orhan veli kanık

6 entry daha

  • Orhan veli kanık garip akımının temsilcilerindendir.
    36 yaşındayken Ankara'da belediyenin açtığı çukura düşmüş birkaç gün sonra fenalaşıp hastaneye kaldırıldığında alkol zehirlenmesi teşhisiyle tedavi edilmeye çalışılmıştır. Ancak girdiği bitkisel hayattan çıkamamıştır. Bir nevi yanlış tedavi(gerçek hastalığı beyin kanaması) sonucu erkenden bizlere veda etmiştir. Kıyafetlerinde cebinden çıkan ve yayınlamaya fırsat bulamadığı son şiiri bulunur.
    İşte o şiir:
    Aşk Resmi Geçidi
    Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
    Simdi galiba bir tüccar karisi.
    Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
    Ama yinede de görmeyi çok isterim,
    Kolay mi? ilk gözagrisi.

    Ikincisi Münevver Abla, benden büyük
    Yazip yazip bahçesine attigim mektuplari
    Gülmekten katilirdi, okudukça.
    Bense bugünmüs gibi utanirim
    O mektuplari hatirladikça.

    ............................çikar
    ............................durduk mahallede
    ..........................................halde
    ...........................adlarimiz yan yana yazilirdi duvarlara
    .......................................yangin yerlerinde.

    Dördüncüsü azgin bir kadin,
    Açik saçik seyler anlatirdi bana.
    Bir gün de önümde soyunuverdi
    Yillar geçti aradan, unutamadim,
    Kaç defa rüyama girdi.
    Besinciyi geçip altinciya geldim
    Onun adi da Nurünnisa.
    Ah güzelim
    Ah esmerim
    Ah
    Canimin içi Nurünnisa.

    Yedincisi Aliye, kibar bir kadin
    Ama ben pek varamadim tadina,
    Bütün kibar kadinlar gibi,
    Küpe fiyatina, kürk fiyatina.

    Sekizincisi de o bokun soyu:
    Sen elin karisinda namus ara,
    Kendinde arandi mi, küplere bin.
    Üstelik kendinde de
    Yalanin düzenin bini bir para.

    Ayten'di dokuzuncunun adi,
    Barlarda göbek atar
    Is baisnda sunun bunun esiri,
    Ama bardan çikti mi,
    Kiminle isterse onunla yatar.

    Onuncusu akilli çikti
    Birakti gitti beni.
    Ama haksiz da degildi hani,
    Sevismek zenginlerin harciymis
    Issizlerin harciymis.
    Iki gönül bir olunca
    Samanlik seyranmis ama,
    Iki çiplak da - olsa olsa -
    Bir hamama yakisirmis.

    Isine bagli bir kadindi on birinci.
    Hos, olmasin da ne yapsin?
    Bir zalimin yaninda gündelikçi;
    Adi Luksandra
    Gece odama gelir,
    Sabaha kadar kalir.
    Konyak içer, sarhos olur,
    Sabahi da, isbasi yapardi safakla....

    Gelelim sonuncuya.
    Ona baglandigim kadar
    Hiçbirine baglanmadim.
    Sade kadin degil, insan.
    Ne kibarlik budalasi,
    Ne malda, mülkte gözü var.
    Esit olsak, der,
    Hür olsak, der.
    Insanlari sevmesini de bilir,
    Yasamayi sevdigi kadar.
  • Şiir yazma hastalığım
    Hep böyle havalarda nüksetti;
    Beni bu güzel havalar mahvetti.

    Diyen, birçok şiiri ezberimde olan şairdir.
    (bkz: bir garip orhan veli)
  • Şiirin biçimini ve ruhunu değiştiren, çok genç yaşta ölen şairimiz
  • 14 kasımın bitmesini 2 dakika kala ölümünün 66. yılını hatırlatmak istediğim şair. yazılarında hiç kafiye, düzen vs. önem vermeyen şairi bu dizeleriyle uğurlamak istiyorum.


    ''bekliyorum,
    öyle bir havada gel ki
    vazgeçmek mümkün olmasın''
  • Vazgeçemediğim, garip, destan gibi, karşı, kendisi şiirleri ve Mensur olarakta ; denize doğru, bindiğimiz dal, sanat ve edebiyatımız gibi eser bırakmış ve 1. Yenicilere sadık kalan tek şairimizdir.
  • bugün Aramızdan ayrılışının 67. yıldönümü olan büyük türk şairi.

    Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın.
    Ellerimde koparmaya çalıştığım zincirlerden kalma yara izleri,
    Yeni yeni iyileşmeye yüz tutmuş olsun.
    Gözlerimde öyle bir karanlık olsun ki, gören kör oldum sansın.
    Yanaklarım kurumuş olsun göz yaşlarımdan, dudaklarımsa çatlak çatlak.

    Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın.
    Belki bin tane aşktan geçmiş olayım ve hiçbiri olmasın gözümde.
    Hiçbiri tamamlayamamış olsun cümlelerimi,
    Hiçbiri bağlayamamış olsun geceyi sabaha.
    Hiçbirinin gülüşünün her anı senin kadar aklıma işlenmemiş olsun.
    Hiçbirinin hayali en güzel haliyle barınamamış olsun beynimde.
    Hiçbirinin izi kalmamış olsun bedenimde.

    Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın.
    Sessizce ağladığım anları kimse çığlık çığlığa hıçkırıklara dönüştürememiş olsun.
    Ellerim kimsenin üzerinde eriyip gitmemiş olsun, gezinse bile.
    Dudaklarım senin adını söylerkenki gibi kıvrılmamış olsun hiç bi ad'a yeterince.
    Yerine koymaya çalıştığım her beden yok olup gitmiş olsun kumlar aktıkça tane tane.
    Unuttuğumu sandığım, vazgeçtiğimi sandığım,
    Sevmediğimi sandığım öyle bir zamanda gel ki
    Yerçekimine karşı koysun damarlarımda beni yaşatan her zerre.
    Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın...
6 entry daha