babayla geçirilen mutlu anlar

  • tanımsal girdi:
  • Erkek evlatlar için bazen çok fazla yoktur. Psikolojide yeri vardır, kişisel problemlerden azade bir konu.
    şunu bir izleyin derim*
  • bir gün idi üniversiteden gelmiş idim, gecesinde babamı evde göremediğim için, sabahında görüşmek dileğini kendime iletip yatağıma yattım. sabah kalktığımda babam bana sarılarak ağlıyor idi. iyiyim dedim, her zamanki gibi bir yalana kapılmış gidiyordum. iyi değildim. babamın bunu anlamasını istedim, küçük bir çocuk gibi ağlamasını, beni ağlattı gibi... lakin söyleyemedim, iyiyim dedim, ağlama, ben iyiyim. ağlamaya devam etti ve gitti. seans gerçekleştirilmiş idi, babam piyese sonradan girmiş, bir-iki damla yaş döküp ardından yanımdan bir yel gibi akmıştı.

    babama dair hatırladığım son anım budur, çokça görürüm kendisini, her gün. bir an var idi, o da buydu. mutlu muydu, mutsuz muydu, varın siz karar verin. verdiğiniz kararda babamı düşünmeden etmeyin, çünkü babam benim için hiçbir zaman olmadı.
  • Baba ile geçirilmeyen her hangi bir an mutlu olabilme potansiyeline sahiptir. Diğer türlüsü mümkün değil.
  • babam birtanedir .babamla her günüm mutlu benim
  • Benim için hep (bkz: köy anıları) şeklinde tezahür etmiştirler. Rahmetli babacığım köydeyken hep çok mutlu olur her dediğimizi kabul ederdi.

    Ondaki bu köy sevgisi sonra bize miras kaldı. Bir ay köye gitmezsek bir şeyler eksik kalıyor, huzursuz hissediyoruz.
  • " al bu parayı, kendine doğum günü pastası alırsın." Dedi sözlük. Üstelik babama annemin hatırlattığı ve babamın" aaa, öylemiymiş" dediği doğum gününün pastasını alacaktım... ama üzülmedim zaaaa gittim aldım karşılıklı yedik* sonuçta pastaydı ve babamın bu davranışı umrumda değildi.
  • 7-8 yaşlarındaydım, annem koltukların eskidiğinden şikayet ediyordu, babam da yenisini almak (yada alamamak) yerine annemi koltuğun döşemesini değiştirmeye ikna etti, ve bunu kendi yaptı, tabiki yanında bende vardım, çivi tuttum, zımba getirdim, döşemeyi germesine yardımcı oldum, babamla bir şeyler yaptığım onun işine yaradığımı hissettiğim ilk, belki de tek anımdır, bunu yaşadığım için çok mutluyum, umarım kendisine daha da faydalı olma fırsatım olur.