yazarların bugünkü mutluluk nedeni


  • Okudugum okulun yakinlarinda cok da eski sayilmayan bir gecmiste starbucks acildi. Oldukca uzun olan ders aralarimizda arkadaslarimizla devamli oraya gidiyor bazen bos bos oturarak bazen odev yaparak bazen kitap okuyarak vakit geciriyoruz. Kahvelerimizi bitirip oradan ayrilacagimiz zaman her defasinda masamizdaki boslari toplayip tezgahlarina goturuyorum. Bunu bir karsilik bekleyerek ya da bakin ben tam bir selenayim demek icin yapmiyorum. İcimden tam olarak oyle geliyor, boyle kendimi daha rahat hissediyorum.
    Bunu ilk yapmaya basladigimda haliyle oranin calisanlari tesekkur etmislerdi. Belki sasirmislardi da. Bugunse kahve siparislerimizi verdigim esnada kahvelerden bir tanesinin onlarin ikrAmi oldugunu soylediler. Soyle bir afalladim. Sonra her defasinda boslari geri goturdugum icin bunu yaptiklarini soylediler. Bu beni inanilmaz derecede mutlu etti. Arkadasimin kahvesini bedavaya getirdigim icin degil. Oylesine yaptigim bir seyin, baskalarinin memnuniyetini saglamasina mutlu oldum.

    Ha bir de, okuluma ufak yavru siyah bir kopek geliyor her gun. O kadar tatli ve salak ki. Arkadaslarimin instagram paylasimlarinda goruyordum. Bugun ilk defa kendisiyle birebir tanisma sansim oldu. Bir guzel yemek yedik. Karni doyunca dondu poposunu gitti. Zaten yerden yukseligi bir karis bile degil. Allahim dedim bu kadar tatli olmak zorunda mi, nazar degecek.. *

    Bunlari yazarken bile mutlu oldugum o anlara geri gittim. Simdi de banyoda suyun altinda aglayacagim muhtemelen. Ama uzgun oldugum icin degil. Hayatin butun acimasizliklarinin icinde boyle guzel detaylar oldugu icin, mutluluktan aglayacagim.

    İyi geceler.