oraya o kadar dolandım ki maalesef sonunda dizimi incitmeyi başardım
  • Geri tepmesiz roket atarla, geri tepme efekti yapmış gibi bir gün
  • Kimseye güvenemeyeceğini anladığın an,
    Pahalı ev kiraları,
    Her gördüğünde laf sokan akrabalar..
    Bu üçü çöküşüme neden olacak.
  • üzülüyorum sözlük uyuyamıyorum sıkılıyorum. düşünüp duruyorum işin içinden çıkamıyorum, nerelerde yanlış yaptım neyi beceremedim acaba. neyse umarım başardım diye update ederiz burayı. yigecelerr *
  • Piki'nin nezaketini görünce kendi hayvanlığımdan utanıyorum. (bkz: swh)→ pazar günü itirafı olsun bu da..
  • Yapmış olduğum son iki iş görüşmesinde bana arduino phyton java değil, corel ve indesign biliyor musun diye sordular.

    Ne kadar ilginç öyle değil mi?
  • bir şarkı var.
    ilk dinlemem sebebiyle anlamlanmıştı.
    sonra özel bir kısmı sayesinde daha bi anlamlı olmuştu.
    ve o özel kısım seneler sonra bile kişiler durumlar değişmesine rağmen hep bir seçicilik katıyor anlarıma.
    tüm anlamları hâlâ ayrı ayrı ve kümülatif olarak değerli kılıyor kendisini. çok garip.
  • Füze atsa kesin ölürüm ama..

    (bkz: ben böyle ölmem füze atmalısın)
    (bkz: the fuse)
  • Photography ruk yayında..

    photographyruk.blogspot.com→
  • kafam zombi gibi bedenimse robot... dağlara taşlara sözlük!
  • merhaba sözlük, beni hatırlar mısınız bilemiyorum ama ben sizi hatırlıyorum ve burada aktif olduğum o günlerimi özlüyorum. okuyanlar hatırlayacaktır 2020 Nisan zamanları sözlükte adeta yarışlar yaptığımızı çok güzel sohbetler ettiğimizi. o zamanlarda üniversiteyi kazanmaya çalışıyordum, şimdi üçüncü sınıfa geçiyorum. geçen yıl korkunç bir buhranın içindeydim, kurtuldum:)) tekrar kendime geliyorum, bu sefer daha iyi.
  • Kitaplığımda onlarca kitap var. Abartmıyorum; yılda 50-60 kitap okuyacak olsam 3-4 seneye yeter kitaplarım. Ama arif ne yaptı? Sırf Amazon'da 120₺'ye 40₺ indirim var diye; onu da Paycell'deki Amazon indirimi olan 150₺'ye 30₺ ile birleştirip kitap aldı. Neden? Çünkü arif.
  • izmir'de yaşayanlar bilir, otobüsler için sıra beklenir uzun uzun...

    klasik 390 sırasındayım. dersten çıkmış, sıcaktan bunalmış ve yorgunum. sıranın en başlarında bekliyorum, güneşin altında 30 kişi sıradayız. otobüs geldi, tam o sırada bir kadınla yaklaşık 12 yaşındaki kızı tam önüme atladı.

    normalde ses çıkarmam "binsinler" derim ama o an birden "sıra var, bekliyoruz" diye çıktı ağzımdan. küçücük kız bana döndü, özür diledi vs.

    yüzünü gördüğüm an kendimi bok gibi hissettim. belli ki hasta, benden daha yorgun ve bitik durumda. annesi de öyleydi keza.

    kendimi aşırı düşüncesiz, kaba bir p** gibi hissettim. çok zoruma gitti. otobüse binmek de gidip bir koltuğa oturmak da eziyet gibi geldi.

    hem kendi küçük kız kardeşimi (umarım böyle bir durumda kalmaz) ama onun yerine koydum hem de biriciğim, canımın içi sevgilim bir süredir sağlığını toparlayamadığı için bu ikisinin birleşimi çok "koydu" sanırım.

    otobüste bir süre sessiz sessiz yaptığım hayvanlığa ağladım.
/ 152