çocuğunun günlüğünü okuyan ebeveyn

  • Çocuğunda en yakınının bile güvenilmez olabileceğini ispatlar nitelikte travma yaratmış ebeveyndir. Elbette iyi niyetle, çocuğunun iyiliğini düşünüp okuyan da var. Bir şey değişmez efenim, kararım kesin!
  • Geçerli nedenlerle henüz yetişkin olmayan çocuğuna hissettirmeden yaptığı sürece bu tavrına hak verdiğim ebeveyndir.
    Ben ona bir yaşından itibaren bir birey gibi davranıp onun varlığına/ vereceği kararlara/ özel alanına saygı duyarım.* lakin bazı istisnalar vardır ve ben belli bir yaşa gelinceye kadar çocuğumun güvenliği için gerektiği durumlarda onun özel alanına da girebilirim, girerim yani. Affet beni çocuuum.
  • ben sırf okurlar diye öznel değil, genel yazardım. Bugün kalktım, okula gittim gibi. Daha sonra sarmadı ama hala duruyor anı olarak. Birde üşenmemiş anılarımın fotoğrafını yazıcıya aktarıp çıkartmışım. Kim olsa okur yani
  • bizimkiler değil.
    çocukta kesinlikle güvensizlik oluşturacak ebeveyndir, kişisel alanın ihlali sınırların ileride çizilmesini zorlaştırır ve kişiyi ihlal edilmeye ve ihlal etmeye yönlendirebilir.
  • Annemdir. Okuduktan sonra ise çok büyük bir pişmanlık yaşadığını kendisi söylemiştir.
  • (bkz: hey parents)
    (bkz: leave them kids alone)
  • Edepsiz, düşüncesiz, çok bilmiş, kendisini çocuğun sahibi olarak gören ebeveyndir. Üstteki entrylerde de bahsedilmiş, çocukta güvensizlik oluşturacaktır. Ya hu bi çocuğun en çok güvendiği kişiler kimler? Annesi ve babası. E bu kişilerle arasında güvensizlik oluşursa geriye kim kalır?

    Babam okumazdı günlüğümü ama annem ve abimin okumasından korktuğum için hiç uzun soluklu günlük tutmadım. Sonuç olarak içime attım çocukça şeylerimi. Hiç hoş değil. Belki o zamanlar yazsaydım, şimdi daha güzel yazabilirdim. Bilemiyorum.

    Ana fikir: İnsanların özeli vardır. Burnunuzu sokmayın. Farkında olmadan çok şeyi değiştiriyorsunuz.