orhan veli kanık


  • Orhan veli kanık garip akımının temsilcilerindendir.
    36 yaşındayken Ankara'da belediyenin açtığı çukura düşmüş birkaç gün sonra fenalaşıp hastaneye kaldırıldığında alkol zehirlenmesi teşhisiyle tedavi edilmeye çalışılmıştır. Ancak girdiği bitkisel hayattan çıkamamıştır. Bir nevi yanlış tedavi(gerçek hastalığı beyin kanaması) sonucu erkenden bizlere veda etmiştir. Kıyafetlerinde cebinden çıkan ve yayınlamaya fırsat bulamadığı son şiiri bulunur.
    İşte o şiir:
    Aşk Resmi Geçidi
    Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
    Simdi galiba bir tüccar karisi.
    Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
    Ama yinede de görmeyi çok isterim,
    Kolay mi? ilk gözagrisi.

    Ikincisi Münevver Abla, benden büyük
    Yazip yazip bahçesine attigim mektuplari
    Gülmekten katilirdi, okudukça.
    Bense bugünmüs gibi utanirim
    O mektuplari hatirladikça.

    ............................çikar
    ............................durduk mahallede
    ..........................................halde
    ...........................adlarimiz yan yana yazilirdi duvarlara
    .......................................yangin yerlerinde.

    Dördüncüsü azgin bir kadin,
    Açik saçik seyler anlatirdi bana.
    Bir gün de önümde soyunuverdi
    Yillar geçti aradan, unutamadim,
    Kaç defa rüyama girdi.
    Besinciyi geçip altinciya geldim
    Onun adi da Nurünnisa.
    Ah güzelim
    Ah esmerim
    Ah
    Canimin içi Nurünnisa.

    Yedincisi Aliye, kibar bir kadin
    Ama ben pek varamadim tadina,
    Bütün kibar kadinlar gibi,
    Küpe fiyatina, kürk fiyatina.

    Sekizincisi de o bokun soyu:
    Sen elin karisinda namus ara,
    Kendinde arandi mi, küplere bin.
    Üstelik kendinde de
    Yalanin düzenin bini bir para.

    Ayten'di dokuzuncunun adi,
    Barlarda göbek atar
    Is baisnda sunun bunun esiri,
    Ama bardan çikti mi,
    Kiminle isterse onunla yatar.

    Onuncusu akilli çikti
    Birakti gitti beni.
    Ama haksiz da degildi hani,
    Sevismek zenginlerin harciymis
    Issizlerin harciymis.
    Iki gönül bir olunca
    Samanlik seyranmis ama,
    Iki çiplak da - olsa olsa -
    Bir hamama yakisirmis.

    Isine bagli bir kadindi on birinci.
    Hos, olmasin da ne yapsin?
    Bir zalimin yaninda gündelikçi;
    Adi Luksandra
    Gece odama gelir,
    Sabaha kadar kalir.
    Konyak içer, sarhos olur,
    Sabahi da, isbasi yapardi safakla....

    Gelelim sonuncuya.
    Ona baglandigim kadar
    Hiçbirine baglanmadim.
    Sade kadin degil, insan.
    Ne kibarlik budalasi,
    Ne malda, mülkte gözü var.
    Esit olsak, der,
    Hür olsak, der.
    Insanlari sevmesini de bilir,
    Yasamayi sevdigi kadar.