istanbul


  • Ah istanbul sen değil misin beni benden alan.
    Televizyonda emlak reklamları görmeye dayanamıyorum.
    İnstagram'da kadıköy'de gezen insanları görmeye, Anadolu yakasından fotoğraf paylaşanları görmeye dayanamıyorum. Haberlerde istanbul'a dair bir fotoğraf görmeye dayanamıyorum.

    Ah istanbul sen değil misin beni benden alan.
    Gezdiğimiz o yerleri, sözleri görmeye. İstanbul'da olup, gittiğimiz o yerleri gezen insanları kıskanıyorum. Benim hüzünle ayrıldığım yete sadece 1 saat uzaklıkta olmaları beni üzüyor. Benim oraya olan 650 kilometre uzaklığım ciğerlerimin, kalbimin üzerine nakış nakış işleniyor her gün. Aldığım nefes yarım mı, fazla mı anlayamıyorum. Televizyon izleyim diyorum, bak bugün sevdiğim dizi varmış. Diyorum demeye de, dizide istanbul var. İstanbul'un olduğu yerde sen varsın.

    İstanbul'a geldiğimde nefret ediyordum istanbul'dan. Şimdi sormalı, seni bana kazandıran istanbul'u, şimdi hasret çektirdiği için mi sevmemeliyim, yoksa beni zorla kendine bağladığı için mi?