sözlük yazarlarının şiirleri

9 entry daha

  • toplanın, 6. sınıfta yazdığım sevgi dolu bir şiirimi paylaşıyorum:

    ağaçların dallarında öten kuşlar, öten kuşlar
    kim bilir ne kadar mutlular
    dayanışma, özveri, en önemlisi sevgi
    kim istemez ki onlar gibi olmak
    kim istemez ki onlarla yaşamak.

    sağ olun, var olun, teşekkürler.

  • Horlayan oda arkadaşıma şu anda yazdığım bir şiirdir:

    Fosur fosur horluyorsun
    Durmak nedir bilmiyorsun
    Uykuyu haram ettin
    Beni deli ediyorsun
    Durur dedim bekledim
    Geçer dedim dinledim
    Yeter dedim susmadın
    Yeter da yeter
    Sus lan sus
    Ha uşagım ha!
  • Dönüş
    Çürümüş tahta penceremin pervazında
    kurumuş ekmek kırıntıları
    umutla beklediğim güvecin
    yine yok

    Aç artık perdelerini
    iki sahnelik bu oyunda,
    sende sıra...
    pencerendeki beyaz güvercini yolla
    benden çaldıklarınla...
    sonra dans et yalnızlığınla,
    öldüresiye.

    iki seçeneğim kaldı
    boşluklarını dolduramadığım hayatımda.
    az kullanılmış olanını seçeceğim.
    ve neden ölümü her düşündüğümde
    aklıma gelişini,
    kimseye söylemeyeceğim

    11.03.2002
  • Neden bilmiyorum, seni seviyorum.
    Gece hayalinle yatıp, gündüz o hayalin burukluğuyla uyanıyorum her güne.
    Neden bilmiyorum, seni seviyorum.
    Her yerde seni arıyorum.
    Çünkü ne zaman kokunu hissetsem kalbime bakıyorum ve sen geliyorsun aklıma.


    Neden bilmiyorum, seni seviyorum.
    Biliyorum farkında mısın hep seni, bir seni, tek seni düşünüyorum.
    Sana demiyorum belki ama seni hep düşündükçe ağlıyorum.


    Neden bilmiyorum, seni seviyorum.
    Geldin hayatıma ve geldiğin gibi kalmanı istiyorum.
    Masum gülüşünü, gözlerinin parıltısını, ellerinin sıcaklığını ve kalbinin sevgisini istiyorum.


    Neden bilmiyorum seni seviyorum.
    Hevesim hep sen kokuyor her mevsimde.
    Ne yanıyorum ne de üşüyorum.
    Mevsimler sen oldun artık bana.
    İlkbaharım da tanıdım seni masum gözlerini, yaz günüydü sıcaklığın şiddeti, sonbaharda döktün hayallerimi ve kış günü ise soğuttun beni.
    Neden bilmiyorum Seni Seviyorum….


    detay
  • yok
    yoklar sardı dört yanımı
    duvarlar dahi çekildi hayatımdan
    yok
    yoklar, kalbimden sevgiyi çekip çıkaran
    yoklar kalbimi kaldı mı bir tek kırıntı diye
    yok olsalar ne değişir
    yok değilken de mutsuzdum ben
    ağlıyorum,
    kalbimden çıkan sevgiden sonra
    kalan boşlukları doldurmak için yaşlarla
    yoklar, yok oldu hatıralar
    geriye kalan sadece ağrı sızı
    ve iç acıtan duyumlar
    (bkz: 2012)
  • Bir zaman olmuş "o"nu dilime pelesenk edeli
    "O"na hazırlıyormuş gibi çay demleyip
    "O" varmış gibi içiyorum.
    Beğenmediysem o gün kendimi
    "O" beni öpmüş gibi hayal edip güzelleşiyorum.
    Beceriksizce gitarı elime alıp
    "O"nu içeren şiirlere besteler yapıyorum
    Şarkılar söylüyorum.
    Saatlerim hep "o"nu vuruyor
    Ya buluşmaya çeyrek var
    Ya buluşalı çeyrek geçmiş
    Kaşım, gözüm, ağzım, burnum
    Sağım, solum "o"
    Nefes diye aldığım bile "o"
    Bence güneş bile "o"nun yanında
    Daha parlak
    Daha büyük
    Hatta güneş
    "O"nunla yarışmaya niyetli gibi gösterişli
    Günler "o"
    Esen rüzgar "o"
    Yaşamaya dair umutlarımın yükünü çeken "o"
    Ilgıt ılgıt esen yel de burnuma dolan koku "o"
    Sizin toprak rengi dediğiniz
    "O"nun gözleri benim için
    Tan yeri kızıllığı
    "O"nun aşkının ateşi
    Gelin iki hasbihal edelim
    "O"nlu cümleler kurayım size
    Başka birini duyurmayacaksanız kulaklarıma
    Sır tarifli "o"nun sevdiği şeyler ikram ederim size
    Kırk yıllık hatırlı kahveler içelim sizinle
    Ben size "o"nu anlatırım
    Hatta siz de sevebilirsiniz "o"nu
    Gelin baştan anlaşalım
    "O" benim kimseye vermem
    Alın en bi sevdiğim rujumu
    Toplamak uğruna ayağımda izleri olan kabuklarımı da
    Ve hatta paramı bile veririm size
    Daha isterseniz
    El örmesi hırkam da sizin olsun
    Kalbim, ruhum "o"nunla yanarken ben üşümem
    "O"nun adını ezber ederken dilim
    Karnım doyuverir
    Bunlar da bir şey mi?
    Ölmek bile kötü değil
    "O" varken
    Kötü olan "o"nsuzluk
    Bir kere "o"nsuz kaldım sanmışım
    Yanlış anlayıp
    Aklım, kalbim, beynim çıldırdı hep
    Kirpiklerim, saçlarım ve hatta
    Akciğerlerim bile isyan etti
    "O"nun sesini duydular da inandılar
    "O"nsuz kalmadıklarına
    Süt liman kesildi ortalık








  • Âh, şimdi ben..
    bir ülkeyi
    özgür kılabilir miyim?
    ellerimle
    kanatlarını incitmişken
    iç baharımdaki
    o narin kelebeğin?
    Âh, şimdi ben….

    kibritçi kız
  • seni düşünmeli ayinler yapıyorum
    karşılaştırmaların çelimsizliğinden bıkıp
    deniz fenerlerine savaş açıyorum
    metaforik çığırlar açan kaldırımların
    dipsiz ayak altlığında savruluyorum
    ve akıldan geçirmeli ayinler yapıyorum
    ifadenin sonsuzluğuna bir eklenerek
    hem yok
    hem de o sonsuzluğa dahil oluyorum
    her gecenin bir şiiri
    her adımın bir mısrası
    ve her adamın da bir isyanı olmalı
    biliyorum
    gizli tapınaklarımda mumlar yakıyorum
    kalbimi tam ortaya koyup
    esaretten öte yollar arıyorum
    fesleğen tohumu
    defne yaprağı
    biraz da hanımeli
    var olan bütün efsunları teker teker deniyorum
    ve her gece
    seni düşünmeli ayinler yapıyorum
    halüsinasyon kararsızlığında salınan bir kısım hücre ile
    kendimi, zemberek titizliğinde bir hesabın ortasında buluyorum
    eylemsizlikle dalga geçer şekilde
    zamanın boyutsuzluğuna kafa tutuyorum
    bir kayanın gölgesine çadır kurmuş yabani ot
    bir cümlenin yolunu gözleyen nokta
    bir miktar da eve ilk giriş adımı
    ekmek ve su
    hem de her gece
    seni düşünmeli ayinler yapıyorum.




  • Ilkokul 1. sınıfta annesine yazmış olduğu şiirin
    "Evimizin meleği
    Uçan kanatlı kelebeği" dizelerini henüz okumaya başlamışken babası tarafından hunharca makaraya alınan yazarın başkaca eseri bulunmamaktadır.
  • aramızdaki cevherleri ortaya çıkartacak şiirlerdir.
  • Şiir yazmaya yeni başlamış biri olarak sizlerle ilk şiire benzeyen eserimi bu platformda paylaşmaktan gurur ve onur duyarım efendiler.

    Alevler içinde yürüyen yürek
    Ölüm ağzında çalan ıslık
    elinde telleri gönlümün
    gider ayak çarpan göz
    bilinmez sessizliğin içinde çark
    volta atan akıl
    kimsesiz kalan çocuk
    kara duman tüten yürek
    keskin bir sırtı bıçak
    suskun, gece karası sokak.

    adı: sövgü
  • nasıl oldu başladı her şey aniden,
    daha ben seni, sen beni tanımaz iken,
    ansızın gelip giriverdin hayatıma,
    sanki cevap verip, soru alan aşkıma.

    sen bana geliyordun özlediğinde,
    öyle bir yara açtın ki yüreğimde,
    seni unutmaya çalışıp denediğimde,
    ağlayıp düşündüm yapamadım.

    Aşık oldum birden ben de anlayamadım.
  • kelimelerin hepsi söylendiyse yeryüzünde,
    farklı zamanlarda ve farklı yüzlere
    o zaman söylendi diye kabul edilmez ki bence.
    her sözü herkes söylese
    her sözü herkes duysa, görse
    vazgeçmek gerekir mi?
    kelimeler tükenmedi ya söylenince,
    zaten yaratılmış değil miydi hepsi
    kullanıp atılmadı ki, kirlenmediler bile.

    (bkz: kelimelerim)
  • sekiz saatlik tren yolculuklarından sıkıldım
    Ben de özlemekten vazgeçtim
    Küçük sukkulentler edindim
    Gözyaşı ile besledim
    Ve sonra Özlemeyi özledim
    Vazgeçmekten, vazgeçtim
    Son üç pula, Herhangi bir çift bekledim
    Zar atmaktan sıkıldım
    Ben de oynamaktan vazgeçtim
    Karanlık kitaplar edindim
    Gölgeler misafir ettim
    Ve sonra oynamayı özledim
    Vazgeçmekten, vazgeçtim
    Dibi tutar korkusu ile her çorbanın başında bekledim
    Karıştırmaktan sıkıldım
    Ben de ara sıcaklardan vazgeçtim
    Vaktime vakit ekledim
    Akşam üzerlerini emrime amade eyledim
    Ve sonra mercimeği özledim
    Vazgeçmekten, vazgeçtim





  • yokluğa bir şey anlatamamak daha kolay
    inan ki
    gözünün içine bakarak söyleyememek daha fena
    aklıma hiç gelmiyorsun artık
    işte o kadar özledim
    yokluğun varlığını
    acının tadını
    gecenin siyahını
    terk edilmiş diyarları
    alaca bulutları
    karamsar yıldızları
    zemheriden kurtulamayan toprağı
    göç etmeyi anlamsız bulan kuşları
    dağılmış leylek yuvaları
    delinmiş örümcek ağları
    şiir yazılan bütün duvarları
    gözden kaçan sokakları
    deliye dönen rüzgarları
    çiçek açmayan baharları
    geri verir misin
    hiçlikten ümit damıtmayı
    cehaletten nem kapmayı
    günleri, ayları saymayı
    sana dair sözler yazmayı
    güzün kaldırılan hasadı
    opak opak bakmayı
    sağı solu şaşırmayı
    dertsiz başa dert almayı
    halden anlamayı
    nefessiz kalmayı
    bir iki sayfa yırtmayı
    gelip geçene çatmayı
    özledim, git artık.

  • Gecelerden biri
    yalnızlığın manzarasında üşüyorum
    geceden de kara içim
    yıldızlar parlamıyor ayrıca
    gök taşı düştü yine hayallerime
    hayalsiz ve hayatsız ben
    yaşama tutunan bağlarımı düğümlerken

    yalnızlığın manzarasında üşüyorum
    insanlar açmıyor artık kapılarımı
    kilitlerim yıllandı
    ellere uzanmıyor ellerim, ellerdeyken
    çatıları olmasa bu şehrin
    yüzleşemezdim gök yüzümle
    karanlıklar içinde kaldığım aydınlığı,
    keşfedemezdim..
  • her gidiş terk ediş mi
    her kalan terk edilmiş mi
    terk etmek işteş mi yoksa
    tersleşmek gibi terkleşmek de olmalı bir yerlerde
    sevişmek gibi karşılıklı
    adadan istanbula gelen martı gibi
    hafifçe grileşen aydınlık gibi
    bir türlü kapanmayan çukur gibi
    iç içe geçmiş sehpalardan ortada kalanı gibi
    hareket etmek için diğerlerinin hareketine muhtaç
    menfi heveslerim oldu zaman zaman
    müspet hayallerime katık ettiğim
    oval olamayan odalarda
    köşelere gizlenen anılar gibi
    giden gibi
    kalan gibi
    amansız terk edişlere hayran
    bir yerlere el sallar gibi
  • Gökyüzünün her bir karesi
    uzaklığın, uzaktakilerin her biri
    yıldızlar güzel bu gece
    farz et ki yeryüzü gökyüzüne karışmış
    farz et ki sırılsıklam geçmişim karşıya
    ve birlikte çıkmışız Galata'ya
    Beyoğlu'nda sahipsiz ezgi
    'nedensiz' gramafona
    'nedensiz' bir plak koymuşlar şimdi
    göğe bak
    çünkü her karesi çok güzel bu gece
    aynı yıldızı mı izliyoruz?
    sahiplenilebilir mi gökyüzü?
    ben, sahiplenebilir miyim seni?
    sen, sevebilir misin nedensiz?

    nedensiz hiçbir şeyin olmayacağına inanan hatta ve hatta sevginin bile nedensiz olamayacağına inanan sevgili için yazılmıştır zamanında. şiir olduğu bile söylenemez
  • Gökyüzünü gardırop yaptım
    Seneye içerim diye, sigaralar astım yıldızlara
    Önceki bayramların yeni kıyafetlerine benziyor hepsi, hepsi;
    Ne demek ulan,
    Planlı mutlulukların bedeni mi olur?
    Küçülmüş.

    Karşıya geçmek üzereydim, yukarı baktım
    Hava kararmıyor, imkansız
    Yıldızların mı üstüne bastım, bu ne aydınlık
    Her yer kül olmuş, kim giydi sigaralarımı?

    Tamam, -lütfen bekliyorum, beni durduran ışık
    Sen saydın, altı beş dört
    Ben de kontrol ettim yolu
    Önce geriye sonra geriye sonra bir daha geriye baktım
    Bana güven, ölmek farketmez yaşamamışsan.
    Çarparsa otomobiller yandan çarpsın
    Burnum düzelir, fena mı?
  • Sevgiye
    çocukça bir öpücük
    kondursam iyiydi
    kokusundan buhurdana
    doldursam iyiydi….
9 entry daha
/ 3 »