attilâ ilhan

  • gözlerin gözlerime değince
    felâketim olurdu ağlardım
    beni sevmiyordun bilirdim
    bir sevdiğin vardı duyardım
    çöp gibi bir oğlan ipince
    hayırsızın biriydi fikrimce
    ne vakit karşımda görsem
    öldüreceğimden korkardım
    felâketim olurdu ağlardım

    Şiirinin yazarıdır.
    (bkz: üçüncü şahsın şiiri )
  • 2010 yılında bugün ölen şair.
  • Ben sana mecburum bilemezsin
    Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
    Büyüdükçe büyüyor gözlerin
    Ben sana mecburum bilemezsin
    İçimi seninle ısıtıyorum

    Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
    Bu şehir o eski İstanbul mudur?
    Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
    Sokak lambaları birden yanıyor
    Kaldırımlarda yağmur kokusu
    Ben sana mecburum sen yoksun

    dizelerinin sahibi, şiir üstadlarından biridir.
  • Bir defa okununca unutulması mümkün olmayan mısraların sahibidir.
    (bkz: Ben sana mecburum )
  • Şiir kitabını dönüp dolaşıp tekrardan okuduğum şairdir. (bkz: ben sana mecburum)
  • Fena Halde Leman romanıyla Türk Edebiyatı'na eşcinsellik gibi bir konu kazandırmıştır. Cesaretinden dolayı kaptanı tebrik etmemek elde değil. bu romanın devamı da gelmiştir ayrıca. yanlış hatırlamıyorsam "haco hanım vay"dı diğer kitap. Ayrıca dilimize "Fena Halde Leman" deyimini de kazandırmıştır.
    İlk polisiye şiirimizin yazarıdır. Ahmet Kaya'nın sesinden cinayet saati bir başka güzel.
    Romanları , romancılığı ve denemeleri hakkında
    Buket uzuner kumral ada mavi tuna romanında kaptan'a yer vermiştir.
  • sevdiği kişinin sevgilisine bile yaptığı benzetmeler farkını ve kişiliğini ortaya koymaktadır. Kelimeler onunla daha bir anlamlı.
  • karşıyakada nikah dairesinin orda anıtı vardır.
    geçerken üç kuluvalla bi elham okurum. saygı duyulası muhteşem karşıyakalı insandır.
  • geçtiğimiz ay çıkan bir edebiyat dergisinde yer alan bir eleştiride attila ilhan'ın şiirlerinde tiplediği kendisi ile (kadın, tutsaklık, hoyratlık, kadeh) yakından uzaktan alakası olmadığını bizzat şairin sözlerinden aktarmasıyla birlikte, gözümde sıfırlanmış şairdir.

    birkaç şiirini halen seviyorum, fakat bitti arkadaş. bugün de arkadaşın evinde şiir kitabı denk geldi elime. yok karen, yok aysel, serserilik, soyatırılık, asmalar kesmeler diz boyu. dayanamadım, bıraktım.
  • açılmış sarmaşık gülleri
    kokularıyla baygın
    en görkemli saatinde yıldız alacasının
    gizli bir yılan gibi yuvalanmış
    içimde keder
    uzak bir telefonda ağlayan
    yağmurlu genç kadın


    Aysel git başımdan ben sana göre değilim
    Ölümüm birden olacak seziyorum.
    Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
    Aysel git başımdan istemiyorum


    Fatihte yoksul bir gramafon çalıyor
    Eski zamanlardan bir cuma çalıyor
    Durup köşe başında soluksuz dinlesen
    Sana kullanılmamış bir gök getirsem
    Haftalar ellerimde ufalanıyor
    Ne yapsam nereye gitsem ne söylesem
    Ben sana mecburum


    Akşamları bir roman gibi biterdi
    Jezabel kan içinde yatardı
    Limandan bir gemi giderdi
    Sen kalkıp ona giderdin
    Benzin mum gibi giderdin
    Sabaha kadar kalırdın
    Hayırsızın biriydi fikrimce
    Güldü mü cenazeye benzerdi
    Hele seni kollarına aldımı
    Felaketim olurdu ağlardım


    Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı
    Güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı
    Hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı
    Gittiler akşam olmadan ortalık karardı

    Ah sevgili ilhan sen bende hep bunları uyandırdın. Hem de hiç şiir kitabını okumadan. Özür dilerim.