aşık veysel

  • Âşık Veysel (d. 25 Ekim 1894; Şarkışla, Sivas - ö. 21 Mart 1973; Sivrialan, Sivas), Türk halk ozanı.
    belki de şuan dinlediğimiz türkülerin yaratıcısı, düşünün ki zamanında hayatını film yapacak kadar değerli büyük ustadır. hayatını okurken,izlerken,büyüklerimden dinlerken çok etkilenmişimdir. en çok üzen olay ise elinde avucunda hiç bir şey yok iken kalk ankaraya atatürk'le tanışmaya git sesini radyo yolu ile tüm türkiyeye ulaştır atatürk dahil ama çağırdığında gidememiş izin vermemişler.
    oğluna mezarı için vasiyet eder. der ki;
    "ben öldükten sonra üzerimde otlar bitsin, çiçekler açsın. taş kapatır, çimento kapatır hiç kimse istifade edemez. yalnız benim toprağım da milletime hizmet etsin. oradaki biten otlardan koyun yesin et olsun, kuzu yesin süt olsun, arı yesin bal olsun. ben orada taşın altında yatmakla bir istifadem yok. bunun için üstümü kapatmayın."güzelliğin on par etmez
  • Aşık Veysel evli olduğu zamanlarda eşi başka bir adama aşık olur ve kaçmaya karar verir.
    Gece uyumak için yataklarına girdikten sonra eşi kalkar, bohçasını da aldıktan sonra pabuçlarını giyer ve ardına bakmadan kaçmaya başlar.
    Biraz aradan sonra ayağına bir şeyin vurduğunu fark eder.
    Pabuçlarını çıkarttığında gördüğüne inanamaz.
    Aşık Veysel'in tüm parası oradadır. kaçacağını anlayıp sahip olduğu her şeyi eşine bırakmıştır.
    Ayrıca parayla beraber bir kağıt bulur ve o kağıtta şu yazar ;
    "Al bu para ananın ak sütü gibi helal olsun, gittiğin yerde kendini ezdirme.
    Bir de güzelliğin on para etmez bu bendeki aşk olmasa ... "
  • trt arşivin açılmasıyla 1969'da yapılan röportaj yayınını buradan izleyebilirsiniz.
  • anadolunun öz değeri ve gerçeği olan sanatçımızdır. ben var seversen, çay var içersen yol var gidersen. buna bayılırım şahsen.
  • ismi Veysel Şatıroğlu olan türk halk ozanı. yaşasa imiş bugün 123. yaşına girecekmiş.*

    (bkz: google'dan öğrenilen yıldönümleri)*
  • Kendisini Türk edebiyatına türk kültürüne kazandıran kişi Ahmet Kutsi Tecer'dir. Bugün ona da teşekkür etmemiz gerek.
  • ben var seversen, çay var içersen, yol var gidersen. Anadolu'nun yüreği kalbur, sesi yanık, efsane ozanı.
  • Karnın yardım kazmayınan belinen
    Yüzün yırttim tırnağınan elinen
    Yine beni karşıladı gülünen
    Benim sadık yarim kara topraktır
  • uzun ince bir yoldayım, gidiyorum gündüz gece..